Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/10/2016

Η Sepang εξελίχτηκε στον καλύτερο βρόχινο αγώνα της σεζόν, με μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους! Μπορεί στο τέλος να νίκησε η σταθερότητα έναντι της μαχητικότητας, αλλά από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν οι μάχες αυτές που κρατούσαν 100.000 Μαλαισιανούς όρθιους στις κερκίδες. Ταυτόχρονα ο αγώνας παρέδιδε και μαθήματα οδήγησης, με καλύτερο παράδειγμα την 15^η στροφή για την οποία λέγαμε εχθές. Ο Rossi εκμεταλλευόταν την διαφορά ύψους σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα λίγο πριν την έξοδο, βγάζοντας το σώμα του ακόμα πιο έξω την στιγμή που κοντύτεροι αναβάτες προσπαθούσαν να κρατήσουν πιο ανοικτή γραμμή. Στην στροφή 15 έβλεπες αρκετό “Stoner” που κάποτε ήταν ο αναβάτης με την πιο έντονη χρήση του σώματος στις εξόδους… Μετά από μία μικρή καθυστέρηση για να τελειώσει η δυνατή βροχή, που όπως συμβαίνει εκεί είναι έντονη αλλά διαρκεί λίγο, ο αγώνας ξεκίνησε σε μία πίστα με αρκετό νερό που σιγά-σιγά θα στέγνωνε περιμένοντας αυτό να παίξει μεγάλο ρόλο. Οι ομάδες μάλιστα ήταν έτοιμες και για αλλαγή, καθώς υπήρχε περίπτωση η πίστα να στεγνώσει πλήρως.

Από την αρχή λοιπόν μέχρι και λίγους γύρους πριν το τέλος, οι μάχες στην Sepang ήταν εντυπωσιακές για όλη την πρώτη εξάδα, την στιγμή που και πιο πίσω δεν γινόντουσαν λιγότερα. Ο Lorenzo ήταν εκείνος που κατάφερε να κάνει την καλύτερη εκκίνηση, αλλά δεν εύτυχησε να παραμείνει εκεί για πολύ. Πίσω του βλέπαμε κάτι μαγικό να συμβαίνει καθώς τρεις αναβάτες έμπαιναν ταυτόχρονα σε μία στροφή και κάθε φορά κάποιος άλλος κατάφερνε να βγει πρώτος στην έξοδο. Ήταν εξαιρετικό που δεν είχαμε κάποια πτώση στους πρώτους γύρους, ενώ γενικά οι πτώσεις που τελικά καθόρισαν τον αγώνα, δεν ήρθαν παρά μετά την μέση, με τον Bradl να σημειώνει την πρώτη… και τον A. Espargaro που πλέον μισεί αυτή την πίστα, να έχει πιο πριν μία έξοδο χωρίς πτώση.

Μέχρι τότε αυτό που βλέπαμε μετά το χαμό προσπεράσεων στους αρχικούς γύρους, ήταν μία μάχη με πολύ αγωνία ανάμεσα στον Iannone και τον Rossi. Η ιταλική εμπειρία πάλευε με την ιταλική νεανική ενέργεια και επιπολαιότητα. Ο Iannone χαρακτηρίζεται από έναν μικρό βαθμό επιπολαιότητας παίρνοντας αρκετά ρίσκα, κι ενώ είχε μερικές αμφίβολες στιγμές κατά το φρενάρισμα προσπαθώντας να κρατήσει πίσω του τον Rossi έκανε έναν πολύ καλό αγώνα με καλές προσπεράσεις. Ο Rossi ήταν ταχύτερος από τον Iannone σε αρκετά σημεία της πίστας, αλλά έχανε στην ευθεία από την επιτάχυνση και την τελική της Ducati. Η διαφορά ήταν ξεκάθαρη, σε σημείο που ο Iannone κάποια στιγμή έκανε λάθος στα φρένα και ανέκτησε επιταχύνοντας στην έξοδο παράλληλα με τον Rossi δείχνοντας την διαφορά στις μοτοσυκλέτες τελείως παραστατικά, σαν να βλέπουμε αγώνα dragster.

Πιο πίσω ο Marquez που πάλευε με την δηλητηρίαση, σπεύδοντας να τονίσει ότι δεν πρέπει να κατηγορήσουμε την Μαλαισιανή κουζίνα αλλά το νερό που ήπιε, είχε ταυτόχρονα να δοκιμάσει και τους carbon δίσκους, όσο πάλευε με τον Dovizioso για την τρίτη θέση. Είχε προηγηθεί μία μάχη με τον Crutchlow που ήταν πέμπτος, ο οποίος έκανε μία εντυπωσιακή προσπέραση στον Lorenzo που γυρνούσε έκτος, πριν παίξει με τον Marquez. Από την κορυφή του αγώνα ο Lorenzo είχε πέσει στην έκτη θέση αλλά έδειξε ότι θα ανακάμψει καθώς πριν τον περάσει ο Crutchlow σημείωσε τον ταχύτερο γύρο. Μόλις ο Άγγλος πέρασε εμπρός, ο Lorenzo έκανε έναν από τους χειρότερους γύρους. Αυτή η τεράστια διαφορά, είναι άλλη μία ένδειξη ότι το συναίσθημα παίζει μεγάλο ρόλο στον αγώνα του Lorenzo. Ήταν εξαιρετικός στο βρεγμένο κατά τις δοκιμές, για πρώτη φορά φέτος, αλλά στον αγώνα δεν μπορούσε να επαναλάβει κάτι τέτοιο κι αν οι Suzuki και κυρίως ο Vinales ήταν ταχύτερες, θα έχανε και την έκτη θέση. Όμως ο A. Espargaro είχε άλλη μία έξοδο και ο Vinales πάλευε με όλη την Avintia, που στο τέλος ο Hector Barbera και ο Loris Baz κατάφεραν να την κάνουν να ακουστεί δυνατά, κατακτώντας την 4^η και 5^η θέση του αγώνα πίσω από τον Lorenzo και μπροστά από τον Vinales.

Με τον Lorenzo εκτός διεκδίκησης της 2^ης θέσης στο πρωτάθλημα, ο Rossi δεν είχε λόγο να πιέζει τον Ioannone ρισκάροντας μία πτώση και θα έπρεπε να ήταν ικανοποιημένος με την δεύτερη θέση. Όμως ο Rossi δεν έφτασε να είναι από τους καλύτερους στην ιστορία, αφήνοντας έστω και μία ευκαιρία για νίκη. Τις προηγούμενες μέρες είχε παιδευτεί να βρει τις ιδανικές ρυθμίσεις για τις αλλαγές που έγιναν στην Sepang, παράλληλα με την βροχή που έπεφτε, αλλά μέχρι να έρθει η Q2 τα είχε καταφέρει και στον αγώνα ήταν ικανοποιημένος με την μοτοσυκλέτα που είχε, συνεχίζοντας έτσι να πιέζει για την νίκη και χαρίζοντας θέαμα.

Τότε ήταν που η πίστα άρχισε να στεγνώνει. Μπορεί να μην είχαν ακόμα δημιουργηθεί στεγνές γραμμές, αλλά η πίστα έχανε σιγά-σιγά την παροιμιώδη πρόσφυση που η νέα άσφαλτος είχε με βροχή. Πρώτος άτυχος από την πρώτη εξάδα, ο Crutchlow που σημείωσε την τρίτη του πτώση στην Sepang εγκαταλείποντας τον αγώνα την στιγμή που θα μπορούσε να βρεθεί και στο βάθρο. Ειδικά στην περίπτωση που περνούσε ξανά τον Marquez οι αντιπαραθέσεις θα ήταν τεράστιες. Θα περνούσε την εργοστασιακή Honda με τους carbon δίσκους… αμέσως μετά από αυτόν όμως ακολούθησε και ο Marquez! Οι δύο Honda έπεσαν με πολύ μικρή διαφορά μεταξύ τους, όμως ο Marquez κατάφερε να ξανά μπει στον αγώνα την στιγμή που ο Crutchlow απογοητευμένος είχε αγκαλιάσει την μπαριέρα και σκεφτόταν το λάθος. Η τύχη δεν θέλησε να του κάνει ένα δώρο γενεθλίων..

