MotoGP Jerez: Pole Position Marc Marquez με ρίσκο σε δύσκολες συνθήκες

Σταθερά ο Zarco από τους ταχύτερους όταν βρέχει
MotoGP Jerez: Pole Position Marc Marquez με ρίσκο σε δύσκολες συνθήκες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/4/2026

Δύσκολες συνθήκες στην Ισπανική πίστα όπου οι κατατακτήριες δοκιμές έγιναν με βρόχινα ελαστικά και με πληγωμένη την εμπιστοσύνη από τις πολλές πτώσεις στις προηγούμενες κατηγορίες.

Οι αναβάτες που παλεύουν για το πρωτάθλημα παίρνουν πάντα το λιγότερο ρίσκο σε αυτές τις συνθήκες και έτσι αναβάτες όπως ο Zarco και ο Miller λίγο πιο παλιά, έχουν πάντα περισσότερες ευκαιρίες να αναδειχτούν,

Κι όμως ο Marquez πήρε την πρώτη του Pole Position για φέτος σε αυτές τις συνθήκες κάνοντας και ένα μικρό λάθος στην τελευταία στροφή. Ο Zarco ήταν ήδη ο ταχύτερος της Q1 όπου μαζί με τον Acosta πήραν τα δύο εισιτήρια για την Q2.

Ήταν μάλιστα οι μοναδικοί που κατέβηκαν στο 1.48 στην Q1 με τον Binder που ήταν τρίτος να έχει ένα δευτερόλεπτο διαφοράς από τους πρώτους.

Στο μεταξύ οι συνθήκες στην Q1 ήταν ελαφρώς χειρότερες από την Q2 και στο ενδιάμεσο οι κριτές βρήκαν με σκούπες για να στεγνώσουν ορισμένες στροφές που είχαν το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Ήταν βέβαιο πως ο Zarco θα τα πήγαινε καλά και στην Q2 βάση των παραπάνω, ενώ ούτε τα γλιστρήματα ούτε και οι πτώσεις έλειψαν και εκεί. Οι αναβάτες της Gresini έπεσαν με μικρή διαφορά χρόνου σε ξεχωριστά σημεία ενώ κάθε ένας που πατούσε ελαφρώς εκτός γραμμής που είχε στεγνώσει λίγο περισσότερο ή άνοιγε λίγο πιο νωρίς στην έξοδο ορισμένων στροφών, κέρδιζε αμέσως το γλίστρημα.

Καθοριστικό σημείο η τελευταία στροφή όπου ο Marquez έχασε μερικά χιλιοστά με τον Zarco να έχει μία τελευταία ευκαιρία και να είναι ο μόνος που θα μπορούσε να του πάρει την Pole Position. Σε εκείνον τον γύρο ο Zarco δεν ήταν ταχύτερος του Marquez αλλά θα μπορούσε να κάνει την διαφορά στο τελευταίο σημείο της πίστας και ακριβώς αυτό προσπάθησε, κερδίζοντας ένα ακόμη πιο μεγάλο γλίστρημα, μένοντας στην δεύτερη θέση της εκκίνησης.

Όπως στην Q1 έτσι και εδώ, οι δύο πρώτοι είχαν σχεδόν ένα δευτερόλεπτο διαφοράς από τους υπόλοιπους, οπότε σήμερα η υπόθεση της πρώτης θέσης της εκκίνησης ήταν ξεκάθαρα μεταξύ Marc Marquez και Zarco. Ο Martin θα μπορούσε επίσης σε αυτή την πίστα να παίξει ρόλο στην πρώτη σειρά, αλλά έπεσε, ευτυχώς ήπια, στα φρένα της πρώτης στροφής και δεν κατάφερε να κάνει την διαφορά, ομοίως και ο Acosta που στην Q2 έκανε χειρότερο χρόνο από ότι στην Q1.

Ο καιρός θα παραμείνει άστατος για τον αγώνα Sprint όμως αναμένεται να καλυτερεύσει από αύριο για τον αγώνα της Κυριακής!

 

Αποτελέσματα Q2:

 

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

ΔΙΑΦ.

Χρόνος

 

1

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

 

01:48.087

 

2

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+0.140 / +0.140

01:48.227

 

3

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+1.010 / +0.870

01:49.097

 

4

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.028 / +0.018

01:49.115

 

5

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.059 / +0.031

01:49.146

 

6

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+1.143 / +0.084

01:49.230

 

7

89J. Martin

Aprilia Racing

+1.422 / +0.279

01:49.509

 

8

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+2.377 / +0.955

01:50.464

 

9

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+2.437 / +0.060

01:50.524

 

10

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+2.940 / +0.503

01:51.027

 

11

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+3.023 / +0.083

01:51.110

 

12

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+3.357 / +0.334

01:51.444

 

Αποτελέσματα Q1:

 

1

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

 

01:48.267

 

2

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.086 / +0.086

01:48.353

 

3

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+1.011 / +0.925

01:49.278

 

4

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+1.255 / +0.244

01:49.522

 

5

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+1.536 / +0.281

01:49.803

 

6

47A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+1.710 / +0.174

01:49.977

 

7

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+1.872 / +0.162

01:50.139

 

8

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+1.952 / +0.080

01:50.219

 

9

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+1.985 / +0.033

01:50.252

 

10

32L. Savadori

Aprilia Racing

+2.123 / +0.138

01:50.390

 

11

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+2.496 / +0.373

01:50.763

 

12

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+10.674 / +8.178

01:58.941

 

Not Classified

 

 

11D. Moreira

Pro Honda LCR

       

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.