MotoGP: Davide Tardozzi για οδηγίες ομάδας και για τον αριθμό των Ducati στην σχάρα εκκίνησης

«Δεν είμαστε χαζοί»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2022

Ο Tardozzi θέλησε να είναι όσο πιο ξεκάθαρος γίνεται για το ζήτημα των οδηγιών από την Ducati προς τους αναβάτες, σχετικά με το αν πρέπει να προστατεύσουν τον Bagnaia ή και να τον βοηθήσουν. Όπως είπε χαρακτηριστικά, βλέπει πολλά να γράφονται που δεν ισχύουν και θα ήθελε να είναι ξεκάθαρος.

Διότι δεν γίνεται να βλέπεις τον Bastianini να τερματίζει δεύτερος για μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου και να θεωρείς πως υπάρχουν οδηγίες για να βγει δεύτερος, ήταν το πρώτο του επιχείρημα. Σε αυτό το σημείο πάντως οι παρουσιαστές του MotoGP.com δεν απάντησαν στον Tardozzi πως όσα ακούστηκαν για οδηγίες δεν είναι φήμες αλλά προέρχονται από τους ίδιους τους αναβάτες, με πρώτο τον Zarco που όχι «κατά δήλωση» αλλά απευθείας στις κάμερες, είπε πως εκτός από την νίκη και με αστερίσκο για το βάθρο, υπάρχει οδηγία να μην πάρουν βαθμούς από τον Bagnaia.

Μέσες άκρες ο Tardozzi δήλωσε πως φυσικά χάρηκε με την κίνηση που έκανε ο Zarco αλλά πως ήταν κάτι που το έκανε μόνος του επειδή το ήθελε. Πως η μόνη οδηγία που έδωσαν στους αναβάτες είναι να μην κάνουν τίποτα το επικίνδυνο οι Ducati μεταξύ τους και στο τέλος παραδέχτηκε πως όσο πλησιάζει η ώρα της κρίσης του πρωταθλήματος, θα υπάρχει σαφής οδηγία να μην πάρουν βαθμούς από τον Bagnaia. Ιδιαίτερα αν φτάσουν στην καρό σημαία στον τελευταίο αγώνα και κρίνεται το πρωτάθλημα, τότε «δεν είμαστε χαζοί» είπε χαρακτηριστικά, με τους παρουσιαστές να συμφωνούν πως αυτό θα έκαναν όλοι.

MotoGP: Όλες οι πιθανότητες βάση των οποίων μπορεί να έχουμε απονομή την Κυριακή - Σε ποιες θέσεις πρέπει να τερματίσει ο Bagnaia και οι αντίστοιχες του Quartararo

Πράγματι σε αυτό έχουν δίκιο, βασικά αυτό θα έκανε οποιοσδήποτε από εμάς τηλεμεταφερόταν ξαφνικά στο box της Ducati και ήταν υπεύθυνος για τις οδηγίες προς την ομάδα: «Ναι αν στην καρό σημαία κρίνεται η νίκη σου ή το πρωτάθλημα για τον Bagnaia και την Ducati που θα συμπληρώσει το τρίπτυχο τίτλων, τότε πρέπει να κλείσεις το γκάζι», κανείς δεν μπορεί να πει πως δεν έλεγε κάτι τέτοιο.

Σε ότι αφορά τον αριθμό των Ducati στην εκκίνηση ο Tardozzi είπε το εξής απλό, πως έρχονται ομάδες στην Ducati και ζητάνε μοτοσυκλέτες γιατί απλά δεν βρίσκουν από άλλους κατασκευαστές. Δεν έδιωξε κανέναν η Ducati από κάπου, ούτε και ζήτησαν από κάποιον να πάρει Ducati και να κλείσει την πόρτα, οι υπόλοιποι έχουν αδυναμία και σε αυτό δεν έχει άδικο. Κανείς δεν μπορεί να παραπονιέται για το αν υπάρχουν πολλές μοτοσυκλέτες Ducati στα MotoGP είναι το συμπέρασμα του Tardozzi, με πρώτους παραλήπτες του μηνύματος τους υπόλοιπους κατασκευαστές.

Εμείς θα συμπληρώσουμε και ένα τελευταίο, πως σε κάθε περίοδο των MotoGP πάντα υπάρχει ένας κατασκευαστής που είναι πιο δυνατός από τους υπόλοιπους. Πρόκειται για έναν κύκλο που έχει περάσει πολλές φορές και σχεδόν για όλους όσους έχουν εμπλακεί στο κορυφαίο άθλημα των μοτοσυκλετιστών.

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.