Το Grand Prix της Catalunya, είναι ένας αγώνας που παραδοσιακά δημιουργεί μεγάλη προσμονή. Σε αυτή την πίστα του Montmelo έχουν σημειωθεί μερικά από τα πιο σημαντικά ορόσημα και είναι συνήθως εκεί που βλέπουμε τις μεγάλες -κυρίως θετικές- αλλαγές στην απόδοση των αναβατών και των μοτοσυκλετών. Είναι εκεί που ξεκαθαρίζει για το υπόλοιπο της χρονιάς αν ένας αναβάτης μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματά του για το υπόλοιπο της χρονιάς, αν οι ομάδες και οι μηχανικοί κατάφεραν να βρουν κάτι που θα μπορούσε να δώσει μια ώθηση στις μοτοσυκλέτες τους ώστε το συνολικό αποτέλεσμα της χρονιάς να είναι θετικό.

Από αυτή την άποψη, τα αποτελέσματα των κατατακτήριων δοκιμών ήταν αρκετά ενθαρρυντικά για την Yamaha, καθώς κατάφερε να έχει τέσσερις μοτοσυκλέτες της στις πέντε πρώτες θέσεις, έστω κι αν μια τιμωρία του Vinales το έριξε στην δεύτερη σειρά της εκκίνησης και πιο συγκεκριμένα, από την έκτη θέση. Μεγάλες προσδοκίες επίσης είχε δημιουργήσει και ο Rins με την Suzuki, κάνοντας ένα εκπληκτικό διήμερο δοκιμών, ενώ και οι νεοφώτιστοι Quartararo (κάτοχος της pole position) και Morbidelli, έδειξαν ότι έχουν βρει για τα καλά τα πατήματά τους στην μεγάλη κατηγορία. Από την άλλη, ο Marquez έδωσε -ως συνηθίζει- το στίγμα του ξεκινώντας από την δεύτερη θέση στο grid, ενώ τα δύο Ducati πετυχαίνοντας δύο από τις υψηλότερες τελικές που σημειώθηκαν στην Βαρκελώνη, έθεταν σοβαρή υποψηφιότητα να φύγουν με τερματισμούς στο βάθρο και με την καρό σημαία.

Η εκκίνηση πάντως ήταν υπόθεση του Dovizioso που τέθηκε επικεφαλής, ενώ τρομερή εκκίνηση έκανε και ο Lorenzo που ήρθε από πίσω και βρέθηκε τέταρτος στον πρώτο γύρο. Ομοίως και ο Vinales αντιστάθμισε γρήγορα το μειονέκτημά του και βρέθηκε δεύτερος, όχι για πολύ όμως καθώς με την συμπλήρωση του πρώτου γύρου ο Marquez του πήρε τη θέση. Η καταστροφή όμως ήρθε  στον δεύτερο γύρο όταν ο επιθετικός Lorenzo πήγε να περάσει από εσωτερική και λέχασε το μπροστινό του, παίρνοντας μαζί του τους Dovizioso, Vinales και Rossi...Το σκηνικό που διαμορφώθηκε ήταν πλέον ιδανικό για τον Marquez που έμεινε μόνος του μπροστά, με τον Petrucci να ακολουθεί από απόσταση και ακόμη πιο πίσω τους Quartararo Rins να παλεύουν μεταξύ τους. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Lorenzo κατέστρεψε έναν αγώνα που είχε όλα τα φόντα να γίνει συναρπαστικός, βγάζοντας εκτός όλους όσους θα μπορούσαν εν δυνάμει να παλέψουν για τη νίκη. Είναι χαρακτηριστικές και οι χειρονομίες του Vianles που έδειχνε στις κάμερες ότι έλειπε το μυαλό από τον συμπετριώτη του.

Το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην μάχη για την τρίτη θέση, με αλλεπάλληλες προσπεράσεις μεταξύ των Quartararo και Rins. Παρόλα αυτά, οι δυο τους δεν άργησαν να πιάσουν τον Petrucci, με την μάχη να μεταφέρεται τελικά για την δεύτερη θέση! Ο Petrucci εκμεταλλευόταν στις ευθείες το γκάζι της Desmosedici, αλλά αμέσως μετά η ψαλίδα με τους διώκτες του έκλεινε. όμως η μοτοσυκλέτα της Ducati δεν είναι η μόνη με υψηλή τελική, καθώς η Suzuki του Rins πάλευε στα ίσα την Desmosedici. Μπροστά ο Marquez έκανε έναν από τους πιο άνετους αγώνες της καριέρας του, αδιαφορώντας πλήρως για τις μάχες που εξελίσσονταν πίσω του σε μεγάλη απόσταση.

Για αρκετό διάστημα, το σκηνικό ήταν το ίδιο, με σκληρές μάχες μεταξύ Rins και Petrucci, όταν 11 γύρους πριν τον τερματισμό, ο Rins έκανε ένα επιθετικό προσπέρασμα ακουμπώντας με τον Ιταλό, ανεβαίνοντας στην δεύτερη θέση, ενώ παράλληλα είχε πετύχει και την υψηλότερη τελική του αγώνα με 343km/h. Μάχη είχαν όμως και οι Quartararo με τον Miller για την τέταρτη θέση, με την ένταση να ανεβαίνει όσο πλησιάζαμε προς το τέλος. Λίγο αργότερα, η πτώση του Morbidelli ευνόησε τους Miller και Crutchlow που άρχισαν να ανεβάζουν ρυθμό. με εφτά γύρους να απομένουν, ο Petrucci, που εν τω μεταξύ είχε ξαναπάρει την δεύτερη θέση, έκλεισε ωραία την γραμμή του με τον Rins να γλιτώνει την πτώση για πολύ λίγο, μένοντας όμως πίσω στην έβδομη θέση.

Έναν γύρο αργότερα ο Crutchlow είχε πτώση, ενώ ένας εκπληκτικός Quartararo είχε ανέβει στην δεύτερη θέση μπροστά από τον Petrucci. Μέσα στην πίστα είχαν μείνει μόνο 13 αναβάτες, με τις πτώσεις να αποτελούν τον μεγάλο αρνητικό πρωταγωνιστή. Στους τελευταίους γύρους, δεν είχαμε κάποιο μεγάλο δράμα, με τον Marquez να τερματίζει πρώτος την... βόλτα του (πετυχαίνοντας άλλη μια διπλή οικογενειακή νίκη, αφού και ο αδερφός του κέρδισε στην Moto2), τον  Quartararo να μένει άνετα δεύτερος (το πρώτο του βάθρο στα MotoGP), τον Petrucci να βλέπει ακόμη ένα βάθρο στην τρίτη θέση και τον Rins να περνάει τον Miller τερματίζοντας τέταρτος. Ο Αυστραλός τερμάτισε μπροστά από το έτερο Suzuki του Mir και η ΚΤΜ του Pol Espargaro βρέθηκε στην έβδομη θέση. Η κατάσταση στον βαθμολογικό πίνακα πλέον έχει διαμορφωθεί ως εξής: Πρώτος ο Marquez με διαφορά 37 βαθμών από τον δεύτερο Dovizioso και τον RIns να παραμένει τρίτος.