MotoGP Κατάρ τεστ: Καμία αλήθεια στα νούμερα!

Χωρίς ταχύτερο χρόνο, εκείνος με την καλύτερη εμφάνιση στις δοκιμές…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2018

Οι πόλεμοι στην αρχαιότητα είχαν κάτι το ξεχωριστό, είχαν μία μακρά προετοιμασία, κάτι που μάλιστα συνέβαινε μέχρι και τον προηγούμενο αιώνα σε μικρότερη κλίμακα, όπως μαθαίνουμε από τους ιστορικούς όταν «κλέφτες κι αμαρτωλοί» επί μέρες αντάλλασσαν λόγια πριν πέσει η πρώτη τουφεκιά. Οι στρατοί στην αρχαιότητα παρατάσσονταν επί μερόνυχτα πριν την μάχη, που η έναρξή της ήταν λίγο έως πολύ προκαθορισμένη και δεν γίνεται κανείς να μην αναγνωρίσει ακριβώς το ίδιο και στο πρώτο στάδιο των MotoGP, ιδιαίτερα σε μία τόσο «πολεμική» σεζόν, όπως αυτή που ετοιμάζεται να ξεκινήσει! Οι ομάδες παρατάσσονται, ετοιμάζονται και μετρούν τον «εχθρό», μελετούν τα νέα του εφόδια, αναδιοργανώνονται κι ανασυντάσσονται αναλόγως, σε μία πυρετώδη διαδικασία που κατά διαστήματα είναι η πιο έντονη που θα υπάρχει σε όλη τη σεζόν. Μία παραδοσιακή λοιπόν, πολεμική πρακτική…

Τώρα στο Qatar η τελευταία πράξη της οριστικής παράταξης πριν την έναρξη της μάχης έχει μόλις δοθεί, και σε δεκαπέντε μέρες θα ξεσπάσει πιο έντονη από ποτέ, χωρίς κανένας να έχει αναδειχθεί ως απόλυτος διεκδικητής, αν και ξεχωρίζουν ο Marquez και κυρίως ο Dovizioso. Το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις για το τεστ του Qatar, και ταυτόχρονα το πιο συνηθισμένο των ημερών, είναι να βλέπεις ποιος έχει τον ταχύτερο χρόνο. Ίσχυε το ίδιο και στην Ταϊλάνδη που οι ομάδες έψαχναν και την πίστα ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα, και ισχύει εξίσου και στο Qatar, που οι ταχύτεροι χρόνοι έγιναν από αναβάτες που δεν είχαν καμία απολύτως σταθερότητα. Πρώτη μέρα Maverick Vinales, δεύτερη Andrea Iannone, τρίτη Johann Zarco, και οι τρείς τους ταυτόχρονα γρήγοροι και εξίσου αργοί όμως, με σκαμπανεβάσματα απόδοσης. Και είναι κάτι ακόμα που δεν μπορούν να δείξουν οι χρόνοι, ποιος είναι εκείνος ο αναβάτης που ολοκληρώνει καλύτερα το πρόγραμμα της ομάδας για κάθε συγκεκριμένη ημέρα. Και μάλιστα αυτό είναι κάτι έτσι κι αλλιώς θολό, αφού φυσικά κανείς δεν γνωρίζει πάνω σε τι ακριβώς εργάζεται κάθε ομάδα, και το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να διεξαχθεί, είναι από το ρεπορτάζ των pit, παρατηρώντας τις αντιδράσεις τους, βλέποντας τον τρόπο εργασίας, συλλέγοντας μία σειρά από διαφορετικές λεπτομέρειες.. Με βάση μία τέτοια παρατήρηση, είναι ο Marquez που τόσο από πλευράς σταθερότητας ρυθμού, όσο κι από την παρουσία της ομάδας, έδειξε πως η δοκιμή στο Qatar εξελίχθηκε πολύ καλύτερα για τον ίδιο, απ’ ότι για οποιονδήποτε από τους παραπάνω, κι ας ήταν έβδομος στους συνδυασμένους χρόνους!

Στην κορυφή όμως του τριημέρου, κι ένα από τα φαβορί της σεζόν που χαρακτηρίζεται από αυτή ακριβώς την έλλειψη των φαβορί, πρέπει να τοποθετηθεί ο Dovizioso. Για όσους μιλούν στις δοκιμές μονάχα για χρόνους, ο Dovizioso ήταν δεύτερος την Πέμπτη και την Παρασκευή και τρίτος το Σάββατο, πράγμα που φανερώνει μία σταθερότητα και μάλιστα τον κάνει να ξεχωρίσει έτσι κι αλλιώς, την στιγμή που ο Vinales για παράδειγμα που είχε τον ταχύτερο χρόνο της πρώτης ημέρας, έχασε σε ρυθμό την επόμενη και για το σύνολο σχεδόν και της τελευταίας που επανήλθε. Ο Dovizioso όμως εκτός από καλό ρυθμό, είχε κάτι πιο σημαντικό που παραβλέπεται γιατί δεν αποτιμάται με νούμερα, έδειχνε ήρεμος και συγκεντρωμένος, δουλεύοντας στο πρόγραμμα της ομάδας του.. Κι αν θέλει κανείς να βγάλει έτσι έναν «νικητή» για την τελευταία δοκιμή των MotoGP, τότε αυτός θα πρέπει να είναι ο τρίτος αναβάτης των συνδυασμένων χρόνων του τριημέρου, ο Dovizioso! Με τον Marquez να ακολουθεί σε αυτή την άτυπη ανάδειξη των δοκιμών, που δεν πρέπει ωστόσο να δημιουργεί καμία προσδοκία ούτε για τον πρώτο αγώνα, ούτε και για το πρωτάθλημα. Μην πάμε μακριά, θυμηθείτε το περσινό, ένα από τα πιο απρόβλεπτα στην σύγχρονη ιστορία των MotoGP, την στιγμή που φέτος ξεκινάμε με ένα από τα πιο ανταγωνιστικά.

Όλες οι μεγάλες ομάδες έχουν δείξει πως έχουν την δυνατότητα να είναι στην κορυφή της βαθμολογίας, και ταυτόχρονα έχουμε γεμίσει μία σειρά από αναβάτες δορυφορικών που είτε ονειρεύονται το ίδιο (και μπορούν) όπως ο Zarco, είτε είναι παραπάνω από βέβαιο πως τουλάχιστον σε κάποιους αγώνες θα ανακατέψουν την τράπουλα με τρόπο απρόσμενο.

Στην ίδια βάση με τα παραπάνω λοιπόν, τι να πει κανείς για τον Crutchlow; Που ήταν τέταρτος στους συνδυασμένους χρόνους αλλά έχοντας αναλάβει εδώ και χρόνια –άτυπα στην αρχή και με παράπονο από τον ίδιο, ωστόσο επίσημα πλέον- την εκρηκτική θέση του αναβάτη εξέλιξης του HRC, ολοκλήρωσε ένα τριήμερο προσφέροντας σημαντική βοήθεια. Ο Crutchlow είχε πολύ γρήγορο ρυθμό για μία σειρά που προσομοιάζει το πρώτο μισό του αγώνα, και βοήθησε να κατανοήσει καλύτερα η Honda το πρόβλημα που αντιμετώπιζε και ο Marquez με μειωμένη πρόσφυση εμπρός. Τελείωσαν τις δοκιμές έχοντας μία πιο σαφή ιδέα για το τι χρειάζεται να γίνει μπροστά, τώρα που ακόμα ένας αναβάτης ήταν σε αυτό τον ρυθμό…

Όλα αυτά δείχνουν πως το συμπέρασμα από τις δοκιμές πρώτα βγαίνει δύσκολα, κι έπειτα δεν γίνεται να αποτελέσει μπούσουλα για την σεζόν. Ο εκπληκτικός Zarco ήταν πέρσι εδώ, σε αυτή την πίστα, που έκανε την καλύτερη δυνατή εμφάνιση που θα μπορούσε, οδηγώντας τον αγώνα μέχρι και με ένα δευτερόλεπτο διαφορά, δείχνοντας πως όχι μόνο του ταιριάζει η πίστα, αλλά και η μοτοσυκλέτα και μία θέση στο βάθρο. Λίγο αργότερα θα έπεφτε, αλλά τίποτα από τα παραπάνω δεν γινόταν να αναιρεθεί. Έτσι και τώρα, με μία σύντομη πολύ προσπάθεια, έδειξε ότι μπορεί να είναι ο ταχύτερος όλων, όχι όμως σε διάρκεια. Τουλάχιστον όχι σε αυτή την πίστα, με βάση το τριήμερο και το γεγονός πώς ούτε πέρσι ολοκλήρωσε έναν αγώνα.

Γενικότερα η Yamaha πλέει σε φουρτουνιασμένο πέλαγος που την φέρνει μία πάνω, μία κάτω. Rossi και Vinales καβαλάνε ψηλά κύματα που τους μεταφέρουν στην κορυφή, αλλά αμέσως μετά ξανά κυλούν το ίδιο χαμηλά με πριν. Τόνισε το ίδιο σε αντίστοιχο τόνο ο Rossi, λέγοντας πως η αρχή αυτής της σεζόν είχε –έχει- υπερβολικά σκαμπανεβάσματα.. Ο Vinales ολοκλήρωσε τις δοκιμές στο Qatar με την ίδια μοτοσυκλέτα που ξεκίνησε την πρώτη ημέρα που είχε την καλύτερη επίδοση, λέγοντας πώς: «χάσαμε μιάμιση ημέρα δοκιμάζοντας άλλα πράγματα, όταν θα έπρεπε να συγκεντρωθούμε σε εκείνα που είχαμε, τώρα πετάξαμε όλη αυτή την δουλειά και τελικά γυρίσαμε πίσω, είχαμε χάσει το δρόμο».. Σε κάνει να απορείς πώς γίνονται καμιά φορά τέτοιες παρεκτροπές, πώς γίνεται δηλαδή να χαθεί ο δρόμος, όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε ο Vinales, όμως τα MotoGP δεν πρέπει να ξεχνά κανείς πως είναι ταυτόχρονα πεδίο έρευνας κι εξέλιξης.

Βέβαια κάθε ομάδα ακολουθεί την δική της μεθοδολογία για αυτή την έρευνα κι εξέλιξη, και σίγουρα κάποιος τρόπος δουλειάς είναι αποδοτικότερους από τους υπόλοιπους, για παράδειγμα μετά την Ταϊλάνδη, το Κατάρ ήταν το δεύτερο μέρος που ο Marquez προτίμησε να δουλέψει περισσότερο στο ρυθμό του αγώνα και λιγότερο στο κυνήγι του απόλυτου χρόνου: «εργαστήκαμε πολύ στον ρυθμό, ένα σημείο που έπασχα στην συγκεκριμένη πίστα, χάνοντας έτσι ευκαιρίες να κάνουμε μία επίθεση στον ταχύτερο χρόνο. Είμαι όμως πολύ ικανοποιημένος γιατί πετύχαμε τον στόχο, βελτιώνοντας τον αγωνιστικό μας ρυθμό».

Παράλληλα με όλα τα παραπάνω βέβαια, οι αναβάτες είχαν την ευκαιρία μίας δοκιμής σε βρεγμένη πίστα, καθώς η διοργάνωση ήθελε να δει αν μπορούσε να γίνει βρόχινος νυκτερινός αγώνας. Το σπρέι δημιουργεί μία κουρτίνα που με τα φώτα των προβολέων μπορεί να φτάσει στο σημείο μέχρι και να προβάλλει αντανακλάσεις, καθιστώντας τα πράγματα επικίνδυνα. Αν αναρωτηθεί κανείς για πιο λόγο να περιμένει κανείς βροχή, στην έρημο που περικυκλώνει την πίστα, θα πρέπει να του θυμίσουμε και πάλι τον περσινό αγώνα, όταν η βροχή σταμάτησε την τελευταία στιγμή! Τότε ο Capirossi δοκίμαζε την πίστα με το χέρι, για να δει την υγρασία και στο τέλος αποφασίστηκαν δύο γύροι προθέρμανσης, ώστε οι ίδιες οι μοτοσυκλέτες να στεγνώσουν καλύτερα την αγωνιστική γραμμή. Άλλο ένα σημείο που μαρτυρούσε πόσο απρόβλεπτη θα γινόταν η σεζόν… 

Η δοκιμή στο βρεγμένο δεν ενθουσίασε κανέναν, με τους μισούς να λένε πως δεν θέλουν, αλλά δεν θα εναντιωθούν και στο ενδεχόμενο να τρέξουν υπό βροχή, όπως ο Zarco και ο Marquez και τους άλλους μισούς, να προτιμούν να μην υποστούν το μαρτύριο καθώς πολλά σημεία είναι εκείνα που δεν βλέπεις και γλιστράς αρκετά.. 

Όπως και πέρσι, έτσι και τώρη η σεζόν ξεκινά χωρίς καμία δυνατή πρόβλεψη: Υψηλός ανταγωνισμός, πολλά σκαμπανευάσματα απόδοσης, θα μας δώσουν έναν πολύ έντονο πρώτο αγώνα, και το πιθανότερο όπως λέμε από την Valencia ακόμα, ένα πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα…

 

 

Ετικέτες

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.