MotoGP Misano 2018: Πολλαπλή νίκη για τον Dovizioso Αποτελέσματα αγώνα MotoGP Moto2 Moto3

Όλα όσα έγιναν στο καυτό Misano σήμερα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/9/2018

 

 

Με την μεσαία γόμμα να είναι ουσιαστικά  επιλογή-μονόδρομος για τους αναβάτες, η στρατηγική διαχείρισης της θερμοκρασίας των ελαστικών ήταν ξανά το κλειδί για τη νίκη.

Τόσο ο Lorenzo, όσο και οι Marquez και Dovizioso μας είχαν δείξει έως τώρα ότι έχουν το γυρολόγιο για την νίκη, όμως ο Vinales και ο Miller ήταν ελάχιστα εκατοστά δίπλα τους στην εκκίνηση του αγώνα και σίγουρα θα έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους να μείνουν για πολύ ώρα στις οθόνες της τηλεόρασης. Ο Miller κατάφερε να κρατήσει την δεύτερη θέση μέχρι τη μέση του πρώτου γύρου παρά την πίεση του Marquez που κέρδισε δύο θέσεις στην πρώτη στροφή και έτσι ο Lorenzo  ακολούθησε το αγαπημένο του σχέδιο…

Να φύγει και να κάνει διαφορά που θα του επιτρέψει να διαχειριστεί το ρυθμό του αγώνα.

Φυσικά αυτό δεν ήταν μυστικό για τον Dovizioso που γρήγορα επιτέθηκε στον Marquez και τον Miller και έπιασε την ουρά του Lorenzo, πριν προλάβει ο Ισπανός να εξαφανηστεί. Λίγους γύρους αργότερα ο Miller είχε πέσει και ο Dovizioso είχε βάλει τον Lorenzo ανάμεσα σε αυτόν και τον Marquez. Μερικά… χιλιόμετρα πίσω τους , η αδυναμία του Vinales να ακολουθήσει τον ρυθμό των πρώτων είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει τους υπόλοιπους από την πρώτη τριάδα. ‘Έτσι όταν ο Crutchlow και ο Rins τον πέρασαν, δεν είχαν καν οπτική επαφή με τους πρώτους. Τα πράγματα δεν ήταν καθόλου καλά για την Yamaha, όπου ο Rossi με τον Vinales βρέθηκαν να παλεύουν με τον “συνταξιούχο” Pedrosa.

Στην μέση του αγώνα, ο Dovizioso είχε κάνει ένα δευτερόλεπτο διαφορά ασφαλείας από τον Lorenzo, κάτι που είδε ο Marquez ως την κατάλληλη στιγμή να επιτεθεί και να περάσει δεύτερος, πριν ο ιταλός εξαφανιστεί. Μόνο που ο Lorenzo δεν είχε σκοπό να βγει εκτός αγώνα. Αντιθέτως οδηγούσε χωρίς να ζορίζει τα ελαστικά του στις στροφές και παρ’ όλα αυτά έμενε κολλημένος στην ουρά του Marquez. Όχι μόνο αυτό, αλλά επιτέθηκε αρκετές φορές στον Marquez και τον πέρασε (για να είμαστε ακριβείς τον τρύπησε!) στη γρηγορότερη στροφή της πίστας και πέρασε ξανά δεύτερος, οκτώ γύρους πριν το τέλος. Την ίδια ώρα, ο Dovizioso είχε την πολυτέλεια να οδηγάει χωρίς την πίεση των Ισπανών, αρκετά μέτρα μακριά τους.  Όμως πέντε γύρους πριν το τέλος, ο Lorenzo άρχισε να κάνει πιο γρήγορους γύρους από τον Dovizioso, φέρνοντας μαζί του και το Marquez.

Δύο γύρους πριν το τέλος  όμως έπεσε, δίνοντας στον Marquez το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να ζητήσει αυτό το Σαββατοκύριακο. Και γενικά στην Honda, αφού ο Crutchlow ανέβηκε στο βάθρο. Τέταρτος ο Rins, μπροστά από την Yamaha του Vinales, ένα πολύ καλό αποτέλεσμα για την Suzuki. Το πέσιμο της καρό σημαίας δεν έδωσε μόνο την πρώτη νίκη του Dovizioso στο Misano, αλλά τον ανέβασε δύο ολόκληρες θέσεις στον βαθμολογικό πίνακα του πρωταθλήματος. Επίσης αυτή ήταν η τρίτη συνεχόμενη νίκη για την Ducati, που μόνο ο Stoner είχε κάνει το 2008.  

 Αποτελέσματα αγώνα MotoGP:

1.Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 42m 5.426s

2.Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 42m 8.248s

3.Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 42m 12.695s

4.Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 42m 20.113s

5.Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 42m 21.442s

6.Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 42m 22.834s

7.Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 42m 24.512s

8.Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 42m 27.230s

9.Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 42m 29.345s

10.Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 42m 32.985s

11.Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 42m 36.124s

12.Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 42m 38.367s

13.Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 42m 38.887s

14.Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 42m 41.112s

15.Michele Pirro ITA Ducati Team (GP18) 42m 41.238s

16.Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 42m 51.926s

17.Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 42m 52.040s

18.Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 42m 56.019s

19.Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 43m 0.594s

20.Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 43m 7.681s

21.Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 43m 14.901s

22.Thomas Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 43m 18.034s

23.Christophe Ponsson FRA Reale Avintia (GP16)* +1 lap

24.Stefan Bradl GER HRC Honda Team (RC213V) DNF

25.Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) DNF

26.Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP17)* DNF

 

 

Moto2

Ο Francesco Bagnaia ήταν σαφώς ο ταχύτερος απ΄όλους από την Παρασκευή έως και το Σάββατο, όμως η βαθμολογική διαφορά του στο πρωτάθλημα ήταν εύθραυστη, οπότε τα περιθώρια απώλειας βαθμών ήταν εξίσου μικρά γι΄αυτόν. Η πίστα του Misano μπορεί να κρατήσει κοντά αυτές τις μοτοσυκλέτες που έχουν τον ίδιο κινητήρα, όμως την ίδια στιγμή, το κάθε μικρό λάθος μπορεί να το πληρώσει ακριβά ο αναβάτης. Επίσης, σε αυτή την κατηγορία υπάρχουν πολλοί Ιταλοί αναβάτες που έχουν μεγαλώσει οδηγώντας σε αυτή την πίστα. Οπότε κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Bagnaia που αποφάσισε να φύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται μακριά από το μπουλούκι και να κάνει σχεδόν ένα δευτερόλεπτο διαφορά ήδη από τον τρίτο γύρο. Μόνο ο Pasini φαινόταν ότι μπορεί να τον ακολουθήσει και να μαζέψει την διαφορά.  Η στρατηγική-απόδρασης του Bagnaia σκόρπησε πολύ γρήγορα το γκρουπ των πρώτων, κάτι που έκανε τους θεατές να χασμουριούνται…

Δώδεκα γύρους πριν το τέλος ο Oliveria άρχισε να ξυπνάει τους θεατές πλησιάζοντας τον Pasini, υποσχόμενος ότι θα δούμε μάχη για την δεύτερη θέση. Κάτι που όντως ξεκίνησε να γίνεται εννέα γύρους πριν πέσει η καρό σημαία. Τελείωσε όμως με συνοπτικές διαδικασίες, καθώς ο Pasini ήταν ολοφάνερο πως είχε κουράσει τα ελαστικά του, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να χάσει και την τρίτη θέση από τον Γερμανό αναβάτη Schrotter που κουβάλησε μαζί του ο Oliveria. Κι αυτό ακριβώς έγινε λίγο αργότερα. Μάλιστα ο Γερμανός έκανε ό,τι μπορούσε στην προτελευταία στροφή για την δεύτερη θέση, αλλά η κίνηση δεν του βγήκε. Τι ίδια στιγμή ο Fenati στις πίσω θέσεις, είδε την μαύρη σημαία γιατί έπιασε την μανέτα του φρένου του  διπλανού του, αμαυρώνοντας την εικόνα του αγώνα και των ιταλών αναβατών…

Αποτελέσματα αγώνα Moto2:

1.Francesco Bagnaia ITA SKY Racing Team VR46 (Kalex) 41m 2.106s

2.Miguel Oliveira POR Red Bull KTM Ajo (KTM) 41m 5.214s

3.Marcel Schrotter GER Dynavolt Intact GP (Kalex) 41m 6.200s

4.Mattia Pasini ITA Italtrans Racing Team (Kalex) 41m 8.426s

5.Joan Mir SPA EG 0,0 Marc VDS (Kalex) 41m 8.834s

6.Lorenzo Baldassarri ITA Pons HP40 (Kalex) 41m 11.576s

7.Fabio Quartararo FRA + Ego Speed Up Racing (Speed Up) 41m 14.174s

8.Brad Binder RSA Red Bull KTM Ajo (KTM) 41m 14.240s

9.Jorge Navarro SPA Federal Oil Gresini Moto2 (Kalex) 41m 19.531s

10.Xavi Vierge SPA Dynavolt Intact GP (Kalex) 41m 24.092s

11.Simone Corsi ITA Tasca Racing Scuderia Moto2 (Kalex) 41m 26.807s

12.Remy Gardner AUS Tech 3 Racing (Tech 3) 41m 27.688

13.Dominique Aegerter SWI Kiefer Racing (KTM) 41m 27.866s

14.Andrea Locatelli ITA Italtrans Racing Team (Kalex) 41m 28.824s

15.Jesko Raffin SWI Temporary Lavorint SAG Team (Kalex) 41m 33.274s

16.Joe Roberts USA NTS RW Racing GP (NTS) 41m 40.813s

17.Steven Odendaal RSA NTS RW Racing GP (NTS) 41m 41.538s

18.Alex Marquez SPA EG 0,0 Marc VDS (Kalex) 41m 41.657s

19.Iker Lecuona SPA Swiss Innovative Investors (KTM) 41m 42.542s

20.Bo Bendsneyder NED Tech 3 Racing (Tech 3) 41m 43.920s

21.Niki Tuuli FIN Petronas Sprinta Racing (Kalex) 41m 50.149s

22.Khairul Idham Pawi MAL IDEMITSU Honda Team Asia (Kalex) 41m 55.496s

23.Jules Danilo FRA Nashi Argan SAG Team (Kalex) 42m 7.711s

24.Federico Fuligni ITA Tasca Racing Scuderia Moto2 (Kalex) 42m 18.708s

25.Xavi Cardelus AND Team Stylobike (Kalex) 42m 33.356s

------------------------------------------------------------------------------

 Augusto Fernandez SPA Pons HP40 (Kalex) DNF

Stefano Manzi ITA Forward Racing Team (Suter) DNF

Tetsuta Nagashima JPN IDEMITSU Honda Team Asia (Kalex) DNF

Sheridan Morais POR Willi Race Racing Team (Kalex) DNF

Sam Lowes GBR Swiss Innovative Investors (KTM) DNF

Luca Marini ITA SKY Racing Team VR46 (Kalex) DNF

Danny Kent GBR + Ego Speed Up Racing (Speed Up) DNF

Romano Fenati ITA Marinelli Snipers Team (Kalex) DSQ

 

 

Moto3

 Με μια καραμπόλα στην έξοδο για την ευθεία που έστειλε εκτός αγώνα πέντε αναβάτες από την αρχή του αγώνα, η μάχη για την νίκη στη Moto3 περιορίστηκε σε μόλις πέντε αναβάτες. Ο Jorge Martini έκανε πάλι show στρατηγικής και οδήγησης, παρά το γεγονός ότι ακόμα δεν έχει αποθεραπευτεί τελείως από τον σοβαρό τραυματισμό του. Όμως ο Marco Bezzecchi και ο Dalla Porta είχαν άγριες διαθέσεις. Τόσο άγριες που λίγο πριν μπουν στον τελευταίο γύρο ο Bezzecchi βρέθηκε στο χορτάρι κάνοντας hisiding πάνω στο βιράζ και ο Della Porta πήρε την πρώτη του νίκη μέσα στην Ιταλία πάνω στη γραμμή του τερματισμού.

Αποτελέσματα αγώνα Moto3:

 

1.Lorenzo Dalla Porta ITA Leopard Racing (Honda) 39m 38.684s

2.Jorge Martin SPA Del Conca Gresini Moto3 (Honda) 39m 38.742s

3.Fabio Di Giannantonio ITA Del Conca Gresini Moto3 (Honda) 39m 38.806s

4.Gabriel Rodrigo ARG RBA BOE Skull Rider (KTM) 39m 39.506s

5.Jakub Kornfeil CZE Redox PruestelGP (KTM) 39m 45.237s

6.Albert Arenas SPA Angel Nieto Team Moto3 (KTM) 39m 45.543s

7.Dennis Foggia ITA SKY Racing Team VR46 (KTM) 39m 45.999s

8.Darryn Binder RSA Red Bull KTM Ajo (KTM) 39m 46.064s

9.Andrea Migno ITA Angel Nieto Team Moto3 (KTM) 39m 47.292s

10.Niccolò Antonelli ITA SIC58 Squadra Corse (Honda) 39m 47.537s

11.Tony Arbolino ITA Marinelli Snipers Team (Honda) 39m 49.092s

12.Adam Norrodin MAL Petronas Sprinta Racing (Honda) 39m 49.467s

13.Kaito Toba JPN Honda Team Asia (Honda) 40m 6.501s

14.Vicente Perez SPA Reale Avintia Academy 77 (KTM) 40m 6.581s

15.Kazuki Masaki JPN RBA BOE Skull Rider (KTM) 40m 6.746s

16.Marcos Ramirez SPA Bester Capital Dubai (KTM) 40m 25.839s

17.Stefano Nepa ITA CIP - Green Power (KTM) 40m 13.069s

18.Nakarin Atiratphuvapat THA Honda Team Asia (Honda) 40m 26.194s

19.Yari Montella ITA SIC58 Squadra Corse (Honda) 40m 26.261s

20.Kevin Zannoni ITA TM Racing Factory 3570 MTA (TM RACING) +1 lap

21.Marco Bezzecchi ITA Redox PruestelGP (KTM) DNF

22.Tatsuki Suzuki JPN SIC58 Squadra Corse (Honda) DNF

23.John McPhee GBR CIP - Green Power (KTM) DNF

24.Jaume Masia SPA Bester Capital Dubai (KTM) DNF

25.Aron Canet SPA Estrella Galicia 0,0 (Honda) DNF

26.Ayumu Sasaki JPN Petronas Sprinta Racing (Honda) DNF

27.Enea Bastianini ITA Leopard Racing (Honda) DNF

28.Nicolo Bulega ITA SKY Racing Team VR46 (KTM) DNF

29.Alonso Lopez SPA Estrella Galicia 0,0 (Honda) DNF

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.