MotoGP Catalunya: Επεισοδιακή κατάταξη

5 πτώσεις για την pole position!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/6/2017

Η αρκετή ζέστη που επικρατούσε –με την άσφαλτο να φτάνει κάποια στιγμή τους 55^ο Κελσίου- ήταν η βασική αιτία των αρκετών πτώσεων που σημειώθηκαν κι ένας από τους λόγους που άλλαξε και πάλι το εσάκι, την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή. Πέρσι μετά τις πτώσεις που είχαν σημειωθεί είχε αυτομάτως αποφασιστεί, πως φέτος θα πρέπει να γίνει αλλαγή στην χάραξη, για τις συγκεκριμένες στροφές που ταλαιπωρούν τις μοτοσυκλέτες. Ωστόσο η άσφαλτος της νέας χάραξης προσέφερε ακόμα λιγότερη πρόσφυση κάτω από τον δυνατό ήλιο, με αποτέλεσμα να εισηγηθούν οι αναβάτες την Παρασκευή πως το λιγότερο κακό είναι καλύτερο… κι έτσι να επιστρέψουν στην χάραξη του ’16! Η ζέστη ήταν τόση που ο Sylvain Guintoli υπέστη αφυδάτωση, ενώ ο Bradley Smith που τραυματίστηκε στο χέρι σε πτώση στα τελευταία δοκιμαστικά, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο έπειτα από λίγο με έντονο πονοκέφαλο, χωρίς να πάρει μέρος στα χρονομετρημένα.

Από την Παρασκευή οι ανώδυνες πτώσεις, κυρίως από απώλεια πρόσφυσης του εμπρός ελαστικού, καραδοκούσαν για όλους και το ίδιο σκηνικό συνεχίστηκε και σήμερα με αποκορύφωμα τον Marquez που σημείωσε 4 από τις 5 πτώσεις της Honda, τις δύο τελευταίες στην ίδια στροφή την μία σχεδόν αμέσως μετά την άλλη… Κι όμως, το πλεονέκτημα της έδρας έδωσε ώθηση σε όλους τους Ισπανούς αναβάτες και τον Lorenzo ακόμη, που έκανε την καλύτερη του κατάταξη για την Ducati εποχή που βρίσκεται!

Ο Pedrosa πήρε άλλη μία pole position και την τελευταία φορά που είχε την πρώτη θέση στην Ισπανία, κέρδισε και τον αγώνα… Εξαιρετική οδήγηση από τον Pedrosa από τις ελεύθερες δοκιμές, μέχρι και τις χρονομετρημένες, με τον ίδιο να κρατάει χαμηλό προφίλ για τον αγώνα, καθώς όπως τόνισε η κατάσταση θα είναι δύσκολη!

Ο Lorenzo δεν έδειξε ταπεινοφροσύνη για την καλύτερη εκκίνηση στην μέχρι τώρα πορεία του με την Ducati, δηλώνοντας ότι σε αυτή την πίστα νιώθει πως έχει προβάδισμα, ενώ αντίθετα ο Danilo Petrucci, η «μερική» έκπληξη (γιατί από εχθές έδειχνε ότι είναι σε φόρμα) δήλωσε ότι ευελπιστεί στην πρώτη πεντάδα, αλλά δύσκολο να ανέβει στο βάθρο, παρόλο που ξεκινά από την τρίτη θέση.

Οι δύο Yamaha τα βρήκαν πραγματικά σκούρα με την ζέστη, με τον Rossi να χάνει την άνοδο στην Q2 μένοντας στην 13^η θέση, εξαιτίας του ιπτάμενου Γερμανού, που έκανε τον καλύτερο χρόνο στην Q1! Ο Jonas FOLGER έκανε εξαιρετική οδήγηση, κράτησε πίσω του τον Maverick VIÑALES, και αν επαναλάμβανε τον χρόνο που έκανε στην Q1 αμέσως μετά στην Q2, τότε θα είχε κρατήσει πίσω του και τον Marquez και θα κυνήγαγε τον Petrucci στην πρώτη στροφή! Ο Marquez προσπάθησε να μην επηρεαστεί από τις συνεχείς πτώσεις και κατάφερε τελικά ανάμεσα στα διαλείμματα οδήγησης, να πάρει την 4^η θέση, πραγματοποιώντας έτσι έναν μικρό άθλο.

Ο Espargaro από την 5^η θέση θα προσπαθήσει να ακολουθήσει τον παγκόσμιο πρωταθλητή, έχοντας πίσω του τον Barbera, την στιγμή που ο Rossi –είναι βέβαιο ότι- θα θελήσει να κάνει μία από εκείνες τις επιθέσεις που φέρουν το όνομά του, και να βρεθεί πολύ μπροστά από την πρώτη κιόλας στροφή. Αν καταφέρει να κάνει κάτι τέτοιο, θα έχει τον Zarco να τον ακολουθεί, που θα ξεκινήσει πίσω του…

Ο αυριανός αγώνας θα διεξαχθεί στην ίδια θερμοκρασία περιβάλλοντος, πράγμα που σημαίνει ότι η άσφαλτος θα καίει και η επιλογή ελαστικών θα είναι ύψιστης σημασίας. Παράλληλα ο απρόβλεπτος παράγοντας θα έχει τον πρώτο λόγο, αφού είναι πιθανό να συνεχιστούν οι πτώσεις… Οι Ισπανοί αναμένεται να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό κι όλα αυτά συντελούν ότι ο αγώνας θα έχει… αγωνία!

1	Dani PEDROSA	1'43.870
2	Jorge LORENZO	1'44.201	0.331	0.331
3	Danilo PETRUCCI	1'44.220	0.350	0.019
4	Marc MARQUEZ	1'44.320	0.450	0.100
5	Aleix ESPARGARO	1'44.348	0.478	0.028
6	Hector BARBERA	1'44.381	0.511	0.033
7	Andrea DOVIZIOSO	1'44.451	0.581	0.070
8	Jonas FOLGER	1'44.600	0.730	0.149
9	Maverick VIÑALES	1'44.620	0.750	0.020
10	Alvaro BAUTISTA	1'44.740	0.870	0.120
11	Scott REDDING	1'44.852	0.982	0.112
12	Andrea IANNONE	1'44.928	1.058	0.076
	Q1 Αποτελέσματα:
Q2	Jonas FOLGER	1'44.239
Q2	Maverick VIÑALES	1'44.621	0.382	0.382
13	Valentino ROSSI	1'44.661	0.422	0.040
14	Johann ZARCO	1'44.681	0.442	0.020
15	Jack MILLER	1'44.829	0.590	0.148
16	Loris BAZ	1'44.919	0.680	0.090
17	Cal CRUTCHLOW	1'45.162	0.923	0.243
18	Karel ABRAHAM	1'45.641	1.402	0.479
19	Tito RABAT	1'45.741	1.502	0.100
20	Pol ESPARGARO	1'45.887	1.648	0.146
21	Sam LOWES	1'48.803	4.564	2.916
	Bradley SMITH
	Sylvain GUINTOLI

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!