MotoGP Le Mans: Ο Kornfeil περιγράφει το MX άλμα στην Moto3 [video]
Η τηλεμετρία έδειξε σχεδόν 10 μέτρα μήκος…
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
22/5/2018
Ο Jakub Kornfeil της Moto3 επέδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά, χρησιμοποιώντας την μοτοσυκλέτα του Bastianini ως αναβατήρα για ένα εντυπωσιακό άλμα που έφτασε να γίνει “internet meme”, ο ίδιος εξηγεί πως η προπόνηση στο motocross τον βοήθησε να πάρει μερικές άμεσες αποφάσεις, και τι πραγματικά συνέβη εκείνες τις στιγμές..
Στον αγώνα της Moto3 που είχε αρκετές πτώσεις, ο Kornfeil ήταν μέρος του γκρουπ των πρώτων, όταν ο Enea Bastianini έπεσε μπροστά του και η Honda έγινε ράμπα, εκτοξεύοντας την KTM στον αέρα, σε ένα εντυπωσιακό στιγμιότυπο:
video από όλες τις κάμερες που αποθανάτισαν το μοτοκροσάδικο άλμα στον αγώνα της Moto3
«Είδα ξαφνικά την μοτοσυκλέτα μπροστά μου», περιγράφει ο Jakub Kornfeil "και εκείνη την στιγμή ήξερα πως μπορούσα να κάνω το τέλειο άλμα… Είπα ΟΚ, θα είναι όπως την προπόνηση motocross, απλά άνοιξε το γκάζι και προσπάθησε να μείνεις στην μοτοσυκλέτα! Όταν προσγειώθηκα το παχύ στρώμα από χαλίκι ήταν πολύ μαλακό και δεν κατάλαβα τίποτα. Το πρόβλημα ήταν πως στον αέρα άνοιξε ο αερόσακος της στολής και με έκανε να αισθάνομαι πολύ άβολα, όταν προσγειώθηκα ούτε κι εγώ ξέρω πώς το έσωσα!»
«Απλά κράτησα το γκάζι ανοικτό, ήταν το μόνο πράγμα στο μυαλό μου εκείνη την στιγμή, δεν προλάβαινα να σκεφτώ κάτι άλλο, -κράτα το γκάζι- είπα μέσα μου γιατί ξέρω από το motocross πως στην προσγείωση θέλεις το γκάζι ανοικτό. Το επόμενο πρόβλημα ήταν τα γεννητικά μου όργανα… στο τελευταίο γύρο είχα έντονο πόνο!»
«Αργότερα είδαμε με την ομάδα ακριβώς τι είχε συμβεί, η πίσω ανάρτηση τερμάτισε την διαδρομή της, και το υποπλαίσιο της σέλας είχε σπάσει, παρόλο που εγώ συνέχισα κανονικά. Το υποπλαίσιο της σέλας είναι ένα ενιαίο κομμάτι από carbon, και δεν άντεξε την πίεση, που είναι και λογικό. Ευτυχώς ολοκλήρωσα τον αγώνα έκτος. Η τηλεμετρία έδειξε πως έφτασα σε μήκος 9.6 με 9.7 μέτρα, περίπου 10 που είναι αρκετά μεγάλη απόσταση!»
MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ
H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.
Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.
Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.
"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.
"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".
Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.
"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.
Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.
Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.
"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.
"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.
"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".
Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.
"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.
"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.
"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".
Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.
Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.
"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.
"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.
"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.
"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".