MotoGP Misano: Bagnaia ο πρώτος με 4 νίκες σερί με Ducati! Στο 0.034 η διαφορά με Bastianini

Ασταμάτητη η Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2022

Όταν λέγαμε εχθές στο ρεπορτάζ της κατάταξης πως η αρχή του σημερινού αγώνα θα είναι εξαιρετικά έντονη, περιμέναμε ακριβώς αυτό που έγινε, χωρίς βέβαια την πτώση-καραμπόλα των Zarco, Pol Espargaro και Pirro που ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κανείς σοβαρά και με την επιφύλαξη για τις επόμενες ώρες που θα γίνουν περισσότερες εξετάσεις. Ο Zarco είχε επαφή με τον Binder και πέφτοντας συμπαρέσυρε και τους άλλους δύο σε ένα περιστατικό που δεν δόθηκε συνέχεια από την διοργάνωση.

Ο Miller έκανε μία φοβερή εκκίνηση με τον Bastianini να ακολουθεί και τον Bagnaia να ξεκινά επίσης φανταστικά και κερδίζοντας δύο θέσεις να παλεύει κατευθείαν με τον Bastianini πριν τον αφήσει να οδηγεί πίσω από τον Miller χωρίς να πιέζει τόσο πολύ που να παίρνει το ρίσκο. Όπως είπε αργότερα, στους πρώτους γύρους η πρόσφυση δεν ήταν αυτή που ήθελε με το γεμάτο ρεζερβουάρ και ακριβώς τα ίδια τόνισε και ο Bastianini λέγοντας μάλιστα πως ο βαθμός εμπιστοσύνης του ήταν πολύ μικρός στους πρώτους γύρους.

Αυτό κάπως εξηγεί και την πτώση του Miller μόλις στην αρχή του δεύτερου γύρου με άλλη μία Ducati, αυτή του Marco Bezzecchi να ακολουθεί αμέσως μετά στην 10η στροφή.

Όσο πέφτουν αναβάτες μπροστά είναι μεγαλύτερο πρόβλημα για την Ducati, γιατί ο Bagnaia έχει βέβαιο πως θα φτάσει και θα περάσει αλλά ιδανικά θα ήθελε όσο το δυνατόν περισσότερους αναβάτες ανάμεσα σε αυτόν και τον Quartararo που δεν ξεκίνησε το ίδιο καλά και πάλευε στην 8η θέση και έπειτα στην 7η έχοντας τον Aleix Espargaro μπροστά του και τον Martin πίσω του. Εκείνη την στιγμή τα πράγματα φαινόταν δύσκολα για τον πρώτο του πρωταθλήματος, ακόμη και για την πεντάδα.

Μπροστά ο Bastianini οδηγεί πλέον τον αγώνα με τον Bagnaia δεύτερο και πέντε αναβάτες να έχουν ήδη πτώσεις, την ώρα που και εκείνος χάνει πρόσφυση αλλά κρατά την θέση του. