MotoGP Βρετανίας: Αγωνία σε δοκιμές με νέα ρεκόρ!

Δυνατή μάχη για την κατάταξη φέρνει ανυπομονησία για τον αγώνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/8/2017

Αυτό που έγινε στην κατάταξη του Silverstone ξέφευγε από κάθε πρόβλεψη, καθώς το ρεκόρ ταχύτερου γύρου έσπασε δύο φορές και τέσσερις αναβάτες πάλευαν μέχρι την καρό σημαία για την πρώτη θέση του βάθρου! Ο Marquez κουβαλούσε το ρεκόρ από το ’15, το έσπασε στις χρονομετρημένες δοκιμές οδηγώντας τόσο επιθετικά που όπως είπε δεν ήθελε να βλέπει τον εαυτό του! Μπαίνοντας στο box, ο σκηνοθέτης έπαιζε στην τηλεόραση συνέχεια επαναλήψεις της προσπάθειάς του, που με αλλεπάλληλα drift και αναρίθμητες στιγμές που έχανε πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό, κατάφερνε να στηρίξει την μοτοσυκλέτα με το σώμα του και να συρθεί μέχρι να ανακτήσει πρόσφυση. «Κλείστε την τηλεόραση, δεν θέλω να βλέπω» δήλωσε ο Marquez πως διέταξε την ομάδα του, πριν συνεχίσει: «πιστεύω πως μπορώ να σπάσω το όριο των δύο λεπτών, πιστεύω πως μπορώ να κατέβω στο 1:59». Μετρώντας πτώσεις από εχθές, κι έχοντας υπερβεί κάθε όριο για να σπάσει το προηγούμενό του ρεκόρ, η δήλωση αυτή φαινόταν προάγγελος μίας ακόμα πτώσης.

Όμως δεν ήταν ο μόνος που πήγαινε για το 1:59, σε ένα τελευταίο κομμάτι των δοκιμών που είχε αγωνία αντίστοιχη κανονικού αγώνα! Ο Rossi και αντίστοιχα οι υπόλοιπες Yamaha, μαζί με εκείνες των Tech3 είχαν επιλέξει την μεσαία εμπρός γόμα, αντίθετα με τους υπόλοιπους που είχαν την σκληρή. Ο παρονομαστής, το πίσω ελαστικό, ήταν κοινό για όλους εκείνη την στιγμή καθώς η μαλακή γόμα αποδεικνυόταν εξαιρετική επιλογή στο απαιτητικό Silverstone. Οι Yamaha φαινόταν λοιπόν πως είχαν βρει τις κατάλληλες ρυθμίσεις κερδίζοντας έδαφος, όταν αμέσως μετά την εκπληκτική απόδοση του Marquez, ο Rossi διεκδικούσε το απόλυτο ρεκόρ της πίστας για τον εαυτό του, και μαζί και την πρώτη θέση της εκκίνησης. Παράλληλα πίσω από τον Marquez, ο Crutchlow έκλεβε χιλιοστό με χιλιοστό, πηγαίνοντας ακριβώς για το ίδιο ρεκόρ! Συνολικά τέσσερις αναβάτες πήγαιναν να κατέβουν κάτω από το όριο των δύο λεπτών, με τον Dovizioso να χάνει χρόνο μετά το δεύτερο μισό της πίστας. Ο Marquez τα έβαζε με τον εαυτό του πηγαίνοντας να σπάσει ξανά το ρεκόρ, δείχνοντας ότι θα είναι ο πρώτος που θα πέσει κάτω από τα δύο λεπτά. Κι όμως, ήταν ο Rossi που ερχόταν με -0.356 καλύτερο χρόνο, δείχνοντας ότι το ρεκόρ θα είναι μπαλάκι του τέννις και θα αλλάζει χέρια! Όμως στο τελευταίο κομμάτι της πίστας χάθηκαν πολύτιμα χιλιοστά από την Yamaha και όπως είπε και ο Rossi, είναι ένα κομμάτι της πίστας που πάντα τον ταλαιπωρεί και πάντα χάνει χρόνο σε αυτό. Το αποτέλεσμα των τελευταίων, γεμάτων αγωνία γύρων, ήταν να κρατήσει ο Marquez το ρεκόρ και την πρώτη θέση της εκκίνηση, ως η πρώτη μοτοσυκλέτα που σπάει το φράγμα των δύο λεπτών, στην απαιτητική Βρετανική πίστα.

