MotoGP – Misano

Στο βασίλειο της... τούμπας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/9/2017

Όπως είχαμε σημειώσει ήδη από τις χθεσινές δοκιμές, ο αγώνας στην πίστα του Misano έγινε με βρόχινες συνθήκες, γεγονός που δυσκόλεψε υπερβολικά αναβάτες και ομάδες.

Αυτό μεταφράστηκε σε ένα απίστευτο “χορό” πτώσεων που ξεκίνησε νωρίς από τα πρωινά warm up και κορυφώθηκε την ώρα του αγώνα, ιδιαίτερα στις μικρότερες κατηγορίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Moto3 οι αναβάτες που τερμάτισαν (15) ήταν λιγότεροι από αυτούς που εγκατέλειψαν (16)!

Στην μεγάλη κατηγορία τα πράγματα ήταν εξίσου δύσκολα, όπως έδειξε και το πρωινό warm up, με τον Marquez να προσθέτει ακόμη πία πτώση στις πολλές που είχε κατά την διάρκεια του τριημέρου. Την ώρα όμως της εκκίνησης ήταν η σειρά του Jorge Lorenzo να εντυπωσιάσει, καθώς ο Ισπανός κατάφερε να... εκτοξευθεί μόλις έσβησαν τα φώτα και να στρίψει πρώτος στην πρώτη στροφή του αγώνα. Ο αναβάτης της Ducati προσπάθησε να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, δουλεύοντας πάνω σε έναν φρενήρη ρυθμό προκειμένου να χτίσει μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους, από το ξεκίνημα κιόλας του αγώνα. Με δεδομένο ότι οι βρεγμένες συνθήκες ευνοούν ιδιαίτερα τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, το σχέδιο του Lorenzo έδειξε να πετυχαίνει, χτίζοντας μια απόσταση ασφαλείας από τους Marquez, Dovizioso, Vinales και Crutchlow που τον κατεδίωκαν.

Η στρατηγική όμως του Lorenzo κατακερματίστηκε στον έβδομο γύρο, όταν ο Ισπανός το παράκανε και όντας επικεφαλής έπεσε στην έκτη στροφή χαραμίζοντας ίσως την καλύτερη και μεγαλύτερη ευκαιρία που είχε για να πάρει την πρώτη του νίκη με την Ducati. Πιο πίσω εν τω μεταξύ, ένας αφιονισμένος Petrucci είχε καταφέρει να αναρριχηθεί φτάνοντας το γκρουπ των πρωτοπόρων περνώντας όποιον έβρισκε μπροστά του, ενώ ο Marquez λίγο έλειψε να προστεθεί στη λίστα με τους εγκαταλείψαντες σώζοντας ένα παρολίγον highsiding. Λίγο αργότερα μάλιστα έκανε σινιάλο στην ομάδα του κουνώντας το πόδι του προκειμένου να ετοιμάσουν την δεύτερη μοτοσυκλέτα με το στήσιμο για το στεγνό, αν και οι συνθήκες της πίστας δεν έδειχναν πως υπήρχε περίπτωση να στεγνώσει ούτε καν η αγωνιστική γραμμή.

Μετά την πτώση του Lorenzo, το “αφεντικό” στην πίστα ήταν ο Petrucci, ο οποίος οδηγούσε αλάνθαστα και εξαιρετικά γρήγορα, ενώ και ο Crutchlow είχε μια πτώση η οποία τον έριξε πολύ πίσω καθώς κατάφερε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει. Έχοντας συμπληρώσει το ένα τρίτο του αγώνα, η τριάδα που πάλευε για την κορυφή ήταν οι Petrucci, Marquez και Dovizioso, ενώ ο Vinales έδειχνε πως δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον γρήγορο ρυθμό τους. Αξίζει να σημειωθεί πως σε εκείνη την χρονική στιγμή, ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες ήταν ο Pirro, η wild card συμμετοχή της Ducati, ο οποίος αν και ήταν αρκετά πιο πίσω γύριζε στον ρυθμό του Petrucdci και μερικές φορές ακόμη πιο γρήγορα!

Όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότεροι αναβάτες έπαιρναν την άγουσα προς τα πιτς, με τις μοτοσυκλέτες τους τραυματισμένες από τις πτώσεις, ενώ μπροστά οι διαφορές μεταξύ των τριών πρώτων αυξομειώνονταν χωρίς να μπορεί να υπάρξει μια ασφαλής πρόβλεψη για τον νικητή. Λίγους γύρους πριν το τέλος, κι ενώ ο Marquez είχε μερικές ακόμη δύσκολες στιγμές, ήραν η ώρα για να γράψουν οι αναβάτες του ταχύτερους χρόνους τους, καθώς οι συνθήκες στην πίστα βελτιώνονταν έστω και οριακά. Ξεκίνησε ο Petrucci για να απαντήσει αργότερα ο Marquez, μαρτυρώντας ότι η υπόθεση της πρώτης θέσης αφορούσε αποκλειστικά αυτούς τους δύο, αφού ο Dovizioso δεν μπορούσε να ακολουθήσει και συμβιβάστηκε με τους βαθμούς της τρίτης θέσης. Ο Petrucci ένιωθε έντονα την πίεση από τον Marquez, γεγονός που τον οδήγησε σε μικρά λάθη, τα οποία όμως δεν του στοίχησαν την δεδομένη χρονική στιγμή. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Ισπανός έκανε την κίνηση που μελετούσε στους προηγούμενους γύρους και κατάφερε να πάρει την πρωτοπορία, στερώντας από τον Petrucci μια πολυπόθητη νίκη. Πετυχαίνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στον τελευταίο γύρο, ο Marquez πήρε την τέταρτη φετινή του νίκη, ισοβαθμώντας πλέον στην βαθμολογία με τον Dovizioso που τερμάτισε τρίτος (αλλά ο Ισπανός είναι τυπικά πρώτος λόγω των περισσότερων νικών), ενώ και ο Vinales με τον τερματισμό του στην τέταρτη θέση, μάζεψε πολύτιμους βαθμούς για να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι του τίτλου.

