MotoGP: H Yamaha θα δοκιμάσει νέο σύστημα για εκκινήσεις!

Το αδύναμο σημείο του Vinales
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/1/2020

Η Yamaha ετοιμάζει ένα καινούργιο σύστημα για τις εκκινήσεις των Μ1, το οποίο θα το έχει έτοιμο για τις δοκιμές της Sepang. Να θυμίσουμε ότι από τον αγώνα του Motegi πρόπερσι, η Ducati χρησιμοποιεί ήδη ένα δικό της σύστημα που χαμηλώνει το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας στις εκκινήσεις, ενώ η Aprilia χρησιμοποιεί ένα σύστημα αντίστοιχο με των motocross στην μπροστινή ανάρτηση, από τον περσινό αγώνα του Brno.

Και τα δύο συστήματα χρησιμοποιούν την μέθοδο του κλειδώματος των αναρτήσεων σε θέση συμπίεσης, χαμηλώνοντας το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας για να μειωθούν οι σούζες, οι οποίες κοστίζουν πολύτιμα δευτερόλεπτα στις εκκινήσεις για τα MotoGP. Η Yamaha –και ιδιαίτερα ο Maverick Vinales- είναι από αυτούς που έχουν άμεση ανάγκη για ένα τέτοιο σύστημα, καθώς έχουμε δει πάρα πολλές φορές τις ελπίδες του Ισπανού για νίκη να εξανεμίζονται εξαιτίας μιας κακής εκκίνησης. Όπως παραδέχτηκε κι ο ίδιος, η βελτίωση των εκκινήσεών του είναι μία από τις προτεραιότητές του για το 2020, ενώ επιβεβαίωσε ότι το εργοστάσιο έχει ετοιμάσει κάτι για τις πρώτες δοκιμές που θα γίνουν στην Sepang στις 7-9 Φεβρουαρίου. "Νομίζω ότι έχουμε ένα πραγματικά καλό αποτέλεσμα με το πακέτο της Yamaha αυτή τη στιγμή", δήλωσε ο Vinales. "Σε πολλές πίστες είμαστε γρήγοροι. Θεωρώ ότι το πλαίσιό μας είναι φανταστικό. Η τελική μας ταχύτητα δεν είναι ό,τι καλύτερο, αλλά θα τα καταφέρουμε. Για μένα, πρέπει να επικεντρωθούμε στις εκκινήσεις. Είναι πολύ σημαντικές, γιατί όλα τα Yamaha χάνουμε πολλούς αγώνες από τις εκκινήσεις. Δουλεύουμε σκληρά πάνω σ' αυτό με το εργοστάσιο, για να ετοιμάσουμε ένα σύστημα όπως έχουν οι αντίπαλοί μας, ή κάτι εντελώς καινούργιο. Θα προσπαθήσουμε να το έχουμε στην Μαλαισία."

Δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν κάτι αντίστοιχο δοκιμάσουν και τα υπόλοιπα εργοστάσια στην Μαλαισία, μιας και όπως δείχνουν τα δεδομένα, τα συστήματα των Ducati και Aprilia  αποδίδουν μια χαρά. Το μόνο ρίσκο που ενέχουν είναι να μην απενεργοποιηθεί το σύστημα στην πρώτη στροφή της πίστας, όπως συνέβη στον Jack Miller στον αγώνα του Silverstone.

Σε ό,τι αφορά το υπόλοιπο σύνολο του πρωτότυπου Μ1, ο Vinales είπε ότι είναι πολύ κοντά με την περσινή μοτοσυκλέτα, γεγονός που χαρακτήρισε ως θετικό, αλλά περιμένει να αξιολογήσει περισσότερα νέα εξαρτήματα στην Sepang. Εξήγησε επίσης στο παρελθόν ήταν πολύ γρήγορος στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά όταν άρχιζαν οι αγώνες έπρεπε να παλέψει για ένα καλό αποτέλεσμα. Αυτό το απέδωσε στο ότι στις δοκιμές υπάρχει μπόλικο λάστιχο από τα ελαστικά της Michelin στις πίστες, με αποτέλεσμα να είναι υψηλό το επίπεδο της πρόσφυσης. Στους αγώνες όμως, όπου προηγείται η κατηγορία Moto2 πριν τα MotoGP, μένει υλικό από τα ελαστικά της Dunlop αλλάζοντας δραματικά την πρόσφυση, με τα Yamaha να υποφέρουν περισσότερο από αυτή την αλλαγή.

Σχετικά με την αλματώδη βελτίωσή του μέσα στο 2019, ο Vinales είπε ότι απέκτησε κατά τη διάρκεια της σεζόν μεγάλη εμπιστοσύνη στο μπροστινό της μοτοσυκλέτας του, παίρνοντας μάλιστα και τις μοναδικές νίκες της Yamaha στο Assen και την Sepang. Να θυμίσουμε ότι ο Vinales ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Yamaha στο πρωτάθλημα, τερματίζοντας στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα.

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.