MotoGP: Το φαίρινγκ της Ducati GP

Φτάνει να δουλεύει!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/3/2017

Κανείς δεν είπε ποτέ ότι οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες πρέπει να είναι απαραίτητα και όμορφες. Η δουλειά τους είναι να είναι αποτελεσματικές στην πίστα, σ’ ένα περιβάλλον πολύ συγκεκριμένο, και να οδηγούν την εξέλιξη μπροστά με μεγάλα βήματα. Το αν θα φαίνονται όμορφες στις φωτογραφίες, δεν απασχολεί εκείνους που τους νοιάζει το αποτέλεσμα και φυσικά πρώτοι από όλους αυτούς, είναι οι άνθρωποι της Ducati που θέλουν να μετατρέψουν σε νίκες, την τεράστια επένδυση που πραγματοποιούν στο αγωνιστικό τμήμα. Από το Σάββατο όμως που η Ducati έβγαλε μία κοντινή φωτογραφία από το νέο της φαίρινγκ, όλος ο κόσμος εστίασε στην εντελώς ξένη όψη σε σχέση με την συνηθισμένη εμφάνιση που έχουν οι GP μοτοσυκλέτες. Είναι αλήθεια πως η νέα Desmosedici GP διαφέρει προκλητικά από τις υπόλοιπες, και οδηγεί σε ένα μικρό φόβο, πως ίσως να επηρεάσει την εμφάνιση των superbike της εταιρίας, αν πράγματι το νέο φαίρινγκ αποδειχθεί ότι προσφέρει βοήθεια που είναι απαραίτητη. Τέτοιος φόβος όμως δεν υπάρχει.

Οι κατασκευαστές γνωρίζουν πολύ καλά, πως οι αλλαγές στην εμφάνιση θα πρέπει να γίνονται με μικρά βήματα. Ο βαθμός αποδοχής του κοινού στην διαφορετικότητα, έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ μικρός όταν μιλάμε για οχήματα, κι αν και κατά καιρούς υπήρξαν μοντέλα που δοκιμάζουν τα όρια του κόσμου, στην συντριπτική πλειοψηφία τους ο σχεδιασμός ακολουθεί πάντα μία συγκεκριμένη πορεία με πολύ μικρά βήματα.

Αυτό όμως δεν πρέπει να ισχύει για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες. Εκεί θα πρέπει να κρίνουμε τις αλλαγές στην εμφάνιση μονάχα με ένα κριτήριο - αν έχουν πρακτική εφαρμογή και σε πιο βαθμό. Στην εξαιρετική περίπτωση που δούμε ένα τέτοιο φαίρινγκ να ξεφεύγει από τα όρια των GP μοτοσυκλετών και να μπαίνει στην παραγωγή, τότε φυσικά και θα εξεταστεί ο τομέας της εμφάνισης αλλά μέχρι τότε, το σημαντικό είναι να υπάρχει απόδοση.

θα πρέπει να κρίνουμε τις αλλαγές στην εμφάνιση μονάχα με το κριτήριο της πρακτικής εφαρμογής

Κι ενώ λοιπόν ο κόσμος στα social media, εκεί δηλαδή που πρώτη η Ducati παρουσίασε το φαίρινγκ με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, εστίασε κυρίως στην εμφάνιση βρίσκοντας ευφάνταστες παρομοιώσεις, η ουσία είναι στο αποτέλεσμα. Τον πρώτο λόγο λοιπόν τον έχει τώρα ο Dovizioso καθώς η σύγκριση για αυτόν είναι αμεσότερη, εξαιτίας της αγωνιστικής εμπειρίας με την προηγούμενη κατάσταση. «Το μέγεθος της αρνητικής άνωσης που δημιουργεί το νέο φαίρινγκ είναι λίγο χαμηλότερο συγκριτικά με τα πτερύγια, αλλά η επίδραση του φαινομένου είναι άκρως ευεργετική και τα εύσημα πρέπει να αποδοθούν στους μηχανικούς μας».

Είναι βέβαιο πως χωρά αρκετή εξέλιξη ακόμα για τα αεροδυναμικά βοηθήματα της Ducati, που ακολουθώντας τους νέους κανονισμούς ενσωματώθηκαν στο φαίρινγκ. Είναι με διαφορά ότι μεγαλύτερο και πιο χτυπητό στην εμφάνιση έχουμε δει, όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για τις γρηγορότερες μοτοσυκλέτες του grid, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν αυξημένες ανάγκες για αεροδυναμική σχεδίαση. Κι αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που πρέπει να τους δώσουμε χρόνο, καθώς ξοδεύουν απίστευτο κόπο και χρήμα για να δοκιμάσουν κάτι εντελώς καινούριο. Ήταν τέλη της δεκαετίας του ’60, όταν στην F1 δοκίμαζαν πτερύγια με δραματικά αποτελέσματα. Για ομορφιά ούτε λόγος βέβαια, αλλά και από απόδοση στην αρχή ήταν αμφιλεγόμενο το αποτέλεσμα. Μικρό κέρδος για μεγάλο ρίσκο, αφού τα πτερύγια έσπαγαν συνέχεια, ήταν άκαμπτα για να μπορούν να αντέξουν τις τεράστιες δυνάμεις και ταυτόχρονα αυτή η ακαμψία επηρέαζε τα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου. Η Dorna θέλει να υπερπηδήσει βήματα στην εξέλιξη και έχοντας την εμπειρία από την ιστορία της F1 πιέζει για να γίνει η ενσωμάτωση στο φαίρινγκ και να γίνουν αλλαγές στην χρήση των αεροδυναμικών βοηθημάτων. Είμαστε λοιπόν ακόμα στην αρχή και το τελευταίο πράγμα που πρέπει να μας απασχολεί, είναι η εμφάνιση… 

