MotoGP Barcelona – Ο Bagnaia κερδίζει και μπαίνει ξανά στην κούρσα του πρωταθλήματος

Ο Martin δεν μπόρεσε να βρει απάντηση στις επιθέσεις του Bagnaia
MotoGP
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

26/5/2024

Ο αγώνας της Καταλονίας είχε πρωταγωνιστή τον Bagnaia, ο οποίος κατάφερε με σωστή στρατηγική και υπομονή να πάρει μία νίκη η οποία μπορεί να αποδειχθεί καίρια μετά από τόσες πτώσεις και για τη συνέχεια του πρωταθλήματος.

Με το που έσβησαν τα πράσινα φώτα είδαμε να φεύγει καλύτερα όλων ο Pecco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), με τον Pedro Acosta (Red Bull GASGAS Tech 3), να ακολουθεί και τον Jorge Martin (Prima Pramac Racing), να βρίσκεται λίγο πιο πίσω στην τρίτη θέση.

Αναμφίβολα όλοι περίμεναν να δουν τι θα κάνει ο Marc Marquez (Gresini Racing Team) και αν θα καταφέρει άμεσα να κερδίσει θέσεις καθώς ο Ισπανός ξεκινούσε από την 14η θέση του grid, ωστόσο στους πρώτους γύρους δεν κατάφερε να κάνει την χθεσινή επίθεση και βρισκόταν στην δέκατη θέση.

motogp

Μπαίνοντας στον τρίτο γύρο του αγώνα ο Acosta στη στροφή 10 έκανε την επίθεση του και λίγο έλειψε να συγκρουστεί με τον Bagnaia, ο οποίος κατάφερε παρόλαυτα να κρατήσει την πρωτοπορία.

Την μάχη των δύο πρώτων εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο ο Martin ο οποίος έχοντας καλύτερο ρυθμό πέρασε αρχικά τον Acosta και στη συνέχεια τον Bagnaia για να ανέβει αυτός στην πρώτη θέση. Λίγο πιο πίσω θα βλέπαμε την πτώση του Jack Miller (Red Bull KTM Factory), του οποίου η θέση στην αυστριακή ομάδα απειλείται ακόμη περισσότερο μετά από αυτό το αποτέλεσμα.

Με επτά γύρους να έχουν ολοκληρωθεί ήρθε η στιγμή του Acosta για να επιτεθεί. Ο rookie της GASGAS πέρασε τον Bagnaia, ενώ ο ίδιος δεν άργησε να κολλήσει πίσω από τον Martin. Από την άλλη ο Marc Marquez είχε καταφέρει να κερδίσει ακόμη δύο θέσεις, με τον πολυπρωταθλητή να βρίσκεται στην όγδοη θέση.

MotoGP Barcelona

Φτάνοντας στη μέση του αγώνα όλοι περίμεναν τη μάχη μεταξύ Martin και Acosta να συνεχιστεί ωστόσο o αναβάτης της GASGAS είχε μία πτώση, οπότε κάθε ελπίδα για καλό αποτέλεσμα χάθηκε.

Με δέκα γύρους να απομένουν για το πέσιμο της καρό σημαίας, ο Bagnaia σιγά σιγά ψαλίδιζε τη διαφορά από τον Martin ενώ και ο Marquez είχε ξεκινήσει να πλησιάζει στην πεντάδα. Με πέντε γύρους να απομένουν, ο Bagnaia είχε φτάσει πίσω από τον Martin ενώ η μάχη για το τελευταίο σκαλί του βάθρου είχε ανάψει μεταξύ Aleix Espargaro (Aprilia Racing) και Marc Marquez.

motogp

Δύο γύρους πριν το τέλος ο Bagnaia είχε περάσει τον Martin και είχε βρεθεί στην πρώτη θέση με τον Martin να μην μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Λίγο πιο πίσω ο Marc Marquez είχε βρεθεί στην τρίτη θέση με τον Aleix Espargaro να τον καταδιώκει.

Μπαίνοντας στον τελευταίο γύρο, ο Bagnaia πήρε τη νίκη, με τον Martin να ακολουθεί στη δεύτερη θέση και τον Marc Marquez να συμπληρώνει το βάθρο στην Καταλονία. O Aleix Espargaro της Aprilia ολοκλήρωσε τον αγώνα στην τέταρτη θέση, με τον Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Team), να τερματίζει στην πέμπτη θέση.

motogp

Ο Raul Fernandez (Trackhouse Racing), ολοκλήρωσε τον αγώνα στην έκτη θέση, με τον Alex Marquez (Gresini Racing), να βρίσκεται στην έβδομη. Ο Brad Binder (Red Bull KTM Factory), ήταν στην όγδοη θέση, με τον Fabio Quartararo, να φέρνει την Yamaha M1, στην ένατη θέση. Την δεκάδα συμπλήρωσε ο Miguel Oliveira (Trackhouse Racing).

MotoGP Barcelona – Bagnaia κερδίζει

Αποτελέσματα του αγώνα

1 Francesco Bagnaia ITA Ducati Lenovo (GP24) 40m 11.726s
2 Jorge Martin SPA Pramac Ducati (GP24) +1.740s
3 Marc Marquez SPA Gresini Ducati (GP23) +10.491s
4 Aleix Espargaro SPA Aprilia Racing (RS-GP24) +10.543s
5 Fabio Di Giannantonio ITA VR46 Ducati (GP23) +15.441s
6 Raul Fernandez SPA Trackhouse Aprilia (RS-GP23) +15.916s
7 Alex Marquez SPA Gresini Ducati (GP23) +16.882s
8 Brad Binder RSA Red Bull KTM (RC16) +18.578s
9 Fabio Quartararo FRA Monster Yamaha (YZR-M1) +20.477s
10 Miguel Oliveira POR Trackhouse Aprilia (RS-GP24) +20.889s
11 Marco Bezzecchi ITA VR46 Ducati (GP23) +21.023s
12 Maverick Viñales SPA Aprilia Racing (RS-GP24) +22.137s
13 Pedro Acosta SPA Red Bull GASGAS Tech3 (RC16)* +31.967s
14 Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V) +32.987s
15 Joan Mir SPA Repsol Honda (RC213V) +33.132s
16 Johann Zarco FRA LCR Honda (RC213V) +34.554s
17 Luca Marini ITA Repsol Honda (RC213V) +36.689s
18 Enea Bastianini ITA Ducati Lenovo (GP24) +50.615s
19 Stefan Bradl GER HRC Test Team (RC213V) +55.295s
20 Alex Rins SPA Monster Yamaha (YZR-M1) +63.428s
  Franco Morbidelli ITA Pramac Ducati (GP24) DNF
  Augusto Fernandez SPA Red Bull GASGAS Tech3 (RC16) DNF
  Jack Miller AUS Red Bull KTM (RC16) DNF
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.