MotoGP Assen Sprint: Τρέλα Bezzecchi: Νέο ρεκόρ, pole position και νίκη!

Είναι ο 13ος στην pole position σε 13 αγώνες!
MotoGP Assen Sprint: Τρέλα Bezzecchi: Νέο ρεκόρ, pole position και νίκη!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/6/2023

Δεκατρείς διαφορετικοί αναβάτες στην pole position σε δεκατρείς διαφορετικούς αγώνες, είναι η απάντηση σε όσους καταλαβαίνουν αγώνες μόνο αν κερδίζει ένας αναβάτης ώστε να μπορούν να μιλούν για τα MotoGP χωρίς στην πράξη να ασχολούνται και ιδιαίτερα με τους αγώνες. Η μόνη σταθερή αξία είναι η Ducati μέχρι να μπορέσουν οι υπόλοιποι να απαντήσουν.

Σήμερα λοιπόν ο Bezzecchi κέρδισε την pole position κάνοντας και το απόλυτο ρεκόρ πίστας με 1:34.472 και ταυτόχρονα όλη η πρώτη σειρά έκλεισε από Ιταλούς αναβάτες με τον Bagnaia στην δεύτερη θέση και τον Luca Marini στην τρίτη.

Στην εκκίνηση του Sprint ο Bezzecchi έκανε ένα μικρό λάθος και έχασε δύο θέσεις με τον Bagnaia να περνά πρώτος και τον Binder που πετάχτηκε από την πέμπτη θέση να μπαίνει δεύτερος. Γρήγορα όμως ο Bezzecchi πέρασε και τους δύο και πήρε την πρώτη θέση με μικρή μάχη με τον Bagnaia που δεν κράτησε πολύ.

Ο Bezzecchi έχτισε μία μικρή διαφορά και έμεινε μπροστά μέχρι να κερδίσει τον αγώνα. Ο Bagnaia δεν πίεσε πάνω από εκείνο που θα απαιτούσε να πάρει ρίσκο ενώ και η μάχη του Bezzecchi με τον Binder δεν κράτησε πολύ, όπως και ου Bagnaia.

Ο Marini γρήγορα έφυγε από το προσκήνιο αφήνοντας την θέση στον Martin και έπειτα συνεχίζοντας να χάνει θέσεις. Οι πέντε πρώτοι ξεχώρισαν γρήγορα αλλά η μόνη πίεση που υπήρχε ήταν του Quartararo στον Binder, κι αυτή όχι έντονη.

Σύντομα όμως, από τα μισά του σύντομου αγώνα των 13ών γύρων πλησίασε και ο Aleix Espargaro του Martin. Στον 7ο γύρο ο Martin πάτησε για λίγο εκτός ανοίγοντας γραμμή και ο Aleix Espargaro δεν άφησε την ευκαιρία να χαθεί κρατώντας την θέση που μόλις κέρδισε μέχρι και το τέλος του αγώνα.

Ο Bezzecchi είχε αυξήσει κι άλλο την διαφορά του και ο Bagnaia έκανε επίσης μοναχικό αγώνα χωρίς ο Binder να τον πιέζει. Ο Quartararo τοποθετήθηκε από πίσω του μέχρι και τον τελευταίο γύρο, ουσιαστικά περιμένοντας το λάθος για να ανέβει στο βάθρο και όχι τόσο ως προσπάθεια προσπέρασης.

Και πράγματι το λάθος έγινε στον τελευταίο γύρο για τον Binder καθώς πάτησε στο πράσινο και κέρδισε ποινή μεγαλύτερου γύρου. Επειδή δεν υπήρχε χρόνος να την εκτίσει, πήρε στο τέλος τον μέγιστο χρόνο που αναλογεί σε αυτό με τρία δευτερόλεπτα και έπεσε βαθμολογικά στην 5η θέση. Στο μεταξύ ο εμπρός τροχός είχε μετά βίας πατήσει εκτός και ο πίσω καθόλου, δίκαια δηλαδή τιμωρήθηκε απλά ήταν για μία τρίχα στην κυριολεξία. Επειδή όμως είχε ήδη λάβει προειδοποίηση έπρεπε τώρα να ακολουθήσει και η ποινή.

Πίσω λίγες ήταν οι μάχες με τον Vinales να κάνει καλή προσπάθεια σε μία πίστα που κάποτε ήταν από τους καλύτερους. Και ο Marquez άλλωστε είχε εδώ τον χειρότερο αγώνα της καριέρας του από την στιγμή που πήρε εκκίνηση από τις τελευταίες θέσεις.

Διότι στην Q1 έπεσε πάνω στον Bastianini καταστρέφοντας την προσπάθειά του. Ήταν μία άτυχη στιγμή γιατί κοίταξε πίσω να δει αν κάποιος άλλος οδηγός ετοιμάζεται για γρήγορο γύρο, είτε για να μην τον εμποδίσει, είτε για να τον ακολουθήσει. Για έναν από τους ίδιους λόγους όμως και ο Bastianini έκανε την ίδια κίνηση. Θα μπορούσε ο Marquez να πέσει πάνω στον Bastianini χωρίς να κοιτάξει καθόλου, γιατί και το κεφάλι που γύρισε δεν υπήρχε περιθώριο να αντιδράσει. Φταίει φυσικά για αυτό που έκανε αλλά δέχεται περισσότερες αντιδράσεις για αυτό που έπαθε καθώς οι άτυχες στιγμές του είναι υπερβολικά πολλές φέτος. Αν το είχε κάνει άλλος αναβάτης αυτό τότε τα πράγματα θα έμεναν στο «κρίμα, άτυχος» αλλά η υπομονή για τον Marquez έχει εξαντληθεί.

Σε κάθε περίπτωση αύριο η μία Yamaha η μία Aprilia και η μία ή δυο KTM θα έχουν δύσκολο έργο να κρατήσουν τις Ducati πίσω και για άλλη μία φορά οι πιθανότητες για την έκβαση του αγώνα είναι να αναρωτιέσαι ποια Ducati θα κερδίσει…

 

1

72MarcoBezzecchi

175.7

20'09.1740

2

1FrancescoBagnaia

175.6

+1.294

3

20FabioQuartararo

175.5

+1.872

4

41AleixEspargaro

175.4

+2.245

5

33BradBinder

175.5

+4.582

6

89JorgeMartin

175

+5.036

7

12MaverickViñales

174.9

+5.876

8

23EneaBastianini

174.3

+10.102

9

73AlexMarquez

174.2

+10.525

10

10LucaMarini

174.3

+10.556

11

43JackMiller

174.1

+11.191

12

30TakaakiNakagami

174.1

+11.473

13

5JohannZarco

173.5

+15.439

14

37AugustoFernandez

173.2

+17.754

15

21FrancoMorbidelli

173

+19.508

16

32LorenzoSavadori

172.9

+19.664

17

93MarcMarquez

172.9

+19.916

18

25RaulFernandez

172.8

+20.583

19

88MiguelOliveira

172.3

+24.269

20

27IkerLecuona

172.2

+24.727

21

94JonasFolger

171.2

+32.056

22

6StefanBradl

170.7

+35.372

 

49FabioDi Giannantonio

169.7

10 laps

       

RECORDS

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.