 

 

Την τελική μορφή του φαίρινγκ θα την δούμε στον αγώνα, στο τέλος του μήνα, αν και ο όρος «τελική μορφή» δεν θα πρέπει να είναι καθόλου αυστηρός. Η εξέλιξη τώρα ξεκινά…

 

Ορισμένες από τις αντιδράσεις του κόσμου, απέναντι στην εμφάνιση των νέων πτερυγίων, είναι πραγματικά ευφάνταστες: 

Ετικέτες

MotoGP: Η Yamaha φλερτάρει τον Pecco Bagnaia και δεν είναι η μόνη

Το γαϊτανάκι των μεταγραφών ενόψει 2027 εξελίσσεται σε τυφώνα και το όνομα ενός δις παγκόσμιου πρωταθλητή δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τη συζήτηση.
Pecco Bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/2/2026

Κανονικά το σημείο αιχμής της σεζόν του 2027 στο MotoGP είναι οι νέες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες με κινητήρες 850 cc, αλλά να που μια ξαφνική καταιγίδα μεταγραφών έχει μεταφέρει όλο το ενδιαφέρον στα πρόσωπα. Τις τελευταίες μέρες η επικαιρότητα ταρακουνήθηκε για τα καλά με τις πληροφορίες περί τριών πρωτοκλασάτων αναβατών που αναμένεται να αλλάξουν στρατόπεδα το 2027.

Η αρχή έγινε με τη φερόμενη μετακίνηση του Fabio Quartararo από τη Yamaha στη Honda, κάτι που δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως, ωστόσο ο ίδιος ο Γάλλος πρωταθλητής του 2021 έχει παραδεχτεί πως μιλά με τη Honda.

Στη συνέχεια ακολούθησε ο Jorge Martin, ο οποίος επίσης φέρεται έτοιμος να αφήσει την Aprilia για να πάει στη Yamaha, ενώ το τρίτο χτύπημα θέλει τον Pedro Acosta να έχει ήδη συμφωνήσει με τη Ducati για μια εργοστασιακή σέλα το 2027 δίπλα στον Marc Marquez που πρόσφατα ανανέωσε το συμβόλαιό του.

Οι παραπάνω μετακινήσεις φέρονται ως σχεδόν τελειωμένες και πρακτικά περιμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις, ωστόσο υπάρχουν και τα απόνερά τους. Αν όντως ο Acosta οδεύει για εργοστασιακός παρτενέρ του Marquez, τότε αυτομάτως ο Pecco Bagnaia θα πρέπει να λογίζεται εκτός ομάδας.

Σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα από την Ιταλία, ο παγκόσμιος πρωταθλητής 2022 και 2023 έχει ήδη προσεγγιστεί από τη Yamaha, η οποία τον θέλει για τη δεύτερη εργοστασιακή της μοτοσυκλέτα δίπλα στον Martin. Οι Ιάπωνες μάλιστα λέγεται πως είχαν προσπαθήσει να πάρουν τον Marco Bezzecchi, ωστόσο ο ίδιος εύλογα δεν θέλησε να αφήσει την Aprilia με την οποία κούμπωσε τόσο καλά το 2025 και μόλις έβαλε την υπογραφή του σε νέο συμβόλαιο και μάλιστα για δύο χρόνια.

Ισχυρό χαρτί για τους Ιάπωνες αποδεικνύεται ο Paolo Pavesio, με τον οποίο έχουμε μιλήσει αρκετές φορές απευθείας και είναι ο άνθρωπος που ανέλαβε να τρέξει την ομάδα στη θέση του Lin Jarvis. Ήδη χρεώνεται την επιτάχυνση του προγράμματος V4, καθώς και την άφιξη του Toprak Razgatlioglu στη δεύτερη ομάδα, Pramac Racing.

Έχοντας έναν προϋπολογισμό της τάξης των 10 εκατομμυρίων ευρώ στη διάθεσή του για τη στελέχωση της ομάδας, ο Ιταλός μάνατζερ μπορεί τώρα να φτιάξει ένα πολλά υποσχόμενο δίδυμο με τους Martin και Bagnaia. Το μόνο ερώτημα είναι αν η Yamaha παίζει μόνη της στο κυνήγι του Bagnaia, καθώς ακούγεται πως και η Aprilia ενδιαφέρεται έντονα να τον εντάξει στο δυναμικό της δίπλα στον Bezzecchi, ωστόσο θεωρείται δύσκολο να μπορέσει να χτυπήσει τη Yamaha που φέτος φέρεται να κινείται πολύ επιθετικά στο οικονομικό κομμάτι για να εξασφαλίσει τους αναβάτες που επιθυμεί.