MotoGP Brno Sprint: Νίκη Bagnaia με δυνατό Ai Ogura και Marc Marquez να ακολουθεί

Έπεσε ο Bezzecchi ανοίγοντας την ψαλίδα
MotoGP Brno Sprint: Νίκη Bagnaia με δυνατό Ai Ogura και Marc Marquez να ακολουθεί
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/6/2026

Οι πιθανότητες να συνεχίσει να πηγαίνει καλά ο Ai Ogura παρά το συνεχές σπάσιμο του ρεκόρ πίστας και την pole position, ήταν μικρές με βάση τα πρότερα παραδείγματα της ιστορίας άλλων αναβατών που βρέθηκαν σε αυτή τη θέση. Άλλωστε φέτος, στην μέση της σεζόν, έχουμε ήδη έξι διαφορετικούς αναβάτες που έχουν βρεθεί στην πρώτη θέση της εκκίνησης. Κι όμως, ο Ai Ogura μπήκε ανάμεσα στις δύο εργοστασιακές Ducati και κατάφερε μία δεύτερη θέση σε ένα αποτέλεσμα που στηρίχθηκε περισσότερο στις δυνατότητές του και λιγότερο στον παράγοντα της τύχης.

Από εκεί και πέρα η πρώτη θέση του Pecco Bagnaia έρχεται τώρα να βελτιώσει την εικόνα των αισιόδοξων δηλώσεών του εχθές και να τον δικαιώσει.

Με το μαλακό πίσω ελαστικό ήταν ασυναγώνιστος σήμερα εξασφαλίζοντας την πρώτη νίκη σε αγώνα sprint για φέτος. Ο poleman Ai Ogura βρισκόταν μόλις δύο δέκατα του δευτερολέπτου πίσω από τον Bagnaia στην καρό σημαία, και μπορεί να πει κανείς πως η κακή του εκκίνηση ήταν ο βασικός λόγος, όμως ο ρυθμός έδειξε πως θα ήταν δύσκολο να παλέψει με τον Bagnaia σε όλο τον σύντομο αγώνα. Αν τραβούσε λίγο περισσότερο σε διάρκεια, τα δεδομένα θα ήταν διαφορετικά, κυρίως λόγο ελαστικού, όμως για αυτό το μήκος αγώνα, ο Bagnaia ήταν δύσκολος αντίπαλος.

Ο Marc Marquez εκμεταλλεύτηκε επίσης το πιο μαλακό πίσω ελαστικό για να διεκδικήσει την τελευταία θέση του βάθρου και να κάνει επίσης και τη διεκδίκηση του τίτλου ελαφρώς πιο ρεαλιστική, τώρα που έπεσε ο Bezzecchi ενώ και ο Martin έχει να εκτελέσει μία βαριά ποινή.

Ο Bagnaia βοηθήθηκε από την φανταστική εκκίνηση που έκανε, μπαίνοντας εμπρός από τον Ai Ogura, την ώρα που μια επιθετική αλλά καθαρή κίνηση στη στροφή 1 ανέβασε τον Diogo Moreira στην 3η θέση, μπροστά από τους Fabio Di Giannantonio, Marco Bezzecchi και Marquez. Ο εξαιρετικός κατά τα άλλα Moreira σημείωσε πτώση στη στροφή 12 και δεν μπόρεσε να επηρεάσει το αποτέλεσμα του αγώνα, παρόλο που θα μπορούσε βάση του ρυθμού που είχε. Αυτό άφησε τον Marquez περίπου οκτώ δέκατα του δευτερολέπτου πίσω από τους πρωτοπόρους Bagnaia και Ogura, και με ένα γκρουπ αναβατών που θα μπορούσαν να κάνουν επίθεση, να ακολουθεί από πίσω, με πρώτους εκείνη την στιγμή τους Di Giannantonio, Bezzecchi, Pedro Acosta, Jorge Martin και Raul Fernandez. Εκτός από τον Bezzecchi και ο Acosta θα έπεφτε αργότερα, μετά όμως από την μοτοσυκλέτα του Vinales!

Ο Enea Bastianini στην 9η θέση οδηγούσε το επόμενο γκρουπ ένα δευτερόλεπτο πιο πίσω, ενώ ο ομόσταβλός του Maverick Viñales εγκατέλειψε νωρίς, έχοντας πτώση την ίδια στιγμή και στο ίδιο σημείο με τον Moreira.

