MotoGP – Με ειδικά livery που θυμίζουν άλλες εποχές οι ομάδες στο Silverstone

"Λαϊκή απαίτηση" κάποια livery να παραμείνουν και στη συνέχεια του πρωταθλήματος
motomag MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

2/8/2024

Τo Grand Prix του Silverstone έγινε η αφορμή για να δημιουργήσουν οι ομάδες διαφορετικά livery εμπνευσμένα από το παρελθόν με σκοπό να τιμήσουν τα 75 χρόνια ζωής του MotoGP.

Οι ομάδες του MotoGP αναμφίβολα είχαν δύσκολο έργο όσον αφορά την δημιουργία των νέων χρωματισμών των μοτοσυκλετών τους καθώς θα έπρεπε να τα βρουν με τους χορηγούς οι οποίοι πληρώνουν παχυλά ποσά και όπως είναι λογικό δεν θέλουν να πειράζουν τα χρώματα τους ή τα λογότυπα τους για κανένα λόγο. Ωστόσο όπως φάνηκε ομάδες και χορηγοί τα βρήκαν και εμείς αυτό το τριήμερο θα απολαύσουμε τα ιδιαίτερα αυτά livery τα οποία θυμίζουν άλλες εποχές.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Ξεκινάμε από το πιο εντυπωσιακό livery -κατά την ταπεινή μας γνώμη- που εμφανίστηκε στο Silverstone. Μιλάμε για αυτό της Monster Energy Yamaha MotoGP Team. Η ιαπωνική εταιρεία επέλεξε να τιμήσει το εμβληματικό της αγωνιστικό χρώμα το ερυθρόλευκο το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1964. Το λευκό-κόκκινο χρώμα έγινε σήμα κατατεθέν της Yamaha ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1970, ενώ ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Giacomo Agostini με την YZR500.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Δεύτερο κατά σειρά προτίμησης μας και πάλι ακολουθεί το livery της LCR Honda το οποίο για κάθε μία μοτοσυκλέτα της ομάδας ήταν διαφορετικό. Στην RC213V του Takaaki Nakagami υπήρχε το χρώμα της Ιαπωνίας και ως εκ τούτου ο βασικός χορηγός της ομάδας Idemitsu έμεινε ευχαριστημένος από το τελικό αποτέλεσμα. Στον αντίποδα στην RC213V του Johann Zarco, είδαμε να τιμάται από την ομάδα το livery το οποίο χρησιμοποιούσε ο Mike Hailwood το 1966 όταν αγωνιζόταν με την ιαπωνική εταιρεία.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Στην Repsol Honda αποφάσισαν να τιμήσουν με το συγκεκριμένο χρωματικό συνδυασμό το πρωτάθλημα που κατέκτησε ο Freddie Spencer επί του Kenny Roberts Sr το 1983. Εκείνη την χρονιά ο Spencer με την NS500 κατάφερε να επικρατήσει του Roberts Sr για μόλις 2 βαθμούς.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Ιδιαίτερο ήταν το livery που επέλεξε να παρουσιάσει στο Silverstone η Pertamina Enduro VR46 Racing Team, με τις δύο GP23 να τιμούν τα αγωνιστικά χρώματα του Valentino Rossi. Πιο συγκεκριμένα η ομάδα επέλεξε να χρησιμοποιήσει το γνωστό και μη εξαιρετέο Sole Luna (Ήλιος και Φεγγάρι) που υπάρχει τόσο στην φόρμα όσο και στο κράνος του Rossi όλα αυτά τα χρόνια.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Η Red Bull KTM αποφάσισε να τιμήσει με τον συγκεκριμένο χρωματισμό τον Wolfgang Felber ο οποίος κέρδισε το 1989 το πρωτάθλημα Sound of Singles. O Felber ο οποίος κατέχει τη θέση του Vice President of Road Racing Technology στην KTM εκείνη την εποχή χρησιμοποιούσε το λευκό-μπλε χρωματισμό στην μοτοσυκλέτα με την οποία αγωνιζόταν.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Όσον αφορά το livery της Aprilia Racing δεν θέλει και πολύ για να μαντέψει κάποιος σε ποια μοτοσυκλέτα και αναβάτη απευθύνεται. Οι δύο RS-GP αποτίνουν φόρο τιμής στον Max Biaggi και την RSV 250, μοτοσυκλέτα με την οποία ο Ιταλός κέρδισε τρεις συνεχόμενους τίτλους 1994, 1995 και 1996. Λείπει φυσικά το "Chesterfield", το λογότυπο της καπνοβιομηχανίας που ήταν ο μεγάλος χορηγός των Ιταλών εκείνη την εποχή το οποίο έχει αντικατασταθεί από το "be a racer". Τα χρώματα ωστόσο παραμένουν.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Η Gresini Racing αποφάσισε με τον χρωματισμό που έφερε στο Silverstone να τιμήσει τον ιδρυτή της ομάδας Fausto ο οποίος με αυτούς τους χρωματισμούς κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία των 125 κ. εκ. το 1985 και το 1987.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Τo livery των Ducati Lenovo Team και Prima Pramac Racing δεν ήταν και κάτι συγκλονιστικό και για αυτό το λόγο δεν συγκέντρωσε και τα βλέμματα του κοινού. Οι GP24 των Bagnaia και Bastianini ήταν βαμμένες στα χρώματα της GP3 του 2003 μοτοσυκλέτα την οποία χρησιμοποίησαν οι Loris Capirossi και Troy Bayliss. Οι πιο παρατηρητικοί θα είδαν πως δεν βρίσκουμε το λογότυπο "MALBORO" μιας και έχει απαγορευτεί στις καπνοβιομηχανίες να διαφημίζονται στον μηχανοκίνητο αθλητισμό αν και το κάνουν με διαφορετικό τρόπο.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Όσον αφορά τις μοτοσυκλέτες της Pramac αυτές ήταν βαμμένες στα χρώματα της μοτοσυκλέτας του Anel Nieto όταν αυτός κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 125 κ. εκ. το 1983.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Λίγο καλύτερα τα πήγε η Trackhouse Racing. Η ομάδα επέλεξε να τιμήσει τις αμερικάνικες ρίζες της, ως εκ τούτου πάνω στις RS-GP θα δούμε να υπάρχουν τα πρόσωπα των θρύλων του αθλήματος, Kevin Schwantz, Kenny Roberts, Wayne Rainey και Freddie Spencer.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Ο χρωματισμός ο οποίος αναμένεται να πάρει την χαμηλότερη βαθμολογία στην άτυπη ψηφοφορία του καλύτερου livery του Silverstone είναι αυτός της Red Bull GASGAS Tech3, καθώς δεν υπάρχει σύνδεση με κάποιο γεγονός.

Σίγουρα οι νέοι χρωματισμοί των ομάδων θα δώσουν άλλη νότα στον αγώνα ενώ θα πρέπει να πιέσουμε ώστε κάποια livery να συνεχίσουν να υπάρχουν και σε επόμενους αγώνες του πρωταθλήματος… Yamaha για σένα χτυπάνε οι καμπάνες.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.