MotoGP Austin: Ο Marquez δοκίμασε πτέρυγα «Ducati» - και είπε γιατί!

Και έκανε πλάκα για το αποτέλεσμα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/4/2019

Με μπόλικο χιούμορ απάντησε ο Marquez για τον λόγο που δοκίμασε μία πτέρυγα όπως της Ducati, που πρόσφατα προξένησε διαμάχη τεσσάρων κατασκευαστών με την Honda πρωτεργάτη των αντιδράσεων. Για να θυμηθούμε τι έγινε ακριβώς και την δική μας άποψη, πρέπει να διαβάσετε εδώ. Η Honda λοιπόν που μετά από όλα όσα έγιναν και την δικαίωση της Ducati από το αθλητικό Εφετείο, έδωσε το δικό της σχέδιο στην διοργάνωση το οποίο και ακυρώθηκε αμέσως. Χθες, κατά την διάρκεια των πρώτων δοκιμών, χρησιμοποίησε μία νέα πτέρυγα για την οποία δύο φορές όταν ρωτήθηκε, ο Marquez αστειευόμενος είπε πως είναι εκεί για να προσφέρει ακαμψία στο ψαλίδι. Προφανώς θέλοντας να σαρκάσει την παραπάνω τροπή των πραγμάτων. Στην συνέντευξη αμέσως μετά τις δοκιμές, δεν είναι και τόσο ξεκάθαρο πως κάνει πλάκα, σε δεύτερη όμως στιγμή ξεκάθαρα αστειεύεται πως ο λόγος που τοποθετήθηκε εκεί είναι για την ακαμψία, λέγοντας πως βοηθά στο φρενάρισμα γιατί κρατά τον πίσω τροχό στο έδαφος από την πρόσθετη δύναμη του αέρα. Πράγμα που είναι ακριβώς εκείνο που δεν θέλει η Dorna να ακούει για τα αεροδυναμικά βοηθήματα στο ψαλίδι… Επιτρέπεται να τοποθετούνται, όπως φάνηκε από την περίπτωση της Ducati αν ψύχουν το πίσω ελαστικό. Για το αν βοηθούν την ακαμψία του ψαλιδιού, είναι κι αυτό σίγουρο, αλλά ελάχιστα και υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να το κάνεις, για αυτό και αστειεύεται ο Marquez όταν αναφέρεται στην ακαμψία.

Gigi Dall'Igna: "Σκεφτόμαστε για αντίποινα στην Honda!" Τα λέει "έξω από τα δόντια" ο Team Manager της Ducati

Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα, είπε ο Marquez, αλλά υπάρχουν εξίσου πολλά μειονεκτήματα. Πρέπει να αναλύσουμε τα αποτελέσματα για να δούμε τι ακριβώς ταιριάζει στο δικό μας στιλ. Όσο για την θερμοκρασία στο πίσω ελαστικό, η πτέρυγα αυτή πράγματι βοηθά, αλλά όχι δραματικά το αντίθετο, τελείως επιδερμικά και η διαφορά στην χρήση της είναι μικρή. Το ζήτημα είναι πως η δοκιμή αυτή γίνεται σε μία πίστα με πολλά προβλήματα από τα σαμαράκια, που έχει νόημα να υπάρχει μία πτέρυγα που ψύχει το ελαστικό από την υπερθέρμανση που υφίσταται εξαιτίας της μεγαλύτερης κινητικότητας. Όπως επίσης και πρόσθετη δύναμη που θα κρατά τον πίσω τροχό στο έδαφος καθώς η γεωμετρία της μοτοσυκλέτας αλλάζει από το έντονο φρενάρισμα και έχει την τάση να σηκώνεται στον εμπρός τροχό. Ωστόσο η πίστα είναι πολύ διαφορετική από πέρσι, νέα σαμαράκια, διαφορετικά και τα προηγούμενα, που αλλάζουν πλήρως την ιδανική γραμμή. Ταυτόχρονα, όπως χαρακτηριστικά είπε ο Marquez, στο Τέξας είναι η πρώτη φορά που έχουν τόσες πολλές μαζεμένες στροφές με πρώτη σχέση στο κιβώτιο κι αυτό σημαίνει πως η μοτοσυκλέτα πρέπει να στηθεί τελείως διαφορετικά. Και με γεγονός πως όλα τα σημεία της είναι πλέον καινούρια, δεν μπορείς να στηριχτείς σε παλιές ρυθμίσεις και παρατηρήσεις.

MotoGP Κατάρ: Ολόκληρη η υπόθεση Ducati, δηλώσεις KTM, Aprilia, Suzuki & Honda: Υπάρχει μονάχα ένα πραγματικά μελανό σημείο

Σε κάθε περίπτωση η πτέρυγα που δοκίμασαν είναι ακριβώς αυτό, μία δοκιμή, που αυτή την στιγμή δεν ξέρουν που θα τους οδηγήσει κι αν θα την κρατήσουν. Μέχρι τότε μπορούν να διακωμωδούν το ζήτημα για όσο θέλουν… και να λένε και την αλήθεια για το ποιος είναι ο ρόλος του μιας και δεν χρησιμοποιείται στον αγώνα:

“One of the differences is the braking point. It's downforce. So it's an aerodynamic thing -a little bit- but still we need to analyse more. Because it also has some negative points, some positive and some negative points and then we need to understand which is better for our riding style.”

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.