MotoGP IRTA TEST Sepang

Τα πρώτα συμπεράσματα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/2/2017

Οι πρώτες επίσημες δοκιμές των MotoGP για το 2017 στην πίστα της Sepang αποτελούν πλέον παρελθόν και ήδη τα πρώτα –σχετικά- ασφαλή συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν. Φέτος, η χρονιά έχει πολλές αλλαγές και νέα δεδομένα σε όλα τα επίπεδα, από τις μεταγραφές των αναβατών (με αυτή του Jorge Lorenzo στην Ducati από τη Yamaha να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον), ως τους νέους κανονισμούς (απαγόρευση των αεροδυναμικών φτερών) την είσοδο της ΚΤΜ και την μεγαλύτερη επένδυση από πλευράς Aprilia.

Οι συνθήκες κατά τη διάρκεια του τριημέρου στην Μαλαισία σίγουρα δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ιδανικές, καθώς η μεσημεριανή βροχή που διέκοπτε τις δοκιμές ήταν κάτι σαν δεδομένο, και από την άλλη οι υψηλές θερμοκρασίες ήταν εξαντλητικές για τις ομάδες, αλλά ακόμη κι έτσι οι κατάφεραν να συγκεντρώσουν αρκετά δεδομένα και οι αναβάτες να εξοικειωθούν με τις μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας σε μας τη δυνατότητα να σχηματίσουμε μια άποψη για το πού βρίσκονται και τι θα πρέπει να περιμένουμε στο άμεσο μέλλον (στις δεύτερες επίσημες δοκιμές δηλαδή που θα γίνουν σε λιγότερο από δύο εβδομάδες στην πίστα του Phillip island).

 

 

Movistar Yamaha: Με το καλημέρα κορυφή

Ο Maverick Vinales πάνω στη σέλα του εργοστασιακού Μ1 είναι το σημαντικότερο νέο δεδομένο για την ομάδα της Movistar Yamaha. Ο Ισπανός είχε ήδη δείξει δείγματα γραφής πάνω στο θεωρητικά υποδεέστερο Suzuki GSX-RR, ενώ από την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα της Yamaha στην Valencia τον περασμένο Νοέμβριο, έκανε τους αντιπάλους του να ιδρώσουν, πετυχαίνοντας τον καλύτερο χρόνο. Το ίδιο έκανε και στη Μαλαισία, καθώς την τρίτη και τελευταία μέρα έγραψε τον πρώτο χρόνο συνολικά των δοκιμών, ενώ ο team mate του, Valentino Rossi, ήταν έκτος στην κατάταξη, με διαφορά όμως μικρότερη των τριών δεκάτων του δευτερολέπτου. Το ότι ο Vinales θα χρειαζόταν σχεδόν μηδενικό χρόνο προσαρμογής πάνω στο Μ1 ήταν εν μέρει αναμενόμενο, αλλά η αμεσότητα με την  οποία έφερε αποτελέσματα, ήταν υπεράνω των προσδοκιών.

Ήδη πολλοί είναι αυτοί που μιλούν για τον επόμενο παγκόσμιο πρωταθλητή και ενδεχομένως να μην έχουν άδικο… Ένα σημαντικό στοιχείο είναι και η σχέση του με τον Rossi, καθώς οι δυο τους δείχνουν μέχρι στιγμής να ταυτίζονται απόλυτα σε επίπεδο συνεργασίας, κάτι που ίσως δείχνει ότι ο γιατρός έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι έρχεται η διάδοχη κατάσταση και πλέον θέλει να παίξει τον ρόλο του μέντορα. Εξ ου άλλωστε και οι δηλώσεις για κοινή εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και για το άψογο, φιλικό κλίμα μεταξύ τους, αλλά από την άλλη μιλάμε για τον Rossi, τον "δολοφόνο" με το αγγελικό χαμόγελο που σε ό,τι έχει να κάνει με τον ανταγωνισμό είναι αμείλικτος, ενώ κατά δήλωση του ιδίου φέτος θα κάνει ό,τι μπορεί για να κατακτήσει το δέκατο παγκόσμιο τίτλο του. Η στάση του είναι ένας γρίφος που θα διαλευκανθεί μετά τον τερματισμό του πρώτου αγώνα στο Qatar στις 26 Μαρτίου.
Από εκεί και πέρα, τα δεδομένα για την μοτοσυκλέτα είναι ένα καινούργιο πλαίσιο που φαίνεται ότι κερδίζει στις προτιμήσεις των δύο αναβατών, ενώ θετικές είναι και οι εντυπώσεις από τα καινούργια ελαστικά της Michelin.

 

 

Ducati Team: Με βοήθεια από το παρελθόν

Σαφώς οι κόκκινες μοτοσυκλέτες τράβηξαν τα περισσότερα βλέμματα λόγω της παρουσίας του Lorenzo στην ομάδα της Ducati, αλλά δεν ήταν αυτή η μοναδική αιτία. Η παρουσία του Stoner, ή μάλλον η απόδοσή του, ήταν ένας εξίσου εντυπωσιακός παράγοντας που έφερε την Ducati στο προσκήνιο. Ο Αυστραλός οδήγησε τις δύο από τις τρεις μέρες (την πρώτη και την τρίτη) καταφέρνοντας μάλιστα την πρώτη μέρα να γράψει τον ταχύτερο χρόνο από τους 27 αναβάτες που συμμετείχαν!
Από την άλλη, ο Lorenzo δεν έκανε το ίδιο καλό ξεκίνημα με τις δοκιμές της Valencia, κάνοντας λόγο για κατανόηση της μοτοσυκλέτας και όχι για προσαρμογή του οδηγικού του στιλ. Μάλιστα, κατά δήλωσή του, ήταν έκπληκτος με το αρνητικό αποτέλεσμα, αφού περίμενε κάτι καλύτερο. Μέχρι το πέρας των δοκιμών, ο Ισπανός κατάφερε να σημειώσει σημαντική βελτίωση και να μπει στην δεκάδα των ταχύτερων αναβατών, αλλά η συνέχεια προβλέπεται δύσκολη.

Ο Lorenzo είναι ένας αναβάτης που έχει συνηθίσει να οδηγεί με ροή, ενώ το Desmosedici απαιτεί ιδιαίτερο χειρισμό, ειδικά στις εισόδους των στροφών και στα φρένα, κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να το μάθει. Το ερώτημα είναι πόσο χρόνο θα πάρει αυτή η διαδικασία, αν και σύμφωνα με τον Rossi, ο Lorenzo θα είναι έτοιμος στον πρώτο αγώνα του Qatar να παλέψει για τη νίκη. Πάντως, αυτό που φάνηκε είναι ότι οι μοτοσυκλέτες της Ducati ήταν αυτές που επηρεάστηκαν περισσότερο απ' όλες από την κατάργηση των αεροδυναμικών φτερών, ενώ περιμένουμε να δούμε πώς θα είναι τελικά η μορφή της μοτοσυκλέτας στον πρώτο αγώνα της σεζόν, αφού όπως δήλωσε ο Dall'Igna τότε θα έχει πάρει το Desmosedici την οριστική του μορφή.

 

 

Repsol Honda: Προς αναζήτηση ρυθμίσεων

Αυτοί που έφυγαν από την Μαλαισία με τον σαφώς περισσότερο προβληματισμό, είναι οι άνθρωποι από την ομάδα της Repsol Honda. Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής Marc Marquez και ο Dani Pedrosa δυσκολεύτηκαν αρκετά τις πρώτες μέρες να βρουν το ιδανικό στήσιμο για τα RC213V, ενώ ο δυσκολότερος παράγοντας σ' αυτή τη φάση της εξέλιξης ήταν η συνεργασία των ηλεκτρονικών με την απόδοση του κινητήρα. Την τελευταία μέρα, οι δύο αναβάτες της Honda κατάφεραν να βρουν μια καλή βάση, κάτι που αποτυπώθηκε και στους χρόνους τους με τον Marquez να τερματίζει στην δεύτερη θέση και τον Pedrosa στην τέταρτη, αλλά η διαφορά που μας είχε συνηθίσει ο Marquez δεν συνέβη ποτέ.

