Η Ducati αποφάσισε για το 2023 να πάρει στην εργοστασιακή ομάδα τον Ιταλό Enea Bastianini αντί του Ισπανού Jorge Martin, μια επιλογή που έχει μεν τη λογική δημιουργίας μιας “All-Italian Dream Team” όμως στην πράξη δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά σχετικά με την ορθότητά της. Οι λόγοι είναι μάλλον προφανείς… Ο πρώτος φυσικά έχει να κάνει με το γεγονός πως όταν έχεις στην εργοστασιακή ομάδα δύο αναβάτες που μπορούν να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα, η ατμόσφαιρα μέσα στα BOX γίνεται εκ των πραγμάτων εκρηκτική.
Το είδαμε και όταν η Yamaha είχε ταυτόχρονα τον Rossi και τον Lorenzo, όπου όχι μόνο δεν λειτουργούσαν ως ομάδα, αλλά είχαν βάλει και τοίχο ανάμεσά τους για να μην ανταλλάσσουν ούτε βλέμμα οι μηχανικοί μεταξύ τους κατά την διάρκεια του τριήμερου των αγώνων.
Με δεδομένο όσα είδαμε να γίνονται μεταξύ Bagnaia και Bastianini το 2022, μάλλον τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο άγρια το 2023, ειδικά στους πρώτους αγώνες όπου η βαθμολογική διαφορά θα είναι μικρή και θα μάχονται για την πρωτοκαθεδρία εντός της ομάδας.
Ταυτόχρονα όμως με όσα έγιναν και θα γίνουν στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati, ο Jorge Martin ήταν εκείνος που θα έπρεπε να βρεθεί στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati αν οι αποφάσεις των Ιταλών ακολουθούσαν τη συμβατική λογική.
Ο Ισπανός είναι απίστευτα γρήγορος και σημείωσε αρκετές Pole Position σπάζοντας τα χρονόμετρα, όμως την ίδια στιγμή δεν είχε σταθερή παρουσία στο βάθρο. Αυτό είναι θετικό για να έχει τον ρόλο team-mate δίπλα στο Bagnaia, καθώς δημιουργεί από την αρχή μια σαφή ιεραρχία μέσα στην ομάδα.
Όπως κι αν έχει, η Ducati αποφάσισε να προσπεράσει τον αναβάτη της PRAMAC και να πάρει τον Bastianini, οπότε για τουλάχιστον δύο χρόνια ο Jorge Martin δεν πρόκειται να έχει καμία ελπίδα να πάει στην εργοστασιακή ομάδα.
Έτσι σύμφωνα με πληροφορίες του Men On Wheels που αναδημοσιεύει το Crash.net, ο Lin Jarvis έχει κάνει πρόταση στον Jorge Martin να πάρει τη θέση του Franco Morbidelli μετά το 2023 που λήγει το συμβόλαιό του με την Ducati.
Η είδηση αυτή δεν είναι καθόλου παράλογη, διότι έτσι κι αλλιώς όλοι συζητάνε με όλους για την επερχόμενη μεταγραφική περίοδο.
Ειδικά όμως για την περίπτωση του Martin και του Morbidelli, το σενάριο πάει πιο βαθιά διότι ο Morbidelli είναι μαθητής της σχολής του Rossi και η VR46 θέλει να στείλει τον Marco Bazzecchi στην PRAMAC και στη θέση του να πάρει τον Morbidelli.
Την ίδια στιγμή, η Yamaha θέλει οπωσδήποτε έναν πρωτοκλασάτο νέο αναβάτη δίπλα στον Quartararo, διότι με μόλις δύο μοτοσυκλέτες στην πίστα από την επόμενη χρονιά θα πρέπει και οι δύο να φαίνονται στις τηλεοράσεις…
Για το Jorge Martin το κέρδος είναι τα “γαλόνια” του εργοστασιακού αναβάτη και πιθανότατα τα επιπλέον χρήματα.
