MotoGP Le Mans – FP1/FP2: Μονόλογος Ducati

Miller και Zarco μοιράστηκαν τις πρωτιές
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/5/2021

Η αυλαία του αγώνα στην ιστορική πίστα του Le Mans, άνοιξε με δύσκολες συνθήκες και βρεγμένη την άσφαλτο, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον νικητή του προηγούμενου αγώνα στην Jerez, Jack Miller, να γράψει τον ταχύτερο χρόνο με την Ducati. Πίσω του ήταν άλλη μια Ducati, της δορυφορικής Pramac με τον τοπικό Johann Zarco, ο οποίος "έδειξε ιδιαίτερα δυνατός με το "καλημέρα".

Ο Miller έχει μια καλή παράδοση σε βρεγμένες συνθήκες, όπως έχουμε δει και στο παρελθόν και ο μόνος που ακτάφερε να τον επειλήσει έστω και για λίγο, ήταν ο Miguel Oliveira με την ΚΤΜ. Όσο περνούσε η ώρα η πίστα άρχισε να στεγνώνει και ο Αυστραλός ήταν ο πρώτος και ο αναβάτης που τόλμησε να βγει με σλικ ελαστικά, πριν αρχίσει ξανά η βροχή και να βελτιώσει το χρόνο του. Κάτι αντίστοιχο επιχείρησε να κάνει και ο Alex Marquez, ο οποίος έπεσε στην δεύτερη στροφή, ενώ οι Marc Marquez και Takaaki Nakagami που δοκίμασαν κι αυτοί τα σλικ ελαστικά, δεν κατάφεραν να γράψουν καλύτερο χρόνο.

Τον τρίτο καλύτερο πρωινό χρόνο σημείωσε ο Joan Mir, ο οποίος αντιμετώπισε προβλήματα με την GSX-RR του στην όγδοη στροφή. Παρόλα αυτά διατήρησε την διαφορά των δύο δευτερολέπτων από τον Miller και κράτησε πίσω του, στην τέταρτη θέση, τους δύο αναβάτες της Repsol Honda, Pol Espargaro και Marc Marquez, στην τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα.

Έκπληξη ήταν η έκτη θέση του Lorenzo Savadori με την Aprilia, ενώ ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας, Fransesco Bagnaia, ήταν έβδομος μπροστά από τους Oliveira, Rins και Aleix Espargaro που συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.

Η πιο περίεργη όμως στιγμής –αλλά και πρώση- ήταν αυτή του Maverick Vinales, ο οποίος έπεσε αμέσως μόλις βγήκε από τα πιτς, χάνοντας το μπροστινό στην είσοδο του πρώτου σικέιν της πίστας!

Στις δεύτερες ελεύθερες δοκιμές το σκηνικό του καιρού είχε αλλάξει και η πίστα ήταν στεγνή, με δύο Γάλλους αναβάτες να μονοπωλούν τις δύο πρώτες θέσεις, καθώς Zarco και Espargaro έκαναν το ένα δύο εντός έδρας.

Το ότι ήταν στεγνή η πίστα, σήμαινε ότι οι χρόνοι των FP2 θα μπορούσαν να καθορίσουν το ποιοι αναβάτες θα περνούσαν απευθείας στα Q2 του Σαββάτου, με τους αναβάτες να πιέζουν πολύ ενώ οι θερμοκρασίες ήταν χαμηλές. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν ξανά μερικέ πτώσεις, όπως η διπλή (και μάλιστα στην ίδια στροφή) του Espargaro με την Aprilia και του Bagnaia με την Ducati.

Ο Quartararo, που μπήκε για πρώτη φορά στην πίστα σήμερα μετά την εγχείρηση στο χέρι του, ήταν ο ταχύτερος από την αρχή του session, μέχρι που ο Zarco εξαπέλυσε την επίθεσή του στο τελευταίο λεπτό, ενώ λίγο αργότερα ο Γάλλος αναβάτης της Yamaha είχε κι αυτός μια πτώση στην Κ3. Το χορό των… "βροντηγμένων" έκλεισε ο Rins προς το τέλος της διάρκειας των δοκιμαστικών.

Στο ενδιάμεσο, έπεσαν οι Jack Miller –ο οποίος έσπασε την… παράδοση της Κ3 κι έπεσε στην έβδομη στροφή- και ο Joan Mir που είχε πτώση στην όγδοη, ενώ ο Marc Marquez είχε μία έξοδο αλλά κατάφερε να μείνει πάνω στην μοτοσυκλέτα του.

O Maverick Vinales κατάφερε να αναρριχηθεί στην τρίτη θέση, με τα εργοστασιακά Yamaha να κάνουν το 2-3 στα FP2, ενώ πολύ καλός ήταν και ο Pol Espargaro όντας ο πρώτος αναβάτης της Honda στην τέταρτη θέση των χρόνων.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Johann Zarco
Pramac Ducati (GP21)
1'31.747s
2
Fabio Quartararo
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.095s
3
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.389s
4
Pol Espargaro
Repsol Honda (RC213V)
+0.390s
5
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.532s
6
Miguel Oliveira
Red Bull KTM (RC16)
+0.549s
7
Ducati Team (GP21)
+0.614s
8
Marc Marquez
Repsol Honda (RC213V)
+0.885s
9
Valentino Rossi
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.922s
10
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+0.964s
11
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.015s
12
Francesco Bagnaia
Ducati Team (GP21)
+1.053s
13
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.161s
14
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.199s
15
Iker Lecuona
KTM Tech3 (RC16)
+1.293s
16
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)
+1.370s
17
Alex Marquez
LCR Honda (RC213V)
+1.457s
18
Tito Rabat
Pramac Ducati (GP21)
+1.614s
19
Enea Bastianini
Avintia Ducati (GP19)*
+1.789s
20
Lorenzo Savadori
Aprilia Gresini (RS-GP)*
+2.238s
21
Luca Marini
Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*
+2.400s
22
Danilo Petrucci
KTM Tech3 (RC16)
+2.773s

 

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.