MotoGP Αυστραλίας – Δραματικός αγώνας που έφερε τα πάνω-κάτω!

Μία φοβερή νίκη που σπάει το σερί

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/10/2018

Δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί καλύτερα από πλευράς θεάματος, ένας κλασσικός αυστραλιανός αγώνας που πάντα δίνει μάχες πολλών αναβατών, εξαιτίας της φυσιολογίας του Phillip Island. Οι Marquez, Dovizioso, Iannone, Vinales, Zarco και Rossi που από εχθές περιμέναμε να τους δούμε να μάχονται για τις πρώτες θέσεις, όχι μόνο δεν απογοήτευσαν αλλά η μάχη τους ενισχύθηκε από τις έντονες επιθέσεις όλων των υπολοίπων σε έναν εξαιρετικά δυναμικό αγώνα.

Ας δούμε τι έγινε στο MICHELIN® AUSTRALIAN MOTORCYCLE GRAND PRIX

Ακόμη κι αν κάποιος εξαιρούσε όλα τα στοιχεία που το έλεγαν από την Παρασκευή, το γεγονός πως θα βλέπαμε έντονο αγώνα, το φώναξε η εκκίνηση. Ξεχύθηκαν όλοι μαζί, ο Petrucci κατάφερε από εκεί μακριά να περάσει πρώτος και πίσω του οι αγκωνιές έδιναν και έπαιρναν. Η Ducati του αυριανού εργοστασιακού αναβάτη βγαίνει όμως εκτός, και ξεκινά έτσι ο χορός των αλλαγών για την πρώτη θέση που θα κρατήσει μέχρι και τα δύο τρίτα του αγώνα. Με μπόλικη προσπάθεια, οι Marquez και Dovizioso καταφέρνουν να μείνουν μπροστά, με τον Iannone πίσω τους, τον Miller που πασχίζει να αποδείξει εκεί μέσα τον εαυτό του και πίσω τον Zarco να πιέζει τον Rossi. Τελικά θα τον περάσει την στιγμή που ο Iannone περνά τον Miller, σε μία αρχή από διαδοχικές προσπεράσεις. Καμία θέση δεν είναι ξεκάθαρη, ο Iannone πιέζει τον Miller που ξανά κέρδισε την θέση του και όλα δείχνουν πως αυτοί οι δύο θα κάνουν κάποιο λάθος καθώς δυσκολεύονται να κρατήσουν γραμμή και παλεύουν έντονα. Αυτά βλέπει ο Zarco και μπαίνει ανάμεσά τους, την στιγμή που πιο πίσω λίγο πριν, ο Vinales κάνει μία πολύ επιθετική προσπέραση στον Rins. Ταυτόχρονα με όλα αυτά, ο Dovizioso που είχε τον ταχύτερο γύρο περνά τον Marquez και αυτό φέρνει μία σειρά από γεγονότων που θα οδηγήσουν στην πιο σκληρή πτώση της σεζόν και μία από αυτές με την μεγαλύτερη ταχύτητα στο άθλημα. Με τον Dovizioso να είναι εμπρός ο Marquez αντιμετωπίζει τον Miller και μόλις τον περνά κι εκείνος βρίσκεται στην μέση μίας απίστευτης μάχης που μαινόταν από τον πρώτο γύρο. Ο Marquez έχει τώρα πίσω του τον Zarco που τόση ώρα κυνηγιόταν με τον Iannone. Θα βγουν στην ευθεία, μία ευθεία που τους επιτρέπει να ανεβαίνουν πολύ πάνω από τα 300 χιλιόμετρα και στα φρένα ο Zarco βρίσκει τον πίσω τροχό του Marquez ο οποίος μπήκε μπροστά για να πάρει την αγωνιστική γραμμή και με την Yamaha στον αέρα και στην πλάτη της Honda εκτοξεύεται ενώ φρενάριζε από τα 322 χιλιόμετρα στην ευτυχώς μεγάλη αμμοπαγίδα.

Βγαίνει σωματικά αλώβητος από ένα τρομακτικό αγωνιστικό συμβάν, αν και εξαιρετικά απογοητευμένος, όπως ο ίδιος περιέγραψε λίγο μετά:

«Στην τελευταία στροφή δεν κατάφερα να πάρω την ταχύτητα που ήθελα ενώ ο Marquez (που βγήκε καλύτερα) πήρε και το slipstreaming από τον Miller, μετά το πήρα εγώ από τον Miller και φύγαμε μπροστά αλλά ο Marquez δεν πήγε να πάρει την στροφή, να τον προσπεράσει και μπήκε για φρένα, όμως εκεί ήμουν εγώ. Θα έπρεπε να είχα φρενάρει νωρίτερα αλλά ήταν αδύνατο να προλάβω εκείνη την στιγμή, έγιναν όλα πάρα πολύ γρήγορα».