Η ομάδα επικεντρώθηκε αυτές τις τρεις μέρες στην τελευταία έκδοση του big bang κινητήρα, στις αλλαγές του πλαισίου και στα ελαστικά της Michelin και το κύριο μέλημα ήταν η διατήρηση ενός υψηλού, συνεχόμενου ρυθμού κι όχι απλώς ένας γρήγορος γύρος, όπως αυτός που έφερε τον Ισπανό στην δεύτερη θέση. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ο Marquez δεν επιβεβαίωσε ούτε τις προσδοκίες των αντιπάλων του, όπως αυτές του Rossi ο οποίος δήλωσε πως "δεν θα ήταν παράξενο αν ο Marquez έβαζε ένα καινούργιο ζευγάρι ελαστικά κι έριχνε στον καθένα από μισό δευτερόλεπτο και πάνω", καθώς ακόμη και με τα καινούργια λάστιχα ο παγκόσμιος πρωταθλητής έμεινε πίσω από τον νεοφώτιστο στην Yamaha Vinales.

 

 

Suzuki Ecstar: Με φόρα!

Η ομάδα της Suzuki, με την πολύ σημαντική προσθήκη του Andrea Iannone, επικεντρώθηκε κυρίως στην διατήρηση υψηλού ρυθμού, με τον Iannone μάλιστα να πετυχαίνει τον δεύτερο καλύτερο χρόνο συνολικά, ενώ και ο Rins κατάφερε να βελτιώσει την επίδοσή του, αν και ήταν τελικά εκτός της πρώτης δεκάδας. Η μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν στο φετινό πρωτάθλημα οι δύο αναβάτες δεν είναι ολοκληρωτικά ανανεωμένη, αλλά βελτιωμένη στα σημεία που εντόπισαν οι μηχανικοί της ομάδας ότι χρειάζεται βελτίωση από την περσινή σεζόν.

Στις δοκιμές που θα ακολουθήσουν, στο Phillip Island και στο Qatar, θα δοκιμάσουν περαιτέρω νέα πράγματα, αν και σε ό,τι αφορά τον κινητήρα οι Iannone και Rins δεν βρήκαν κάποιο ψεγάδι. Το σίγουρο πάντως είναι ότι ο συνδυασμός του GSX-RR και του Ιταλού θα επισκεφθεί αρκετές φορές το βάθρο την χρονιά που διανύουμε.

 

 

Red Bull ΚΤΜ: Ακατάπαυστη δουλειά

Οι πρώτες επίσημες δοκιμές για τους τρεις αναβάτες της καινούργιας ομάδας των MotoGP (των δύο εργοστασιακών Bradley Smith και Pol Espargaro και του αναβάτη εξέλιξης Mika Kallio) της Red Bull KTM, δεν ήταν αυτές που έκαναν το ποδαρικό για την καινούργια χρονιά, αφού η ομάδα ήταν στην Sepang ήδη εκεί για ιδιωτικές δοκιμές του RC16.
Η γενική αίσθηση με την οποία έφυγε η ομάδα από τη Μαλαισία ήταν ιδιαίτερα θετική, έχοντας πετύχει τους στόχους τους –κατά δήλωση των ανθρώπων της Red Bull KTM και του Bradley Smith, από τα 12 νέα πράγματα που δοκίμασαν τα 11 ήταν επιτυχημένα- παρά την πτώση από lowsiding που είχε ο Espargaro στην Κ2 την τελευταία μέρα. Η αλήθεια είναι ότι βάσει αποτελεσμάτων η ΚΤΜ ήταν αρκετά πίσω, όχι μόνο από τους εργοστασιακούς αναβάτες, αλλά και από πολλούς δορυφορικούς και αναβάτες εξέλιξης.

