MotoGP Brno: Pole Position για Zarco σε κατάταξη γεμάτη συμβάντα!

Στα καλύτερά της η Yamaha παρά τις ατυχίες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2020

Με μία εξαιρετικά ασφυκτική κατάταξη στην Q1 ξεκίνησε η διαδικασία για την σειρά έναρξης του αυριανού αγώνα στο Brno! Στα καλύτερά της η Yamaha, άφαντη με σοβαρά θέματα να λύσει η Ducati, ξεκάθαρη η απώλεια του Marquez και η μειωμένη απόδοση του Crutchlow για την Honda που βλέπει το όνομά της να φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις και καλύτερα από το αναμενόμενο τα πράγματα για την KTM είναι η αρχική εικόνα.

Ο Nakagami δείχνει πόσο σημαντική είναι η ψυχολογία για την οδήγηση των MotoGP αλλά και την λειτουργία όλης της ομάδας, καθώς το βάρος έπεσε επάνω του να φέρει το όνομα Honda πιο μπροστά από τις τελευταίες θέσεις και παραλίγο να το καταφέρει. Είχε χρόνο ικανό να τον πάει στην Q2 και τον έχασε πατώντας έξω, ξεκάθαρα πάνω στο πράσινο, με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η προσπάθειά του. Ο Crutchlow που ήταν ήδη μέσα στην Q2 δεν ήταν βέβαιο με ποιο τρόπο θα αποδώσει, παρόλο το τεράστιο πείσμα και την ανεκτικότητα στον πόνο που αποδεδειγμένα έχει ο Βρεττανός. Τελικά θα έπεφτε ο Crutchlow λίγο αργότερα, πράγμα που σημαίνει πως για την Honda θα έπρεπε να είχε περάσει ο Nakagami, μένοντας στο 1.56 όπως θα μπορούσε…

Στην Q1 ήταν ζόρικα τα πράγματα στην κατάταξη καθώς βρίσκονταν όλοι σε απόσταση αναπνοής, ενώ η αρχική προσπάθεια του Dovizioso ακυρώθηκε από την πτώση της δεύτερης Aprilia και την κίτρινη σημαία που βγήκε. Νωρίτερα στην FP4 είχε πέσει και ο Alex Marquez μπροστά στον Rossi και από εκείνη την στιγμή ο δεύτερος αναβάτης της Honda δυσκολευόταν να κρατήσει ρυθμό και στην Q1. Τελικά την πρώτη θέση για την Q2 θα την κέρδιζε ο Rins και η Suzuki με το σπαθί της και ο Binder με την εργοστασιακή KTM από σπόντα και την πάσα που του έδωσε ο Nakagami.

Εξαιρετικός για άλλη μία φορά ο Oliveira που φέτος έχει έρθει τρομερά ανανεωμένος αλλά και άτυχος, μετρώντας πτώσεις από τον προηγούμενο αγώνα, μέχρι τώρα στις δοκιμές. Ωστόσο τα πολλά από αυτά που θα γινόντουσαν, θα ερχόταν αμέσως μετά…

Η Q2 στο Brno ήταν από τις πιο περίεργες που έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν αλλά στην συγκεκριμένη χρονιά, με όλες τις ανατροπές που ήδη ζούμε, είναι πολύ νωρίς για να την κατατάξεις ψηλά για φέτος…

Ο Quartararo προφανώς και έβγαινε μπροστά παίρνοντας προσωρινά την pole position, ήταν ταχύτερος με διαφορά και ο πρώτος που κατάφερε να κατέβει στο 1.55 με τον Morbidelli που επίσης τα είχε πάει καλά αυτές τις ημέρες να μετρά μία πτώση στην FP4.

Βγαίνοντας μπροστά ο Quartararo για να πάρει την pole position σε έναν πολύ γρήγορο ρυθμό, τράβηξε και τον Aleix Espargaro. Αν η ψυχολογία στα MotoGP είναι εξαιρετικά σημαντική, το να ακολουθείς κάποιον γρήγορο αναβάτη στην κατάταξη έρχεται δεύτερο… ο Espargaro της Aprilia δεν το έκανε επίτηδες όμως, όπως όλοι οι αναβάτες έχουν προσπαθήσει κατά καιρούς να κάνουν εσκεμμένα. Του έσβησε η μοτοσυκλέτα μέσα στην pit lane και σίγουρα δεν ήταν σκηνοθετημένο να γίνει, όμως με την εκκίνηση βρέθηκε πίσω από τον Quartararo και παρόλο που έκανε δύο λάθη στην προσπάθειά του να κρατήσει τον απίστευτο ρυθμό της Yamaha – Petronas, ήταν και πάλι δεύτερος! Όλα αυτά όταν ο αδερφός του στην KTM έδειχνε να μπορεί να ανέβει στο βάθρο από μόνος του, και θα τα κατάφερνε. Έστω και για λίγο, γιατί το έκανε ενώ είχε βγει η κίτρινη σημαία… Αυτό σημαίνει πως ο χρόνος του έπρεπε να ακυρωθεί προς μεγάλη του απογοήτευση φυσικά και με τον ίδιο τρόπο που η δεύτερη KTM ανέβηκε από την Q1, θα έδινε την θέση του στον Morbidelli.

Η κίτρινη σημαία του Cruthclow ήταν για τον Quartararo και η αιτία που ο Zarco κράτησε την pole position στο τέλος, που επάξια όμως κέρδισε. Διότι στο Brno με τα πολλά σαμαράκια και την διαφορά πρόσφυσης από στροφή σε στροφή, ο καλός χρόνος θα ερχόταν κατευθείαν στον πρώτο γύρο όσο τα ελαστικά ήταν στην καλύτερη κατάσταση, με τους περισσότερους να προτιμούν την σκληρή γόμα εμπρός. Μειώνοντας ταχύτητα εξαιτίας της κίτρινης σημαίας, ο Quartararo δεν μπόρεσε να κάνει την αντεπίθεσή του και αναγκάστηκε μάλιστα να παρατείνει την προσπάθεια για έναν ακόμη τελευταίο γύρο, καθώς είχε καταφέρει να ολοκληρώσει άλλον ένα γρήγορο γύρο δευτερόλεπτα πριν πέσει η καρό σημαία. Δεν θα είχε μπει στην διαδικασία να πάει για άλλο ένα αν δεν είχε χάσει την pole position εξαιτίας όλων των παραπάνω και η προσπάθεια αυτή δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα από την πρώτη στιγμή που έχανε δέκατα μέχρι που έπεσε ακριβώς όπως ο Morbidelli, από απώλεια πρόσφυσης εμπρός.

η στιγμή που η προσπάθεια του Pol Espargaro πρέπει να ακυρωθεί...

Ο Aleix Espargaro αυτή την φορά, την δεύτερη που έβγαινε ο Quartararo - το έκανε επίτηδες. Έμεινε πίσω από τον Γάλλο ευελπιστώντας να κρατήσει την Aprilia στις πρώτες θέσεις, την στιγμή που ο αδερφός του παραλίγο να πάρει την pole position και να μπαίνει στην δεύτερη θέση, μέχρι φυσικά να ακυρωθεί εξαιτίας της κίτρινης σημαίας.

Ο Zarco παίρνει μία γλυκιά εκδίκηση με την pole position που κατάφερε να εξασφαλίσει, χωρίς να το έχει προγραμματισμένο, ήξερε πως θα πάει καλά ήδη από την Παρασκευή, αλλά δεν περίμενε πως θα τα πήγαινε καλύτερα από όλους. η συνειδητοποίηση ήρθε στην αρχή της προσπάθειας όταν οι ρυθμίσεις των ηλεκτρονικών του έδωσαν την ευκαιρία που χρειαζόταν για να ψάξει καλύτερα τα όρια!

Φανερά εκνευρισμένος ο Vinales για την 5η θέση πίσω από την Aprilia που δεν θα ήταν εκεί, αν δεν την είχε τραβήξει ο Quartararo, δείχνει έτοιμος για μία καλή εκκίνηση αύριο, αξιοποιώντας και την πρόοδο που έχει κάνει φέτος η Yamaha σε αυτό τον τομέα! Ο Rossi ήταν επίσης φαβορί για τουλάχιστον την θέση του Vinales, ή και την πρώτη γραμμή στην εκκίνηση, με δεδομένο την σημερινή πορεία του σε FP3 και FP4 αλλά επέλεξε να πειραματιστεί με τα ελαστικά περισσότερο από τους υπόλοιπους…

Με τον Zarco εμπρός, αναπάντεχα για όλους ακόμη και για την Ducati, η αυριανή εκκίνηση έχει έντονο το γαλλικό στοιχείο με τον Quartararo να ακολουθεί. Το ποιος Γάλλος θα στρίψει πρώτος είναι δύσκολο να το προβλέψει κανείς, αλλά ένα είναι σίγουρο: Θα γίνει μεγάλη μάχη στην εκκίνηση και ελπίζουμε να είναι καθαρή, χωρίς προβλήματα και πόσο μάλλον πτώσεις!  

 

Κατάταξη Q2:
Θέση
N#
Αναβάτης
Εθν.
Ομάδα
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
5
Johann ZARCO
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
315.7
1'55.687
 
2
20
Fabio QUARTARARO
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
305.9
1'55.990
0.303 / 0.303
3
21
Franco MORBIDELLI
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
308.5
1'55.998
0.311 / 0.008
4
41
Aleix ESPARGARO
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
312.1
1'56.074
0.387 / 0.076
5
12
Maverick VIÑALES
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
306.8
1'56.131
0.444 / 0.057
6
44
Pol ESPARGARO
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
314.8
1'56.142
0.455 / 0.011
7
33
Brad BINDER
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
313.9
1'56.299
0.612 / 0.157
8
9
Danilo PETRUCCI
ITA
Ducati Team
Ducati
314.8
1'56.454
0.767 / 0.155
9
36
Joan MIR
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
310.3
1'56.512
0.825 / 0.058
10
46
Valentino ROSSI
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
307.6
1'56.515
0.828 / 0.003
11
42
Alex RINS
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
311.2
1'56.571
0.884 / 0.056
12
35
Cal CRUTCHLOW
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
313.9
1'56.797
1.110 / 0.226
Κατάταξη Q1
1
42
Alex RINS
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
309.4
1'56.230
 
2
33
Brad BINDER
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
310.3
1'56.291
0.061 / 0.061
3
88
Miguel OLIVEIRA
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
309.4
1'56.328
0.098 / 0.037
4
43
Jack MILLER
AUS
Pramac Racing
Ducati
312.1
1'56.352
0.122 / 0.024
5
53
Tito RABAT
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
311.2
1'56.695
0.465 / 0.343
6
27
Iker LECUONA
SPA
Red Bull KTM Tech 3
KTM
310.3
1'56.764
0.534 / 0.069
7
30
Takaaki NAKAGAMI
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
308.5
1'56.822
0.592 / 0.058
8
4
Andrea DOVIZIOSO
ITA
Ducati Team
Ducati
314.8
1'57.034
0.804 / 0.212
9
38
Bradley SMITH
GBR
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
307.6
1'57.438
1.208 / 0.404
10
6
Stefan BRADL
GER
Repsol Honda Team
Honda
313.0
1'57.573
1.343 / 0.135
11
73
Alex MARQUEZ
SPA
Repsol Honda Team
Honda
312.1
1'57.606
1.376 / 0.033

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.