MotoGP: Η επίσημη παρουσίαση της Suzuki Ecstar για το 2020! [video]

Νέα χρώματα για τα 60 χρόνια στους αγώνες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/2/2020

Με ένα εντυπωσιακό video ξεκίνησε η παρουσίαση της ομάδας της Suzuki στα MotoGP για το 2020, το οποίο συνοψίζει τις περσινές της επιτυχίες. Χάρη στον Alex Rins, ο οποίος ανανέωσε τη συνεργασία του με τη Suzuki, το εργοστάσιο απ’ το Hamamatsu μέτρησε δύο νίκες το 2019, μια στο Texas και μια στο Silverstone, ενώ ο Ισπανός αναβάτης τερμάτισε 11 φορές μέσα στην πεντάδα και ήρθε τέταρτος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, με μόλις 6 βαθμούς να τον χωρίζουν απ’ τον Maverick Vinales που ήταν μπροστά του.

Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στην Sepang, εκεί που απ’ την Κυριακή που μας πέρασε έχουν ξεκινήσει οι επίσημες δοκιμές των ομάδων. Το 2020 είναι μια πολύ σημαντική χρονιά για το εργοστάσιο απ’ το Hamamatsu, επειδή φέτος γιορτάζει τα 60 χρόνια απ’ την πρώτη του συμμετοχή στους αγώνες. Το 1960 η Suzuki έλαβε μέρος στο Isle of Man TT, ενώ δύο χρόνια αργότερα με τον Ernst Degner κέρδισε τον πρώτο αγώνα Grand Prix και τον πρώτο της τίτλο στη κατηγορία των GP50. Έκτοτε, η Suzuki μετρά 14 τίτλους συνολικά στο παλαμαρέ της.

Τα νέα γραφικά στις GSX-RR του Rins και του Mir είναι πολύ εντυπωσιακά και διαφορετικά, συγκριτικά με τις προηγούμενες χρονιές. Η μονοτονία του γαλάζιου που έσπαγε με τις λεπτομέρειες του έντονου κίτρινου, έχει δώσει τη θέση της πλέον στη διχρωμία του ασημί με γαλάζιο, κάνοντας τις μοτοσυκλέτες της να ξεχωρίζουν –προς το παρόν- απ’ τις υπόλοιπες του grid.


Ο Team Manager, Davide Brivio, ήταν ο πρώτος που πήρε το λόγο και αναφέρθηκε στις επιτυχίες της περσινής σεζόν, στην προσπάθεια των μηχανικών και των αναβατών για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, καθώς και στο πόσο έντονος είναι πλέον ο ανταγωνισμός στα MotoGP. Αντίστοιχα, οι δηλώσεις του Technical Manager της ομάδας, Ken Kawauchi, ήταν στο ίδιο μήκος κύματος με του κ. Brivio, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο πόσο σκληρά δουλεύουν οι μηχανικοί της Suzuki στο εργοστάσιο της Ιαπωνίας, για να προσφέρουν στους αναβάτες τους μια πολύ ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα.

Ο Sylvain Guintoli, αναβάτης εξέλιξης της Suzuki, ήταν ο επόμενος που μίλησε στην παρουσίαση και αποκάλυψε πως κατά τη διάρκεια των δοκιμών στη Sepang, η ομάδα δοκίμασε αρκετά νέα εξαρτήματα στην GSX-RR και μερικές καινοτομίες –μάλιστα είπε πως δεν μπορεί να μπει σε λεπτομέρειες για αυτά- ολοκληρώνοντας 200 γύρους στη πίστα.

Πριν την παρουσίαση των αναβατών της ομάδας, η Suzuki είχε ετοιμάσει από ένα video με την πορεία του καθενός και το πώς αισθάνεται όταν βρίσκεται στη σέλα της GSX-RR. Ο Rins πέρσι κατέκτησε την πρώτη νίκη της καριέρας του στα MotoGP, ολοκληρώνοντας ένα απ’ τα όνειρά του. Εξελίχθηκε περισσότερο σαν αναβάτης και η μεγαλύτερη εμπειρία που απέκτησε πέρσι ήταν ότι έμαθε να οδηγεί έχοντας τα ηνία του αγώνα, χωρίς να ακολουθεί τις γραμμές κάποιου άλλου αναβάτη. Από την άλλη, ο Joan Mir είναι στο δεύτερο χρόνο του στα MotoGP και ο στόχος του είναι να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία και για αυτό το λόγο –όπως όλοι οι αναβάτες- εστίασε στη φυσική του κατάσταση το χειμώνα και στο ήπιο οδηγικό στιλ που απαιτεί η GSX-RR απ’ τον αναβάτη της.

Δείτε παρακάτω το video της παρουσίασης

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.