Αυτό όμως είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή έχει να κάνει με το ότι η ομάδα ξεκινά από μηδενική βάση και με ανύπαρκτα δεδομένα από το παρελθόν, έχοντας να καλύψει πολύ έδαφος στον συγκεκριμένο τομέα σε σύγκριση με τους υπόλοιπους. Ακόμη κι έτσι όμως, σε μια πίστα που οι χρόνοι είναι στα δύο λεπτά ο γύρος, η απόσταση των 1,970 και 2,138 δευτερολέπτων για τους Smith και Espargaro αντίστοιχα, είναι μια θετική ένδειξη για αρχή. Μάλιστα, οι διαφορές αυτές είναι στα ίδια περίπου επίπεδα με τις διαφορές που είχε η Suzuki όταν επέστρεψε στα MotoGP το 2015, και αυτό έχει ιδιαίτερο βάρος αν αναλογιστούμε τα μεγάθη των δύο εργοστασίων, αλλά και την πρωτύτερη εμπειρία των Ιαπώνων, ενώ θα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι ο Bradley Smith προέρχεται από μια μακρά περίοδο ανάρρωσης λόγω τραυματισμού.

 

 

Factory Aprilia Gresini: Στόχος επετεύχθη

Στην Μαλαισία, η Aprilia παρουσίασε για πρώτη φορά το RS-GP του 2017 με αναβάτη τον Aleix Espargaro, ενώ ο έτερος αναβάτης της ομάδας, ο Sam Lowes έκανε τις δοκιμές με την περσινή έκδοση της μοτοσυκλέτας. Τα πρώτα αυτά δείγματα ήταν κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικά, με το Ισπανό πετυχαίνει χρόνο μόλις εφτά δέκατα πιο αργό από τον χρόνο του Vinales την τελευταία μέρα, ενώ είναι εντυπωσιακός και ο αριθμός των γύρων που συμπλήρωσαν οι δύο αναβάτες με 125 και 140 αντίστοιχα.


Η καινούργια έκδοση της μοτοσυκλέτας της Aprilia άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στον Epsargaro, ο οποίος είχε ένα πλήρες πακέτο δοκιμών σχεδιασμένο, που περιελάμβανε από ελαστικά μέχρι στρατηγικές εκκίνησης. Ο Lowes, όντας ένας από τους rookies της φετινής χρονιάς, δούλεψε πολύ στον τομέα της εξοικείωσης με την παλιότερη έκδοση, η οποία όμως έχει αρκετές μηχανολογικές διαφορές σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχε την περσινή σεζόν ο Stefan Bradl. Με δεδομένο ότι η βελτίωσή του σε χρόνο ήταν πάνω από δύο δευτερόλεπτα κατά τη διάρκεια των τριών ημερών, ο Lowes δείχνει να διαθέτει αρκετές προοπτικές για να κατακτήσει τον τίτλο του rookie της χρονιάς.

Πώς σχεδιάζονται τα ελαστικά των MotoGP: Μέσα στην τεχνολογία των αγωνιστικών ελαστικών [Video]

Από τις διαφορετικές γόμες και σκελετό μέχρι τις ειδικές προδιαγραφές για κάθε πίστα
GP Tyres
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/9/2026

Τα αγωνιστικά ελαστικά των MotoGP αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα τεχνολογικά στοιχεία της μοτοσυκλέτας, καθώς καλούνται να λειτουργήσουν στα όριά τους για περίπου 45 λεπτά, με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 360 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Τα ελαστικά των MotoGP πρέπει να καλύψουν περίπου 110 έως 120 χιλιόμετρα αγωνιστικής απόστασης, δεχόμενα τεράστιες δυνάμεις κατά την επιτάχυνση, το φρενάρισμα και τις αλλαγές κατεύθυνσης. Παράλληλα, πρέπει να προσφέρουν μέγιστη πρόσφυση σε κλίσεις που μπορούν να φτάσουν έως και τις 64 μοίρες.

MotoGP Tyres

Η γόμα που βλέπουμε στην εξωτερική επιφάνεια είναι μόνο ένα μέρος μιας ιδιαίτερα σύνθετης κατασκευής. Στο εσωτερικό του ελαστικού υπάρχουν στρώσεις από υλικά όπως νάιλον, πολυεστέρα και αραμίδιο, μαζί με υφασμάτινα και μεταλλικά στοιχεία που δημιουργούν τον σκελετό και διατηρούν τη σταθερότητά του στις υψηλές ταχύτητες.

