MotoGP Austin: Ο Vinales σε αντεπίθεση - Πίνακας FP1&FP2

Ανανεωμένοι στην Yamaha…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/4/2019

Κάτι έχει βρει η Yamaha στην Αργεντινή και το κουβάλησε και στο Τέξας, κι αυτό το κάτι είναι διαφορετικό στον Vinales και στον Rossi, και είναι επίσης αόριστο καθώς και οι δύο δεν είναι απόλυτα ικανοποιημένοι από τις ρυθμίσεις που έχουν βρει, χρειάζεται να το ψάξουν κι άλλο. Ακόμη και ο Vinales που κατάφερε στην FP2 να κρατήσει τον Marquez πίσω του και ήταν πολύ κοντά και στην FP1. Θα μπορούσε κάλλιστα να πει κανείς πως ο Marquez έκανε δεύτερο χρόνο στην FP2 εξαιτίας μίας παραλίγο πτώσης από τα σαμαράκια, αλλά το ίδιο θα πάθαινε και ο Vinales, ενώ τον αστάθμητο παράγοντα που επιφέρει αυτή η πίστα πρέπει από τώρα να τον αναγάγουμε και σε πρωτεύον ζήτημα για την αυριανή ημέρα του αγώνα. Ο καιρός που είναι ένας άλλος αστάθμητος παράγοντας, φαίνεται πως θα επηρεάσει μονάχα τις δοκιμές κατάταξης και όχι τον ίδιο τον αγώνα απευθείας καθώς δεν αναμένεται βροχή την Κυριακή. Όμως η ίδια η σειρά εκκίνησης είναι εξίσου σημαντική σε αυτή την πίστα και ο Vinales θεωρεί πως θα έχει το παιχνίδι χαμένο αν δεν ξεκινήσει πρώτος. Βέβαια για τον ίδιο που οι τελευταίες του εκκινήσεις δεν ήταν και οι καλύτερες, η σειρά δεν είναι το μόνο πράγμα που πρέπει να βελτιώσει, το είπε άλλωστε και ο ίδιος, πως στην Αργεντινή ακολουθήσαν έναν δρόμο που δεν τους έβγαλε πουθενά, και τώρα στο Τέξας έκαναν μερικά βήματα πίσω, ξεκινώντας εκ νέου.

MotoGP Austin: Ο Marquez δοκίμασε πτέρυγα «Ducati» - και είπε γιατί!

Και πέρσι όμως έτσι ξεκινήσαμε τις δοκιμές στο Τέξας, με τις δύο Yamaha στο κατόπι του Marquez και με επίσης πολύ μικρή διαφορά. Ο Rossi που είχε τρίτο χρόνο φέτος στην FP2 πέρσι είχε τέταρτο, γυρνώντας μισό δευτερόλεπτο πιο γρήγορα. Εντυπωσιακή ήταν και η επίδοση του Espargaro της KTM καθώς οριακά πλησίασε την πεντάδα, στην έκτη θέση της FP1, ενώ έπρεπε να έρθει η FP2 για να δούμε τους χρόνους να κατεβαίνουν.

Σχεδόν όλοι οι αναβάτες βελτίωσαν πολύ τους χρόνους στην FP2 έχοντας αναλύσει πιο πριν τις αλλαγές που έπρεπε να γίνουν για τα σαμαράκια. Πάνω από ένα δευτερόλεπτο κατάφεραν οι πρώτοι να ρίξουν τον χρόνο συγκριτικά με πέρσι, πράγμα που αποτελεί και επιχείρημα για την πίστα, να τους πει πως από την στιγμή που οι χρόνοι βελτιώνονται, η κατάσταση της πίστας δεν είναι ολότελα τραγικοί. Ωστόσο η μεγάλη διαφορά βρίσκεται στις μοτοσυκλέτες και στην εξέλιξη που όλοι έχουν κάνει φέτος, προετοιμάζοντας μία από τις πιο ανταγωνιστικές σεζόν όλων των εποχών. Ο Vinales κατάφερε τελικά να κρατήσει τον Marquez πίσω του, με τους δυο τους να είναι οι μόνοι κάτω από το 2.04, έστω κι οριακά, καταφέρνοντας ένα γυρολόγιο πολύ κοντά σε αυτό που μπορεί να χαρίσει την pole position, όταν έρθει η Q2!

Με τον καιρό σήμερα, όταν εκεί ξημερώσει, να ξεκινά με βροχές οι οποίες αναμένεται να φύγουν το μεσημέρι πριν τον αγώνα, υπάρχει περίπτωση να έχουμε άλλη μία οριακή κατάταξη με ελάχιστες διαφορές!

Αποτελέσματα FP2 και FP1

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.1ος
Προηγ.
1
Maverick VIÑALES
Yamaha
2'03.857
 
 
2
Marc MARQUEZ
Honda
2'03.901
0.044
0.044
3
Valentino ROSSI
Yamaha
2'04.003
0.146
0.102
4
Jack MILLER
Ducati
2'04.005
0.148
0.002
5
Cal CRUTCHLOW
Honda
2'04.118
0.261
0.113
6
Alex RINS
Suzuki
2'04.353
0.496
0.235
7
Pol ESPARGARO
KTM
2'04.364
0.507
0.011
8
Franco MORBIDELLI
Yamaha
2'04.548
0.691
0.184
9
Fabio QUARTARARO
Yamaha
2'04.589
0.732
0.041
10
Francesco BAGNAIA
Ducati
2'04.630
0.773
0.041
11
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
2'04.714
0.857
0.084
12
Joan MIR
Suzuki
2'04.851
0.994
0.137
13
Danilo PETRUCCI
Ducati
2'04.906
1.049
0.055
14
Aleix ESPARGARO
Aprilia
2'04.953
1.096
0.047
15
Takaaki NAKAGAMI
Honda
2'05.020
1.163
0.067
16
Jorge LORENZO
Honda
2'05.169
1.312
0.149
17
Johann ZARCO
KTM
2'05.491
1.634
0.322
18
Andrea IANNONE
Aprilia
2'05.955
2.098
0.464
19
Karel ABRAHAM
Ducati
2'06.162
2.305
0.207
20
Tito RABAT
Ducati
2'06.204
2.347
0.042
21
Miguel OLIVEIRA
KTM
2'06.276
2.419
0.072
22
Hafizh SYAHRIN
KTM
2'06.850
2.993
0.574

Αποτελέσματα FP1

1
Marc MARQUEZ
Honda
2'05.311
 
 
2
Maverick VIÑALES
Yamaha
2'05.389
0.078
0.078
3
Jack MILLER
Ducati
2'05.936
0.625
0.547
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
2'05.963
0.652
0.027
5
Valentino ROSSI
Yamaha
2'06.042
0.731
0.079
6
Pol ESPARGARO
KTM
2'06.327
1.016
0.285
7
Fabio QUARTARARO
Yamaha
2'06.332
1.021
0.005
8
Cal CRUTCHLOW
Honda
2'06.482
1.171
0.150
9
Aleix ESPARGARO
Aprilia
2'06.497
1.186
0.015
10
Andrea IANNONE
Aprilia
2'06.692
1.381
0.195
11
Franco MORBIDELLI
Yamaha
2'06.729
1.418
0.037
12
Karel ABRAHAM
Ducati
2'06.732
1.421
0.003
13
Danilo PETRUCCI
Ducati
2'06.807
1.496
0.075
14
Joan MIR
Suzuki
2'06.863
1.552
0.056
15
Alex RINS
Suzuki
2'06.883
1.572
0.020
16
Johann ZARCO
KTM
2'06.888
1.577
0.005
17
Takaaki NAKAGAMI
Honda
2'06.978
1.667
0.090
18
Jorge LORENZO
Honda
2'07.234
1.923
0.256
19
Francesco BAGNAIA
Ducati
2'07.407
2.096
0.173
20
Miguel OLIVEIRA
KTM
2'08.035
2.724
0.628
21
Tito RABAT
Ducati
2'08.175
2.864
0.140
22
Hafizh SYAHRIN
KTM
2'09.338
4.027
1.163
 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.