Κι αυτό το ότι δεν υπήρχε χρόνος, πρακτικά το αναγνωρίζει και ο ίδιος ο Marquez ο οποίος είπε: «Δεν πρόκειται να παραπονεθώ στον Zarco ήταν ένα αγωνιστικό συμβάν, και θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό γιατί έφτασα πολύ κοντά στο highsiding και δεν έπεσα με αυτά τα χιλιόμετρα. Αναγνωρίζω πως βγαίνοντας από ένα slipstreaming είναι πολύ δύσκολο να φρενάρεις και ο Zarco δεν είχε πολύ χρόνο. Ευτυχώς αυτό έγινε τώρα, που έχω πάρει ήδη το πρωτάθλημα και ευτυχώς κανένας μας δεν χτύπησε που είναι το πιο σημαντικό».

Ο Zarco δεν θα μάθει ποτέ πόσο μακριά στον αγώνα μπορούσε να φτάσει με την μαλακή γόμα στα ελαστικά και μαζί του κι εμείς. Η Honda του Marquez θα μείνει σοβαρά τραυματισμένη, η πίσω ανάρτηση έχει αχρηστευτεί και έχει σπάσει το υποπλαίσιο με την σέλα να μην ακουμπά στο ρεζερβουάρ κι έτσι ο φετινός παγκόσμιος πρωταθλητής ολοκληρώνει τον γύρο και βγαίνει εκτός αγώνα. Σε μία ειρωνική συνέχεια των γεγονότων για τις εμπλεκόμενες ομάδες, θα εγκαταλείψουν λίγο μετά και οι άλλοι αναβάτες στερώντας κάθε βαθμό! Σε ξεχωριστά γεγονότα και πτώσεις δίχως επιπτώσεις, τόσο ο Pedrosa, όσο και ο Hafizh SYAHRIN θα βγουν εκτός αγώνα κι αυτό είναι πρωτίστως τραγικό για τον Μαλαισιανό, καθώς ακόμα μάχεται με τον Franco MORBIDELLI για τον τίτλο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου αναβάτη!

Ο Dovizioso δεν θα μείνει πολύ εμπρός, και πώς θα μπορούσε με όλα αυτά που γίνονται πίσω του. Ο Vinales περνά τον Rossi στοχεύει τον Iannone και διαδοχικά χωρίς να χάνει χρόνο περνά και τον Miller ο οποίος στο τέλος της ευθείας έχει ένα έντονο κοσκίνησμα και πάει κατευθείαν πίσω από τον Rossi. Εδώ τώρα στρώνεται το σκηνικό για μία πολύ όμορφη στιγμή του αγώνα.

Σαν να ήταν συνεννοημένοι, σαν να γινόταν σε χορογραφία, ο Rossi περνά τον Iannone και ταυτόχρονα ο Vinales τον Dovizioso! Λίγο μετά και ο Rossi θα περάσει εμπρός, κάνοντας με την Yamaha το ένα-δύο, πράγμα πολύ σημαντικό για την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Αμέσως μετά ο Vinales θα φύγει εμπρός. Ο ρυθμός του είναι εξαιρετικός, είναι ο ταχύτερος όλης της ημέρας, και μάλιστα σταθερά, κάτι που έλειπε από τους άλλους. Από πλευράς χρόνου, αυτή η επίδοσή του θα τον έφερνε έτσι κι αλλιώς στον πρώτη θέση θα είχε κερδίσει δηλαδή ακόμα και χωρίς τις πτώσεις, όμως οι προσπεράσεις είναι άλλο πράγμα όπως και οι μάχες για να βρεθείς εκεί. Ο ρυθμός από μόνος του δεν αρκεί, όμως η νίκη είναι νίκη και δεν μειώνεται με τίποτα. Πόσο μάλλον που αυτή είναι ιστορική, είναι η πρώτη νίκη της Yamaha από το 2017 όταν κέρδισε ο Rossi στην Ολλανδία, είναι το μεγαλύτερο αρνητικό σερί της Yamaha και το σπάει σήμερα ο Vinales καθώς θα τερματίσει με μεγάλη διαφορά εμπρός…

Ας είναι, γιατί οι θεατές δεν έχουν να χάσουν τίποτα. Πίσω γίνεται μακελιό, ο Miller βγαίνει από την εξίσωση, δυστυχώς για τους Αυστραλούς, και μπαίνει στο παιχνίδι ο Bautista, που φτάνει και περνά τον Dovizioso. Ο πρώτος του αγώνας με την εργοστασιακή Ducati και είναι μπροστά από τον Dovizioso! Ο Iannone κάνει λάθη και καταλήγει πίσω από τις Ducati ενώ και ο Bautista είναι στο απόλυτο όριο χωρίς όμως να χάνει θέση, όσο ο Vinales φεύγει εμπρός.