Ο σκελετός καθορίζει τη συμπεριφορά

Ο σκελετός αποτελεί ουσιαστικά το δομικό πλαίσιο του ελαστικού. Οι υφασμάτινες ίνες δίνουν το σχήμα του και απορροφούν τα τεράστια φορτία που δημιουργούνται κατά την οδήγηση.

Η κατασκευή του επηρεάζει άμεσα τον τρόπο με τον οποίο το ελαστικό παραμορφώνεται υπό φορτίο, αναπτύσσει θερμοκρασία και συμπεριφέρεται στο όριο. Για αυτόν τον λόγο χρησιμοποιούνται διαφορετικές κατασκευές ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε πίστας.

Μια πιο μαλακή κατασκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πίστες με γρήγορες στροφές και ροή, ενώ ένας ενισχυμένος σκελετός προτιμάται σε χαράξεις με πολύ δυνατά φρεναρίσματα ή υψηλά πλευρικά φορτία. Η Michelin έχει χρησιμοποιήσει ενισχυμένες κατασκευές σε πίστες όπως το Red Bull Ring και το Buriram.

MotoGP Tyres

Κάτω από τη γόμα βρίσκεται επίσης ένα σύστημα μεταλλικών και υφασμάτινων ενισχύσεων, το οποίο διατηρεί σταθερό το αποτύπωμα του ελαστικού στην άσφαλτο. Σε ταχύτητες άνω των 360 χλμ/ώρα, η φυγόκεντρος δύναμη προσπαθεί να αυξήσει τη διάμετρο του ελαστικού και αυτές οι ενισχύσεις συμβάλλουν στη διατήρηση του σχήματός του.

Οι γόμες και τα ασύμμετρα ελαστικά

Η εξωτερική γόμα είναι το τμήμα που έρχεται σε άμεση επαφή με την άσφαλτο και εκεί βρίσκεται μεγάλο μέρος της διαφοράς ανάμεσα στις μαλακές, μεσαίες και σκληρές επιλογές.

Η ακριβής σύνθεση των γομών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τεχνολογικά μυστικά της Michelin. Κάθε μείγμα σχεδιάζεται για συγκεκριμένο εύρος θερμοκρασίας, τύπο ασφάλτου και απαιτήσεις πίστας.

MotoGP Tyres

Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται ασύμμετρα ελαστικά. Αυτό σημαίνει ότι η μία πλευρά του ελαστικού διαθέτει διαφορετική γόμα από την άλλη, συνήθως πιο ανθεκτική στην πλευρά που δέχεται τα μεγαλύτερα φορτία.

Σε μια πίστα με περισσότερες δεξιές στροφές, για παράδειγμα, η δεξιά πλευρά του ελαστικού μπορεί να καταπονείται σημαντικά περισσότερο. Η χρήση διαφορετικών γομών στις δύο πλευρές επιτρέπει καλύτερη διαχείριση της φθοράς και της θερμοκρασίας.

MotoGP Tyres

Κάθε ελαστικό διαθέτει επίσης ενσωματωμένο RFID chip, το οποίο περιλαμβάνει στοιχεία για τη γόμα, την κατασκευή του σκελετού, την ημερομηνία παραγωγής και την παρτίδα κατασκευής. Έτσι η Michelin μπορεί να έχει πλήρη έλεγχο και εποπτεία για κάθε ελαστικό που χρησιμοποιείται στο MotoGP.

Από το εργαστήριο στην πίστα

Η διαδικασία σχεδίασης ξεκινά με την ανάπτυξη της γόμας. Οι μηχανικοί συνδυάζουν φυσικό και συνθετικό καουτσούκ, πυρίτιο, αιθάλη, θείο και άλλα υλικά, με στόχο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά πρόσφυσης, αντοχής και θερμικής συμπεριφοράς.

Τα slick ελαστικά των MotoGP έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν ιδανικά μεταξύ περίπου 80°C και 120°C.

Στα πρώτα στάδια της εξέλιξης χρησιμοποιούνται εκτενώς προσομοιώσεις σε υπολογιστές. Τα ψηφιακά μοντέλα επιτρέπουν στους μηχανικούς να εξετάσουν τη συμπεριφορά ενός νέου σχεδίου υπό φορτίο πριν κατασκευαστεί το πρώτο πραγματικό πρωτότυπο.