Από τα highlights πάντως του αγώνα, ήταν και ο τερματισμός του Zarco στην 15η θέση τρέχοντας και σπρώχνοντας την μοτοσυκλέτα του σε όλο το μήκος της ευθείας του τερματισμού, καθώς έμεινε από βενζίνη στον τελευταίο γύρο κι ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

MotoGP - Aprilia και Dell’Οrto συνεχίζουν την συνεργασία τους

Για δύο ακόμα χρόνια
Aprilia-Dell'Orto
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/9/2023

Η DellOrto, με αφορμή τον εορτασμό των 90 χρόνων από την ίδρυσή της, ανακοίνωσε τη συνέχεια της συνεργασίας της με την Aprilia Racing στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, για δύο ακόμα χρόνια.

Η συνεργασία της DellOrto με την Aprilia στους αγώνες, βρίσκει τις ρίζες της στις εποχές των δίχρονων 125 και 250 στα MotoGP, ενώ συνεχίστηκε αργότερα στα WSBK με την RSV4, κατακτώντας τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα με τους Max Biaggi και Sylvain Guintoli. Από το 2015, όταν η Aprilia επανήλθε στον κόσμο των MotoGP, η συνεργασία αυτή επεκτάθηκε και στην κορυφαία κατηγορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού με μοτοσυκλέτα. Μάλιστα, έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία μοτοσυκλέτα, η οποία μαζί με την RC16 της KTM, αποτελούν αυτή την στιγμή τους κύριους αντιπάλους της παντοδύναμης Ducati, που τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί στα MotoGP.

Η DellOrto S.p.A. ξεκίνησε την λειτουργία της το 1933 ως “Società anonima Gaetano Dell'Orto e figli" (Gaetano Dell’Orto και υιοί), στην πόλη Seregno της επαρχίας της Brianza, στην Ιταλία, από τους γιούς του Gaetano, Luigi Piero και Giuseppe. Σύντομα, μεταφέρθηκε στην περιοχή Cabiate της ίδιας επαρχίας, όπου βρίσκονται τα κεντρικά της μέχρι και σήμερα. Το πρώτο προϊόν που κυκλοφόρησε με την επωνυμία της ήταν καρμπυρατέρ για μοτοσυκλέτες, ενώ λίγο πριν την έναρξη του 2ου Π.Π. η DellOrto είχε ξεκινήσει την κατασκευή αλουμινένιων καρμπυρατέρ, για αγωνιστική χρήση.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, η εταιρεία ξεκίνησε να κατασκευάζει τα καρμπυρατέρ πρώτης τοποθέτησης για λογαριασμό του Ομίλου Fiat και άλλων εγχώριων αλλά και ξένων κατασκευαστών. Τα πρώτα συστήματα ψεκασμού της DellOrto, τεχνολογία που κυριαρχεί στη σημερινή εποχή, έκαναν την εμφάνισή τους στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Έκτοτε η Dell’Orto ειδικεύεται στην κατασκευή καρμπυρατέρ, σωμάτων ψεκασμού, αντλιών καυσίμου, αισθητήρων, ηλεκτρονικών μονάδων διαχείρισης καυσίμου και πολλών ακόμη εξαρτημάτων, τόσο για δύο όσο και για τέσσερις τροχούς.

Το 2006, η DellOrto S.p.A θα επεκτείνει τις δραστηριότητές της εκτός Ιταλίας, εγκαινιάζοντας τις νέες της εγκαταστάσεις στην Ινδία, ξεκινώντας συνεργασίες με κατασκευαστές της εκεί αγοράς για την κατασκευή σωμάτων διαχείρισης καυσίμου. Το 2011, συνεχίζοντας την καλή της πορείας, η DellOrto S.p.A θα ανοίξει ένα τεχνολογικό και εμπορικό κέντρο στην Κίνα, το οποίο ειδικεύεται κυρίως στα ηλεκτρονικά καρμπυρατέρ για σκούτερ, παπιά και μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού.

Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει έντονη παρουσία στα MotoGP, αποτελώντας από το 2012 τον βασικό προμηθευτή ECU για την κατηγορία Moto3, ενώ το 2019 συμμετείχε στο λανσάρισμα της κατηγορίας ηλεκτρικών μοτοσυκλετών MotoE με σκοπό την απόκτηση δεδομένων για την ηλεκτροκίνηση.

Θέλοντας να συνεχίσει την εξέλιξή της και ακολουθώντας το “ηλεκτρικό” ρεύμα της εποχής για βιώσιμη μικροκινητικότητα, ασχολήθηκε με την εξέλιξη για εμπορική χρήση μίας νέα μονάδας διαχείρισης ισχύος, για χαμηλής και μεσαίας απόδοσης ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, το 2019. Ένα χρόνο αργότερα, συνεργάστηκε με τις Energica, Octo Telematics και το Πανεπιστήμιο της Modena και Regio Emilia, για το project CEMP (Connected Electric Modular Powertrain), το οποίο αφορά στην εξέλιξη ενός προηγμένου ηλεκτροκινητήρα για scooter και άλλα μικρά οχήματα, με συνδεσιμότητα και με εξελιγμένα βοηθήματα αναβάτη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι 90 χρόνια μετά την ίδρυσή της, η DellOrto παραμένει μία 100% οικογενειακή επιχείρηση, με πρόεδρο τον Giuseppe DellOrtο, γιος ενός εκ των αρχικών ιδρυτών της επιχείρησης.

Ετικέτες