Διάβασα κάπου σε μία ανάρτηση, υποτιμητικό σχόλιο για την επιλογή της Ducati να αντικαταστήσει τον χειρουργημένο Lorenzo με τον Bautista, με όρους ποδοσφαιρικούς μάλιστα, λες και αυτό το άθλημα μπορεί να γίνει ποτέ τόσο απλό και τόσο επίπεδο. Μιλάμε για τους καλύτερους αναβάτες του κόσμου στις πιο γρήγορες μοτοσυκλέτες όπου μία τρίχα-κυριολεκτικά, μπορεί να κάνει την διαφορά. Το τελευταίο που μπορείς να κάνεις λοιπόν, είναι η απλοποίηση. Ο Bautista, θα πήγαινε καλά σήμερα, το μόνο σίγουρο, αλλά δεν περίμενες να είναι δεύτερος ή μπροστά από τον Dovizioso. Από την άλλη και ο Vinales Θα ήταν καλός και γρήγορος αλλά σίγουρα δεν τον θεωρούσες φαβορί για την νίκη.

Η Αυστραλία έφερε τα πάνω-κάτω, όπως πάντα κάνει αυτός ο αγώνας… Ο Dovizioso έχει στο μυαλό του την μάχη για την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα, δεν θα μείνει για πολύ πίσω να περιμένει και τον Iannone ο οποίος ανακάμπτει σιγά-σιγά από το λάθος που είχε κάνει. Θα περάσει εμπρός θα φτάσει στην δεύτερη θέση, θα ξανά κάνει άλλο ένα λάθος και θα βρεθεί να μάχεται ξανά για το βάθρο σε μία σειρά προσπεράσεων που είναι απίστευτη. Ο Rossi θα βρεθεί 8 γύρους πριν το τέλος στην δεύτερη θέση, αλλά για λίγο καθώς μόλις έρθει η μεγάλη ευθεία, οι Ducati θα τον περάσουν λες και εκείνος άφησε το γκάζι.

Οι Ducati θα μείνουν μπροστά του, αλλά θα έχει πρόβλημα και με τα Suzuki. Ο Iannone έρχεται ξανά, χωρίς λάθη αυτή την φορά και μαζί του φέρνει και τον Rins. Θα τον τραβήξει μέχρι εμπρός από τον Rossi και μετά ο ίδιος θα καταφέρει να τα βάλει με τον Bautista και την ταχύτερη Ducati και να ανέβει έτσι στο βάθρο στην δεύτερη όμως θέση, καθώς ούτε ο Doviziso κατάφερε να τα βάλει με τον Maniac, τον παλιό του συνάδελφο στην Ducati και μεγάλο του εχθρό. Φταίει που ο Iannone ανέβαζε στα social media αποφθέγματα του Πλούταρχου την περασμένη εβδομάδα, φαίνεται να το έριξε στον διαλογισμό και να συγκεντώθηκε.

Η Yamaha με τον Vinales κερδίζει τον αγώνα και σπάει το σερί, αλλά είναι κρίμα για τον Rossi που χάνει πολλές μάχες και μένει στην έκτη θέση.

Ένας φοβερός αγώνας, αναπάντεχος σε κάθε του θέση και που ευτυχώς δεν έφερε άλλους τραυματισμούς, καθώς ήδη την Παρασκευή ο Crutchlow κέρδισε έναν σπασμένο αστράγαλο που θα τον ταλαιπωρεί για καιρό… Άλλος ένας παράγοντας που θα μπορούσε να φέρει κι άλλες, περισσότερες ανατροπές σε αυτό τον αγώνα…

Στην Moto2 τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα ήθελαν οι κορυφαίοι αναβάτες… Η ευκαιρία για τον Pecco Bagnaia να πάρει τον τίτλο μετά από την ακύρωση νίκης του Quartarraro δεν ήρθε και μάλιστα με δραματικό τρόπο. Ο Brad Binder πήρε μία πολύ καλή νίκη απέναντι στον φοβερό Joan Mir την στιγμή που Xavi Vierge οδηγούσε συνέχεια τον αγώνα και θα μπορούσε να είχε κερδίσει άνετα, καταλήγοντας τρίτος..

Στην Moto3 έγινε ένα κλασσικό πανδαιμόνιο με εξαιρετικά έντονες μάχες, από τις οποίες κατάφερε να επικρατήσει για δεύτερη φορά φέτος, ο Ισπανός Albert Arenas μόλις στην κόψη του ξυραφιού μπροστά από τον Fabio Di Giannantonio. Τρίτος o Celestino Vietti, ο Ιταλός που έως τώρα εντυπωσιάζει με την αμεσότητα και την προσαρμογή που επιδεικνύει.