Προσπερνώντας τον Scott Redding, ο Marquez μπήκε στον αγώνα όπου τελικά ανέβηκε μέχρι και την 11^η θέση, όμως μπροστά το δράμα θα συνεχιζόταν.

Ο Dovizioso είχε πάρει ήδη την δεύτερη θέση από τον Iannone που τελικά δεν είχε καταφέρει να επικρατήσει του Rossi. Από την στιγμή που ο Iannone είχε γλιστρήσει αρκετές φορές, το να βλέπεις τον Dovizioso μπροστά του ήταν δύσκολο να μην σου φέρει μνήμες από την νίκη που του είχε στερήσει. Από την άλλη η προσπέραση του Dovizioso έβαζε ένα τοίχος προστασίας στον Rossi που σε περίπτωση πτώσεις μπορεί να έχανε την 2^η θέση στο πρωτάθλημα. Τελικά ο Iannone έπεσε μόνος του από την τρίτη θέση, εγκαταλείποντας χωρίς να επηρεάσει κάποιον άλλο. Είχε κάνει έναν εξαιρετικό αγώνα, οδηγώντας εκπληκτικά αλλά και με αρκετό ρίσκο που είναι το χαρακτηριστικό του.

Διαμετρικά αντίθετος στις οδηγικές συνήθειες, ο Dovizioso οδηγούσε σταθερά χωρίς λάθη, την στιγμή που ο Rossi έκανε το πρώτο του μειώνοντας την διαφορά τους. Αμέσως μετά έκανε και ένα μεγαλύτερο χάνοντας πρόσφυση εμπρός, οπότε άνοιξε πολύ την γραμμή του για να γλιτώσει την πτώση. Ο Dovizioso πέρασε εμπρός και αμέσως ο Rossi έκοψε ρυθμό για να μην έχει την τύχη των υπολοίπων. Η πίστα είχε αρχίσει να στεγνώνει και το εμπρός ελαστικό να χάνει σε πρόσφυση. Η Ducati όμως φορτίζει αρκετά τον εμπρός τροχό και ο Dovizioso έχει την φήμη ενός από τους πιο σταθερούς οδηγούς, οπότε βάζοντας πάνω από δύο ολόκληρα δευτερόλεπτα απόστασης από τον Rossi πήρε την 2^η νίκη της καριέρας του ανεβάζοντας τον φετινό αριθμό αναβατών που έχουν κερδίσει σε αυτό το πρωτάθλημα στους 9, κάτι που μας γυρνάει σε άλλες εποχές πολύ – πολύ πίσω.

Ο άλλος σταθερός αυτού του αγώνα, ο Lorenzo, αποδείχτηκε και ο πιο τυχερός. Με όλες αυτές τις πτώσεις στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα, βρέθηκε από την έκτη θέση να ανεβαίνει τελευταίος στο βάθρο!

Συγχαρητήρια λοιπόν στον Dovizioso, αλλά ευτυχώς που υπήρχε ένας Iannone που πάντα ρισκάρει και ένας Rossi που δεν αφήνει καμία ευκαιρία καθώς έτσι ο αγώνας εξελίχθηκε στον πιο όμορφο ανάμεσα στους βρόχινους αυτής της σεζόν…

Κατάταξη:

Τελευταίος αγώνας, παραδοσιακά στην Valencia, στις 13 Νοεμβρίου