MotoGP Silly Season 2027 - Επιβεβαιώσεις, μετακινήσεις και ενδεχόμενα
Η μεταγραφολογία έχει πάρει φωτιά
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
11/2/2026
Με 22 Grand Prix τα MotoGP 2026 προμηνύονται συναρπαστικά – Αλλά ήδη τα βλέμματα και τα πρωτοσέλιδα βρίσκονται στο 2027 και το παρασκήνιο του.
Αυτό που πριν λίγους μήνες έμοιαζε με απλή φημολογία, σήμερα αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Συμβόλαια που θεωρούσαμε κλειδωμένα δεν είναι πλέον τόσο σίγουρα, μεγάλα ονόματα κοιτούν αλλού και οι κατασκευαστές έχουν έτοιμα περισσότερα από ένα πλάνα.
Aprilia Racing - Μόνος σίγουρος ο Bezzecchi
Ο Marco Bezzecchi είναι μέχρι στιγμής ο μοναδικός αναβάτης με επιβεβαιωμένη θέση σε εργοστασιακή ομάδα για το 2027. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα "παντρευτεί" τη δεύτερη RS-GP της Aprilia Racing.
Ο Jorge Martin, παρότι πρωταθλητής του 2024, φέρεται να σκέφτεται την αποχώρηση. Η απουσία του από την Sepang λόγω ενός ακόμα τραυματισμού και η πρότερη διαφωνία των δυο μερών γύρω από το μέλλον του έχουν φουντώσει τα σενάρια. Ο CEO της Aprilia, Massimo Rivola, ήταν ξεκάθαρος: “Η Aprilia δεν κοιμάται ποτέ. Υπάρχουν Plan B, Plan C, D…”. Το ερώτημα είναι αν αυτά τα σχέδια βρίσκονται εντός της “οικογένειας” Aprilia ή αν κάποιος αστέρας από άλλη ομάδα θα βρεθεί ξαφνικά στο εργοστάσιο που πέρσι πήρε τη 2η θέση στους κατασκευαστές.
Για τη δεύτερη εργοστασιακή Ducati, όμως, επικρατεί σιγή. Ο Francesco Bagnaia μίλησε για “μεγάλες ευκαιρίες” το 2027, χωρίς να δεσμευτεί. Την ίδια στιγμή, το όνομα του Pedro Acosta ακούγεται όλο και πιο δυνατά, με τον Ισπανό να περιγράφει τα αποτελέσματά του με την ΚΤΜ στο Sepang Test ως “6/10”.
Το ζήτημα Marquez: 1+1 αντί για δύο χρόνια
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Marc Marquez πιέζει τη Ducati για συμβόλαιο τύπου “1+1” αντί για κλασικό διετές. Δηλαδή συμφωνία για το 2027 με δικαίωμα ανανέωσης για το 2028, ώστε να έχει ευελιξία ενόψει των μεγάλων αλλαγών κανονισμών και των κινητήρων 850cc. Η κίνηση αυτή θεωρείται ότι κρατά ανοιχτή την πόρτα, καθόσον στη νέα εποχή του πρωταθλήματος κανείς δεν μπορεί να προβλέψει εκ των προτέρων ποιος κατασκευαστής θα έχει καλύτερη μοτοσυκλέτα. Παρά την κυριαρχία του το 2025, ο Marquez θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο του μέλλοντός του, ενώ η Ducati ήδη προετοιμάζεται για τη ζωή μετά τον τωρινό της σούπερ σταρ.
Οι Joan Mir και Luca Marini παλεύουν να κρατήσουν τις θέσεις τους, ενώ ο Alberto Puig ξεκαθάρισε ότι ο Quartararo είναι “σπουδαίος αναβάτης”, αλλά η Honda “διερευνά πολλές επιλογές”.
