MotoGP LeMans Χρονομετρημένα δοκιμαστικά: Μάχες με διαστημικούς χρόνους, αλλά πρώτος ο Bagnaia

Σπάζοντας τα χρονόμετρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/5/2022

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως ζούμε σε μια εντελώς νέα πραγματικότητα στον κόσμο των GP τα τελευταία χρόνια και όσα έγιναν στη μάχη των FP3 για τις δέκα πρώτες θέσεις που οδηγούν κατευθείαν στα Q2 το επιβεβαιώνουν με τον πιο ηχηρό. Μιλάμε φυσικά για το γεγονός πως για να μπούμε οι αναβάτες σε αυτή την πρώτη δεκάδα έπρεπε να σπάσουν το προηγούμενο ρεκόρ ταχύτερου γύρου!

Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές στα FP3 και όταν στα τελευταία λεπτά μπήκαν καινούρια soft ελαστικά στις μοτοσυκλέτες, τα χρονόμετρα τρελάθηκαν. Όπως ήταν φυσικό, οι Γάλλοι αναβάτες έχουν το ισχυρότερο κίνητρο στον αγώνα της πατρίδας τους και ο Zarco με τον Quartararo ξεκαθάρισαν πως ο στόχος για όλους είναι να πετύχουν χρόνο στο 1:30, όταν το νέο ρεκόρ πίστας που σημείωσε ο Bastianini μόλις την Παρασκευή ήταν στο 1:31. Πολύ κοντά τους και ο Bagnaia, ενώ η τακτική του Marc Marquez να ακολουθεί τον Quartraro έδωσε καρπούς σημειώνοντας τον τέταρτο χρόνο στα FP1. Για άλλη μια φορά πολύ καλή ήταν και η συνολική εμφάνιση της Aprilia του Aleix Espargaro, όπως και ο χρόνος που έκανε ο Jack Miller με τα soft ελαστικά.

Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που στην διαδικασία των Q1 βρέθηκαν πολλά γνωστά ονόματα που μόλις έναν ή δύο αγώνες πριν διεκδικούσαν την pole position, όπως εκείνο του Jorge Martin που ξεκάθαρα δεν είχε την ταχύτητα του Zarco στη γαλλική πίστα. Σε αντίστοιχη κατάσταση βρίσκονται και όλοι οι αναβάτες της KTM.

 

Η μάχη για τις δύο πρώτες θέσεις του Q1 που οδηγούν στα Q2 ήταν ανάμεσα στους Mir και Martin, με μοναδική απειλή να αποτελεί ο Bazzecchi της VR46. Παρά το γεγονός πως ο Bazzecchi ήταν ένας από τους μόλις τρεις αναβάτες που γύρησαν κάτω από το 1:31, τελικά μόνο ο Martin και ο Μir πέρασαν στα Q2.

Με στεγνή πίστα και soft ελαστικά, τα Ducati είχαν τον πρώτο λόγο στα Q2, όμως κάνεις δεν τολμούσε να ξεγράψει τον Quartararo που όχι μόνο ήταν ταχύτατος σε ρυθμό αγώνα στα ελεύθερα δοκιμαστικά, αλλά και με τα soft ελαστικά.

Πράγματι στο πρώτο πεντάλεπτο του “ζεστάματος” ο Banaia με τον Quartraro έδειξαν αμέσως τα δόντια κατεβαίνοντας αμέσως στο 1:30. Όλοι οι άλλοι έμεινα στο 1:31 χωρίς να ρισκάρουν από τόσο νωρίς, καθώς η πίστας της Γαλλίας έδειξε πως μπορεί να σε δαγκώσει αν το παρακάνεις.

Όμως όπως συμβαίνει πάντα, το μεγάλο δράμα εξελίσσεται στους τελευταίους γύρους και πράγματι ο Jack Miller με τον Aleix Espargaro, κατάφεραν να χαλάσουν την διάθεση του γαλλικού κοινού, στέλνοντας τον Quartararo στην τέταρτη θέση και την δεύτερη σειρά εκκίνησης.    


 

 

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.