Όταν οριστικοποιηθούν οι προδιαγραφές, ξεκινά η παραγωγή. Τα ελαστικά κατασκευάζονται πάνω σε θερμαινόμενο περιστρεφόμενο μεταλλικό καλούπι και οι διαφορετικές στρώσεις εφαρμόζονται διαδοχικά.

MotoGP Tyres

Αρχικά τοποθετείται η εσωτερική σφραγιστική στρώση, ακολουθούν οι υφασμάτινες στρώσεις του σκελετού και οι ενισχύσεις, ενώ τελευταία εφαρμόζεται η εξωτερική αγωνιστική γόμα.

Στη συνέχεια το ελαστικό περνά από τη διαδικασία της βουλκανισμού, κατά την οποία υψηλή θερμοκρασία και πίεση ενώνουν χημικά όλες τις στρώσεις και καθορίζουν οριστικά το σχήμα και τα χαρακτηριστικά του.

Κάθε πίστα απαιτεί διαφορετικά ελαστικά

Η Michelin δεν μεταφέρει την ίδια προδιαγραφή ελαστικών σε κάθε Grand Prix. Η επιλογή γόμας και σκελετού γίνεται ειδικά για τις απαιτήσεις της κάθε πίστας.

Μεταξύ των παραγόντων που εξετάζονται είναι η τραχύτητα της ασφάλτου, η χάραξη της πίστας, τα πλευρικά φορτία στις στροφές, η κυρίαρχη κατεύθυνση των στροφών και η θερμοκρασία περιβάλλοντος και ασφάλτου.

Μια τραχιά επιφάνεια αυξάνει τη φθορά και τη θερμοκρασία του ελαστικού, ενώ μια πίστα με μεγάλες και γρήγορες στροφές δημιουργεί διαφορετικές απαιτήσεις από μια διαδρομή με πολλές αργές και κλειστές στροφές.

MotoGP Tyres

Η εισαγωγή των αγώνων Sprint του Σαββάτου, από το 2023, πρόσθεσε ακόμη μία παράμετρο στην εξέλιξη των ελαστικών, καθώς πλέον πρέπει να αποδίδουν αποτελεσματικά τόσο σε μικρότερες όσο και στις πλήρεις αγωνιστικές αποστάσεις.

Για νέες πίστες, όπου δεν υπάρχουν προηγούμενα δεδομένα από το MotoGP, η Michelin βασίζεται σε προσομοιώσεις και ανάλυση των χαρακτηριστικών της διαδρομής για να καθορίσει τις κατάλληλες προδιαγραφές.

Η τελευταία χρονιά της Michelin στα MotoGP

Το 2026 αποτελεί την τελευταία σεζόν της Michelin ως αποκλειστικού προμηθευτή ελαστικών στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP. Η γαλλική εταιρεία βρίσκεται σε αυτόν τον ρόλο από το 2016 και από το 2027 η Pirelli θα αναλάβει ως αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών και στις τρεις κατηγορίες των Grand Prix: MotoGP, Moto2 και Moto3.

Αντίστοιχα, η Michelin θα αναλάβει τον ρόλο του αποκλειστικού προμηθευτή ελαστικών στο WorldSBK.

Η αλλαγή αυτή θα αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες τεχνικές μεταβολές των νέων κανονισμών για το 2027, καθώς διαφορετική εταιρεία σημαίνει διαφορετικές γόμες, διαφορετικές κατασκευές και νέα φιλοσοφία στη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών.

MotoGP Tyres

Για τους αναβάτες, η “αίσθηση” που συχνά περιγράφουν μετά από ένα session κρύβει πίσω του χιλιάδες ώρες εξέλιξης. Η γόμα, ο σκελετός, η θερμοκρασία λειτουργίας, η κατασκευή και η προσαρμογή στις απαιτήσεις της πίστας καθορίζουν τελικά τον τρόπο με τον οποίο η μοτοσυκλέτα συμπεριφέρεται στο όριο, καθώς στα MotoGP, το ελαστικό δεν είναι απλώς ένα αναλώσιμο εξάρτημα αλλά ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της απόδοσης μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας.