MotoGP Assen: ‘Ένα-Δύο για την Yamaha με απόλυτη κυριαρχία Quartararo!

Κανείς πιο γρήγορος από την Yamaha στο Assen!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/6/2021

Μία πολύ δυναμική εκκίνηση, όπως είχε προβλεφθεί εχθές, έφερε επαφή Quartararo και Vinales με τον Quartararo να μπαίνει μπροστά κρατώντας πίσω του τον Bagnaia και τον Nakagami με τον Vinales να χάνει για λίγο κι άλλη θέση από τον Rins κερδίζοντάς την όμως αμέσως. Καταστροφική εκκίνηση για τον Rossi που έμεινε σχεδόν στο τέλος, δύσκολα τα πράγματα για τον Oliveira που επίσης έχασε τρεις θέσεις και φαντάστηκα τα πήγε ο Marquez κερδίζοντας θέσεις από την εκκίνηση και συνεχίζοντας μία πολύ γρήγορη άνοδο ώστε να ανακάμψει από την πιο άσχημη κατάταξη της καριέρας του.

Με τον Bagnaia να περνά μπροστά ο Quartararo είχε μία δύσκολη δουλειά γιατί η Ducati έκλεινε τον δρόμο σε κάθε στροφή και το μόνο σημείο που μπορούσε να περάσει ήταν στο τελευταίο εσάκι πριν την ευθεία. Το δοκίμασε δύο φορές συνεχόμενα με την Ducati να επιταχύνει πολύ πιο γρήγορα και τις δύο φορές στην ευθεία χωρίς να αφήνει στην συνέχεια ευκαιρία για απάντηση. Ήταν ξεκάθαρο πως ο Quartararo μπορούσε να πάει ταχύτερα από τον Bagnaia αν κατάφερνε να περάσει μπροστά, καθώς έμενε κολλημένος πίσω του χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια σε αντίθεση με τον Bagnaia που προσπαθούσε να κρατήσει την μοτοσυκλέτα μέσα στο πλάτος της πίστας. Έκανε όμως εξαιρετική δουλειά κλείνοντας κάθε πόρτα πίσω του, μέχρι που ο Quartararo με μία επιθετική κίνηση βάζει την μοτοσυκλέτα του λίγο πιο νωρίς μέσα στην γραμμή του Bagnaia και περνώντας πρώτος πριν το εσάκι καταφέρνει να μείνει μπροστά και στην πρώτη στροφή.

Από εκεί και πέρα πήρε στον Quartararo μόλις τρεις γύρους για να ανοίξει μπροστά με τον Bagnaia να λαμβάνει στον δέκατο γύρο ενημέρωση από την ομάδα του πως ο Nakagami πλησιάζει. Όσο ο Quartararo πάλευε να περάσει τον Bagnaia ο Vinales από την τρίτη θέση προσπαθούσε να κρατήσει τον Rins πίσω και μετά τον Zarco. Φρόντισε ο Zarco να απαλλάξει τον Vinales από τον Rins όταν με ένα επιθετικό προσπέρασμα που οδήγησε σε επαφή, δεν του άφησε περιθώρια και τον οδήγησε εκτός, ευτυχώς όμως χωρίς πτώση. Αργότερα κάτι αντίστοιχο θα έκανε και ο Mir στον Nakagami, που από εκείνη την στιγμή και μετά άρχισε να χάνει συνέχεια θέσεις μέχρι που έκανε και λάθος στα φρένα μόνος του και κατέληξε πίσω από τον Marquez. Μέχρι να γίνει αυτό ο Nakagami είχε παλέψει για λίγο με τον Bagnaia κάτι που δεν χρειάστηκε να κάνει ο Vinales σε πίεση μάλιστα από τον Zarco, γιατί μετά από προειδοποίηση των κριτών στον Bagnaia για τα όρια της πίστας ήρθε και η ποινή με την μορφή του μακρύτερο γύρου. Ο Quartararo ήταν ήδη σε απόσταση ασφαλείας, οδηγώντας μόνος του και με μόνο αντίπαλο τον εαυτό του γιατί όπως αποκάλυψε αργότερα από την μέση και μετά το χειρουργημένο του χέρι άρχισε να τον ενοχλεί ιδιαίτερα. Από την στιγμή του μακρύτερου γύρου του Bagnaia και μετά, διαφορά ασφαλείας θα έχτιζε και ο Vinales χωρίς πλέον κανέναν να τον κυνηγά.

Ο Bagnaia κατέληξε μπροστά από τον Marquez και πίσω από τον Aleix Espargaro που τον κυνήγησαν και τον πέρασαν και οι δύο με τον Marquez να μην καταφέρνει να κάνει αντίστοιχη κίνηση στον Bagnaia, αν και φαινόταν πως μπορούσε να είναι πιο γρήγορος σε όλη την πίστα πλην της ευθείας. Πίσω του θα έμπαινε ο Nakagami μετά την προσπέραση που του έκανε ο Mir και για λίγο θα έχανε την επαφή με τον Bagnaia από μία επιθετική προσπέραση του Aleix στην οποία απάντησε γρήγορα μπαίνοντας ξανά πίσω από την Ducati.

Από την ώρα που ο Vinales δεν είχε μπροστά του την Ducati η μάχη ήταν μόνο για την τρίτη θέση, οι δύο πρώτες ήταν άπιαστες με απόλυτη κυρίαρχη την Yamaha. Ο Mir ξεμπέρδεψε με τον Zarco πιο καθαρά από εκείνο που θα έκανε στον Nagami και στο τέλος και η τρίτη θέση είχε ξεκάθαρο όνομα καθώς η απόσταση από τον Γάλλο ήταν απόσταση ασφαλείας.

Ο Quartararo μπροστά μείωσε τον φρενήρη ρυθμό που είχε στην αρχή με τον Vinales να ψαλιδίζει την διαφορά περίπου στο μισό, αλλά και πάλι πάνω από τα 2,5 δευτερόλεπτα, χάνοντας οπτική επαφή με τον Quartararo σε πολλά σημεία της πίστας. Ο Quartararo είχε φτάσει στο σημείο να καταρρίψει και το ρεκόρ γύρου στον αγώνα, που κρατούσε ο Marquez από το 2015 κατεβαίνοντας κάτω από το 1,33 ώστε να είναι βέβαιο πως δεν θα έχει πρόβλημα από τις Ducati στην ευθεία. Δεν είχε κανένα λόγο να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και ήταν αδιαμφισβήτητα ο καλύτερος αναβάτης σήμερα.

Σημαντική για το πρωτάθλημα ήταν η πτώση του Miller, ακίνδυνη και συνέχισε μέχρι που οι κριτές του ζήτησαν να βγει εκτός διακρίνοντας τεχνικό πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του και πιο άσχημη, παρότι δεν τραυματίστηκε, ήταν η πτώση του Rossi καθώς έγινε στην 7η στροφή με πολλά χιλιόμετρα. Στην είσοδο για το τελευταίο εσάκι έπεσε και ο Lecuona με την μοτοσυκλέτα να καταλήγει στην μέση της πίστας χωρίς ευτυχώς άλλο πρόβλημα, ενώ εγκατέλειψε και ο Jorge Martin. Έτσι ο Gerloff, που ήρθε από τα MOTUL WSBK ως αντικαταστάτης του Morbidelli που χειρουργήθηκε στο γόνατο, βρέθηκε μία ανάσα από τους βαθμούς, έχοντας περάσει και τον Luca Marini.

Πολύ καλή επάνοδο είχε και ο Rins μετά την έξοδό του, καταφέρνοντας να φτάσει στην 11η θέση και προφανώς χωρίς να είναι καθόλου ευχαριστημένος μιας και πάλευε για το βάθρο που τελικά πράγματι πήγε στην Suzuki με τον Mir να κάνει κι αυτός σημαντική πορεία σήμερα, από το βάθος της εκκίνησης.

Ο Quartararo πηγαίνει έτσι στο μακρύ καλοκαιρινό διάλειμμα με ένα σημαντικό προβάδισμα για το πρωτάθλημα!

Στην Moto2 o Fernandez πήρε μία σημαδιακή νίκη, καθώς έχει βρεθεί αυτές τις ημέρες στο στόχαστρο ερωτήσεων για το μέλλον του στην μεγάλη κατηγορία, ιδιαίτερα από εχθές το βράδυ που αποκαλύφθηκε πως ο Vinales σπάει το συμβόλαιο του με την Yamaha πηγαίνοντας στην Aprilia. Και ήταν μία μεγάλη νίκη καθώς από λάθος βρέθηκε στο όριο της πίστας χάνοντας πολλές θέσεις αλλά ανέκαμψε γρήγορα και μπήκε επικεφαλής του αγώνα κάνοντας και μία μικρή διαφορά από τον Remy Gardner!

Δυνατές μάχες στην Moto3 έφεραν τον Dennis Foggia στην πρώτη θέση, ελάχιστα μπροστά από τον Sergio Garcia και τον Fenati να ακολουθεί λίγο πιο πίσω με τον φοβερό Acosta να αρκείται στην τέταρτη θέση.

Επόμενο ραντεβού για τα MotoGP στην Αυστρία πλέον για δύο διαδοχικούς αγώνες ξεκινώντας στις 8 Αυγούστου. Στο μεσοδιάστημα όμως αναμένονται εξελίξεις στην σύνθεση των ομάδων για την επόμενη σεζόν με την Yamaha να έχει δύο ανοικτές θέσεις…

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
1
Yamaha
174.5
40'35.031
2
Yamaha
174.3
+2.757
3
Suzuki
174.1
+5.760
4
Ducati
174.1
+6.130
5
KTM
173.9
+8.402
6
Ducati
173.8
+10.035
7
Honda
173.8
+10.110
8
Aprilia
173.8
+10.346
9
Honda
173.7
+12.225
10
Honda
173.2
+18.565
11
Suzuki
173.0
+21.372
12
KTM
173.0
+21.676
13
KTM
172.6
+27.783
14
Honda
172.4
+29.772
15
Ducati
172.2
+32.785
16
Aprilia
171.9
+37.573
17
Yamaha
170.8
+53.213
18
Ducati
169.9
+1'06.791
 
KTM
173.0
8 Laps
 
Ducati
167.8
8 Laps
 
Ducati
170.5
12 Laps
 
Yamaha
170.3
19 Laps
  
Ετικέτες

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.