Αποτελέσματα όλων των αγώνων

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
Maverick VIÑALES
Yamaha
40'51.081
2
Andrea IANNONE
Suzuki
+1.543
3
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
+1.832
4
Alvaro BAUTISTA
Ducati
+4.072
5
Alex RINS
Suzuki
+5.017
6
Valentino ROSSI
Yamaha
+5.132
7
Jack MILLER
Ducati
+6.756
8
Franco MORBIDELLI
Honda
+21.805
9
Aleix ESPARGARO
Aprilia
+22.904
10
Bradley SMITH
KTM
+22.940
11
Karel ABRAHAM
Ducati
+34.386
12
Danilo PETRUCCI
Ducati
+35.025
13
Scott REDDING
Aprilia
+36.348
14
Takaaki NAKAGAMI
Honda
+36.389
15
Xavier SIMEON
Ducati
+44.214
16
Thomas LUTHI
Honda
+48.226
17
Jordi TORRES
Ducati
+1'04.965
18
Mike JONES
Ducati
+1'19.817
 
Not Classified
 
 
 
Pol ESPARGARO
KTM
5 Laps
 
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
9 Laps
 
Dani PEDROSA
Honda
16 Laps
 
Marc MARQUEZ
Honda
22 Laps
 
Johann ZARCO
Yamaha
22 Laps
 
Moto2
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
Brad BINDER
KTM
39'23.427
2
Joan MIR
Kalex
+0.036
3
Xavi VIERGE
Kalex
+0.949
4
Augusto FERNANDEZ
Kalex
+0.957
5
Luca MARINI
Kalex
+1.767
6
Dominique AEGERTER
KTM
+2.482
7
Alex MARQUEZ
Kalex
+3.759
8
Jesko RAFFIN
Kalex
+4.850
9
Marcel SCHROTTER
Kalex
+6.250
10
Fabio QUARTARARO
Speed Up
+7.453
11
Miguel OLIVEIRA
KTM
+8.675
12
Francesco BAGNAIA
Kalex
+9.725
13
Tetsuta NAGASHIMA
Kalex
+9.787
14
Sam LOWES
KTM
+11.209
15
Edgar PONS
Speed Up
+14.076
16
Khairul Idham PAWI
Kalex
+15.350
17
Steven ODENDAAL
NTS
+15.396
18
Joe ROBERTS
NTS
+23.230
19
Simone CORSI
Kalex
+33.736
20
Andrea LOCATELLI
Kalex
+42.324
21
Bryan STARING
Tech 3
+52.297
22
Lorenzo BALDASSARRI
Kalex
+1'03.888
 
Not Classified
 
 
 
Xavi CARDELUS
Kalex
11 Laps
 
Remy GARDNER
Tech 3
12 Laps
 
Jorge NAVARRO
Kalex
17 Laps
 
Iker LECUONA
KTM
19 Laps
 
Federico FULIGNI
Kalex
19 Laps
 
Jules DANILO
Kalex
21 Laps
 
Isaac VIÑALES
Suter
21 Laps
 
Mattia PASINI
Kalex
24 Laps
 
Moto3
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
Albert ARENAS
KTM
37'48.073
2
Fabio DI GIANNANTONIO
Honda
+0.052
3
Celestino VIETTI
KTM
+0.059
4
Tatsuki SUZUKI
Honda
+0.081
5
Jorge MARTIN
Honda
+0.099
6
Aron CANET
Honda
+0.154
7
Adam NORRODIN
Honda
+0.188
8
Enea BASTIANINI
Honda
+0.235
9
Jakub KORNFEIL
KTM
+0.328
10
Ayumu SASAKI
Honda
+0.406
11
Alonso LOPEZ
Honda
+0.575
12
Darryn BINDER
KTM
+0.889
13
Andrea MIGNO
KTM
+0.987
14
John MCPHEE
KTM
+0.989
15
Philipp OETTL
KTM
+2.148
16
Yari MONTELLA
Honda
+34.700
17
Stefano NEPA
KTM
+34.969
18
Nakarin ATIRATPHUVAPAT
Honda
+39.367
19
Kaito TOBA
Honda
+48.054
20
Vicente PEREZ
KTM
+48.970
 
Not Classified
 
 
 
Tony ARBOLINO
Honda
2 Laps
 
Dennis FOGGIA
KTM
2 Laps
 
Marcos RAMIREZ
KTM
10 Laps
 
Jaume MASIA
KTM
10 Laps
 
Lorenzo DALLA PORTA
Honda
11 Laps
 
Marco BEZZECCHI
KTM
13 Laps
 
Gabriel RODRIGO
KTM
13 Laps

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.