Yamaha - Με ή χωρίς Fabio
Αν ο Quartararo φύγει, η Yamaha θα χρειαστεί plan B και αυτό φαίνεται να ακούει στο όνομα Jorge Martin. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 θα είναι ελεύθερος στην αγορά μετά το τέλος της φετινής σεζόν και όλα δείχνουν ότι το μέλλον του μπορεί να καθορίσει ολόκληρο το παζλ του 2027.
Όλοι οι αναβάτες της Yamaha έχουν επίσης συμβόλαια που λήγουν φέτος, με τον Toprak Razgatlioglu να θεωρείται ο λιγότερο πιθανός να μετακινηθεί, αφού βρίσκεται μόλις στο πρώτο του έτος στο MotoGP.
KTM: Marquez αντί για Acosta;
Οι φήμες θέλουν τον Alex Marquez να μετακινείται από τη Gresini στη Red Bull KTM Factory Racing. Αν αυτό γίνει, τότε πιθανότατα θα αντικαταστήσει τον Pedro Acosta, σε περίπτωση που ο τελευταίος πάει στη Ducati.
Οι Maverick Viñales και Brad Binder είναι επίσης βασικοί υποψήφιοι για μια εργοστασιακή σέλα στην ΚΤΜ, με τον Binder να αποτελεί θεμέλιο λίθο του project εδώ και χρόνια.
Οι υπόλοιποι του παζλ
Ο Fermin Aldeguer θεωρείται βέβαιο ότι θα παραμείνει στη δορυφορική Ducati BK8 Gresini. Αν φύγει ο Alex Marquez από τη Gresini, τότε ανοίγει μια θέση-φιλέτο έμμεσης εργοστασιακής υποστήριξης, κάτι που άλλωστε προβλέπεται από το συμβόλαιό του καθώς δεν έχει υπογράψει με τη Gresini αλλά απευθείας με τη Ducati Corse.
Στη VR46 του Valentino Rossi, τόσο ο Fabio Di Giannantonio όσο και ο Franco Morbidelli πρέπει να δικαιολογήσουν τις θέσεις τους μετά από μια σεζόν δίχως σπουδαία αποτελέσματα το 2025.
Στην KTM Tech 3, τα ονόματα των Daniel Holgado και David Alonso παίζουν δυνατά για το 2027, ενώ ένας ακόμη αναβάτης που ενδέχεται να έρθει στη μεγάλη κατηγορία του χρόνου είναι ο Nicolo Bulega, ειδικά αν κυριαρχήσει στο WSBK φέτος. Ο Ιταλός πάντως είναι παιδί της Ducati και ενδεχόμενη άφιξή του στο πρωτάθλημα θα γίνει σε μια ομάδα της ιταλικής εταιρείας. Δεν ξεχνάμε πως έχει ήδη αναλάβει εξελικτικό ρόλο στη Ducati, εξαιτίας της εμπειρίας του με τα ελαστικά της Pirelli, η οποία επίσης θα αναλάβει την αποκλειστικότητα της μεγάλης κατηγορίας από το 2027. Παρόλα αυτά, ο μάνατζέρ του έχει υπαινιχθεί πως, αν δεν του δώσει η Ducati μια θέση, θα κοιτάξει και αλλού στο MotoGP.
Στην δορυφορική Aprilia Trackhouse, αν ο Raul Fernandez πάει σε εργοστασιακή ομάδα, θα ανοίξει άλλη μία θέση, ενώ δύο αναβάτες που δεν ανησυχούν καθόλου είναι οι Johann Zarco και Diogo Moreira, που έχουν ήδη συμβόλαια με τη Honda μέχρι το 2027.
Με το πρώτο Grand Prix του 2026 στην Ταϊλάνδη να πλησιάζει, οι ανακοινώσεις για το 2027 αναμένεται να αρχίσουν να “σκάνε” τις επόμενες εβδομάδες. Και αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που ήδη έχουν διαρρεύσει, αυτή η Silly Season ίσως αποδειχθεί εκρηκτική.