Ο καταιγιστικός ρυθμός του Bagnaia στην κορυφή απομάκρυνε αρχικά τον Ogura κατά περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο, αλλά ένας γρήγορος 5ος γύρος για τον Ιάπωνα αναβάτη τον έφερε αμέσως πίσω σε απόσταση μισού δευτερολέπτου, ενώ ο Marquez πλησίαζε επίσης σταθερά τον poleman. Ο Di Giannantonio σύντομα φάνηκε να δίνει στον Marquez λίγο χώρο να ανασάνει, μένοντας ένα δευτερόλεπτο πίσω, ενώ ο Bezzecchi έδωσε στον συμπατριώτη του άλλο ένα δευτερόλεπτο διαφοράς και συμβιβάστηκε στην 5η θέση. Οι Acosta και Martin προσέφεραν το πρώιμο θέαμα καθώς μονομαχούσαν για την 6η θέση, μέχρι που ο αναβάτης της KTM είχε πτώση στον 6ο γύρο, αφήνοντας στον Fernandez το έργο να καλύψει τη διαφορά και να απειλήσει τον Martin - πράγμα που αποδείχθηκε δύσκολο, ενώ όλο αυτό το διάστημα ο αναβάτης της Trackhouse δεχόταν πίεση από τον Bastianini, ο οποίος προσπαθούσε να το μετατρέψει σε μια μάχη για την 7η θέση.

Επιστρέφοντας στην κορυφή, οι Bagnaia, Ogura και Marquez ήταν αχώριστοι μέχρι να φτάσει ο προτελευταίος γύρος, αλλά η επόμενη αξιοσημείωτη κίνηση για την βαθμολογία του πρωταθλήματος ήρθε από τον Bezzecchi, ο οποίος είχε πτώση χάνοντας την 5η θέση στη στροφή 3 - παραδίδοντας αυτή τη θέση στον αντίπαλό του, Martin. Αν και οι μικρές διαφορές στην κορυφή υπόσχονταν μια μάχη για τη νίκη στον τελευταίο γύρο, αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ και η κατάταξη παρέμεινε η ίδια, με τον Bagnaia να εξασφαλίζει τη νίκη μπροστά από τους Ogura και Marquez. Ο Di Giannantonio κατέλαβε μια μοναχική 4η θέση δύο δευτερόλεπτα αργότερα, με τον Martin 5ο και τον Fernandez να αποκρούει τον Bastianini για την 6η θέση. Οι Fermin Aldeguer και Brad Binder διεκδίκησαν τους εναπομείναντες διαθέσιμους βαθμούς, ενώ ο Mir ολοκλήρωσε την πρώτη δεκάδα.

Άλλο ένα άτυχο Σάββατο για τον Bezzecchi φέρνει τον Martin σε απόσταση 15 βαθμών από την κορυφή του πρωταθλήματος, περιορίζοντας τη ζημιά ενόψει της επερχόμενης ποινής διπλού long lap για τον Ισπανό την Κυριακή. Το μειονέκτημα του Di Giannantonio μειώνεται στους 36 βαθμούς, με τον Acosta να παραμένει 48 βαθμούς πίσω και τον Marquez να πλησιάζει - 65 βαθμούς πίσω από τον Bezzecchi. Οι Ogura και Bagnaia τον ακολουθούν στην πρώτη 7άδα, έχοντας διαφορά 66 και 69 βαθμών αντίστοιχα.

UPDATE:
MotoGP Brno: Αποβλήθηκε ο Bezzecchi από τον αγώνα της Κυριακής! Έριξε σφαλιάρες σε κριτή! [VIDEO]

 

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

Χρόνος

1

63

Francesco Bagnaia

Ducati

18:55.527

2

79

Ai Ogura

Aprilia

0.241

3

93

Marc Marquez

Ducati

0.794

4

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

2.905

5

89

Jorge Martin

Aprilia

6.404

6

25

Raul Fernandez

Aprilia

7.440

7

23

Enea Bastianini

KTM

8.110

8

54

Fermin Aldeguer

Ducati

10.195

9

33

Brad Binder

KTM

10.984

10

36

Joan Mir

Honda

11.103

11

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

13.497

12

21

Franco Morbidelli

Ducati

14.942

13

20

Fabio Quartararo

Yamaha

15.038

14

42

Alex Rins

Yamaha

15.535

15

43

Jack Miller

Yamaha

16.151

Πτώσεις

 

35

Cal Crutchlow

Honda

17:22.337

 

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

15:12.985

 

10

Luca Marini

Honda

11:31.210

 

37

Pedro Acosta

KTM

09:33.180

 

12

Maverick Viñales

KTM

 

 

11

Diogo Moreira

Honda

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.