Οι Yamaha μας έδειξαν ότι έβγαλαν μεγαλύτερη τελική ταχύτητα από τις Honda, όμως στις διαδοζικές στροφές και στην είσοδο των στροφών γενικότερα οι Honda του Marquez και του Crutchlow κέρδιζαν το προβάδισμα! Πίσω από τον Vinales στην τέταρτη θέση, ήρθαν οι δύο εργοστασιακές Ducati, με πρώτο τον Lorenzo που σήμερα κέρδισε το χειροκρότημα και δεύτερο τον Dovizioso που για λίγο βρέθηκε να διεκδικεί μία από τις πρώτες θέσεις. Ο Lorenzo είχε κλέψει την παράσταση στην FP4 όταν εγκατέλειψε από πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα ενώ ξεκίνησε να δοκιμάζει διαφορετικό ζευγάρι ελαστικών και τρέχοντας πήγε να βρει την ομάδα του στο box. Αμέσως μετά έκανε τον καλύτερο χρόνο, στρέφοντας επάνω του τα βλέμματα. Φυσικά πρόσκαιρα, γιατί ήρθε ο Marquez με drift, διπλώματα, φρεναρίσματα πέρα από το όριο των υπολοίπων και μία ακραία οδήγηση που άφηνε τους πάντες με το στόμα ανοικτό. Rossi και Vinales έγραψαν περίπου πέντε χιλιόμετρα τελικής περισσότερα από τις Honda του Marquez και Crutchlow. Ο Rossi είχε ένα γύρο που στα πρώτα τρία τέταρτα της πίστας ήταν ταχύτερος από τον Marquez, χωρίς να στηρίζει την μοτοσυκλέτα στον αγκώνα, χωρίς όλα αυτά τα μαγικά που έκανε η Honda του Ισπανού. Όμως το πρώτο τμήμα της πίστας και μέχρι σχεδόν την μέση της, είναι πιο ανοικτές στροφές και ευνοούνται οι Yamaha, που σημειώνουν και υψηλότερη ταχύτητα. Μετά όμως μπαίνουμε στα λημέρια του Marquez κι όσα έχουν καταφέρει να βρουν εκεί στην Honda ώστε να στρίβουν με τον μοναδικό και εντυπωσιακό αυτό τρόπο. Τα στοιχεία αυτά μας αφήνουν να δούμε τι θα γίνει αύριο στους πρώτους γύρους, που είναι πιθανό να μην αφήσουν κάποιον αναβάτη να ξεφύγει μπροστά και να απολαύσουμε έτσι ένα αγώνα γεμάτο σασπένς. Ο Crutchlow επίσης θα παίξει σημαντικό ρόλο αύριο, παραδοσιακά στην έδρα του είναι ένας από τους ταχύτερους και θα παλέψει και στην εκκίνηση. Αν δεν γίνει κάποιο απρόοπτο, με τόσους που θα θέλουν να βγουν μπροστά και γρήγορα, θα απολαύσουμε αγώνα.

Από πτώσεις, ευτυχώς, δεν είχαμε πολλές με τον Pol ESPARGARO να τρομάζει μονάχα τους θεατές, καθώς έπεσε με μεγάλη ταχύτητα αλλά αποχώρησε περπατώντας αν και φανερά απογοητευμένος.

Ο αυριανός αγώνας θα μεταδοθεί στις 17:30, δική μας ώρα.

 
1
Marc MARQUEZ
Honda
320.4
1'59.941
 
2
Valentino ROSSI
Yamaha
324.6
2'00.025
0.084 / 0.084
3
Cal CRUTCHLOW
Honda
320.0
2'00.106
0.165 / 0.081
4
Maverick VIÑALES
Yamaha
325.7
2'00.341
0.400 / 0.235
5
Jorge LORENZO
Ducati
319.6
2'00.399
0.458 / 0.058
6
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
327.8
2'00.572
0.631 / 0.173
7
Dani PEDROSA
Honda
322.4
2'00.578
0.637 / 0.006
8
Johann ZARCO
Yamaha
322.4
2'00.622
0.681 / 0.044
9
Aleix ESPARGARO
Aprilia
322.9
2'00.764
0.823 / 0.142
10
Jonas FOLGER
Yamaha
320.6
2'00.829
0.888 / 0.065
11
Pol ESPARGARO
KTM
322.8
2'01.378
1.437 / 0.549
12
Scott REDDING
 
Ducati
323.4
2'01.994
2.053 / 0.616

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.