MotoGP FP2: Καθρέφτης της FP1 και πλήρη επάνοδο Marquez

Εντυπωσιακό «σώσιμο» σηματοδοτεί την επιστροφή του Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/4/2021

Η πλήρη επιστροφή του Marquez φάνηκε στην FP1 και επισφραγίστηκε στην FP2 με τρόπο σαφή σε μία πολύ ενδιαφέρουσα δοκιμή για όλες τις ομάδες με τα ζευγάρια των ομόσταυλων αναβατών να αντιστρέφουν την κατάταξή τους συγκριτικά με την FP1, έναν καθρέφτη της FP2.

Ο Quartararo ήταν ταχύτερος από τον Vinales, το ίδιο και ο Mir από τον Rins ενώ καλύτερη πλέον Ducati ήταν του Bagnaia και όχι του Zarco! Ο Bagnaia ήταν με διαφορά ταχύτερος από όλους, κι ο μόνος που κατέβηκε κάτω από το 1.40 πλησιάζοντας τον καλύτερο χρόνο της πίστας σε αγώνα. Το απόλυτο ρεκόρ ταχύτερο γύρου είναι ακόμη πιο κάτω, στο 1.38,892 από τον Oliveira πέρσι.

Τον φοβερό Bagnaia ακολούθησε ο Quartararo που μάλιστα ήταν ταχύτερος στο πρώτο κομμάτι της πίστας και πολύ κοντά του ο Mir αλλά και ο Rins. Καλύτερα από το πρωί πήγε και ο Miller βρίσκοντας καλύτερες συνθήκες παρόλο που η βροχή απείλησε σε κάποια στιγμή να αλλάξει τα πράγματα με τον Zarco επίσης να βελτιώνει τον χρόνο του αλλά όχι τόσο που να πλησιάσει τις εργοστασιακές Ducati. Στο τέλος της FP2 και σταματώντας για να δοκιμάσει την εκκίνηση, φλόγες άρχισαν να βγαίνουν κάτω από την Ducati του Zarco από το σημείο του φαίρνγκ που είναι κοντά στην εξάτμιση. Σβήστηκαν πολύ γρήγορα και τον Zarco παρέλαβε ο Miller δικάβαλο.

Η πιθανότερη εξήγηση είναι πως αναπτύσσονται μεγάλες θερμοκρασίες σε εκείνο το σημείο, σε σημείο που οι σχολιαστές της Dorna ανέφεραν πως κάθε φορά που επιστρέφουν οι Ducati στα pit ρίχνουν αμέσως νερό για να εμποδίσουν κάτι τέτοιο να συμβεί.

Η FP2 χαρακτηρίστηκε από αναβάτες με πολύ κοντινούς χρόνους, σε σημείο που οι πρώτοι 13 είναι μέσα στο δευτερόλεπτο διαφοράς από τον πρώτο, πράγμα που δείχνει κι εκείνο που λέγαμε και στην FP1 για την υψηλό ανταγωνισμό που δείχνει αυτή η πίστα.

Την πρώτη φορά ο Oliveira ήταν ο μόνος που είχε μεγάλη εμπειρία στο Portimao αλλά τώρα αυτό το χαρτί δεν εξαργυρώνεται το ίδιο εύκολα, χώρια που πλέον υπάρχει κι ένας Marquez.

Ο Marquez έχασε τα φρένα μετά την ευθεία, σε ένα πολύ δύσκολο κομμάτι της πίστας γιατί κατηφορίζει απότομα ακριβώς εκεί που πρέπει οι αναβάτες να φρενάρουν για μία κλειστή στροφή. Η εξαιρετικά σχεδιασμένη πίστα έχει προβλέψει να υπάρχει εκεί αρκετή άσφαλτος για να μπορεί εκείνος που θα κάνει το λάθος να ξανά μπει στον αγώνα. Κι έτσι τα φρένα χωράνε να πάρεις ρίσκο, πράγμα που ο Marquez δεν αφήνει να χαθεί εύκολα.

Γλιστρώντας για λίγο φρενάροντας στα 330 χιλιόμετρα έχασε τον γρήγορο γύρο που είχε στόχο να κάνει στο τέλος ακριβώς της FP2, και ξεκίνησε για τον επόμενο που ήταν και η τελευταία ευκαιρία που είχε. Έκανε άλλο ένα εντυπωσιακό σώσιμο που του στοίχησε μερικά δέκατα με το εμπρός ελαστικό να τον αναγκάζει σε αρκετές διορθώσεις σε πολλά σημεία της πίστας και παρόλο αυτά κατάφερε να κάνει τον 6ο καλύτερο χρόνο, αλλά κυρίως, να δείξει πως οι εννέα μήνες δεν σημαίνουν τίποτα και έχει επιστρέψει στο σημείο που ήταν!

ΘEση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
Ducati
341.7
1'39.866
 
2
Yamaha
329.2
1'40.206
0.340 / 0.340
3
Suzuki
330.2
1'40.285
0.419 / 0.079
4
Suzuki
336.4
1'40.328
0.462 / 0.043
5
Ducati
339.6
1'40.336
0.470 / 0.008
6
Honda
333.3
1'40.339
0.473 / 0.003
7
Yamaha
329.2
1'40.426
0.560 / 0.087
8
Ducati
339.6
1'40.490
0.624 / 0.064
9
KTM
333.3
1'40.592
0.726 / 0.102
10
Honda
332.3
1'40.611
0.745 / 0.019
11
Honda
336.4
1'40.732
0.866 / 0.121
12
Honda
335.4
1'40.743
0.877 / 0.011
13
Ducati
331.2
1'40.761
0.895 / 0.018
14
Aprilia
333.3
1'40.907
1.041 / 0.146
15
Yamaha
330.2
1'41.125
1.259 / 0.218
16
Aprilia
338.5
1'41.140
1.274 / 0.015
17
KTM
337.5
1'41.183
1.317 / 0.043
18
KTM
328.2
1'41.187
1.321 / 0.004
19
Yamaha
331.2
1'41.216
1.350 / 0.029
20
Ducati
335.4
1'41.836
1.970 / 0.620
21
KTM
330.2
1'42.461
2.595 / 0.625
22
Ducati
338.5
1'42.921
3.055 / 0.460

 

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες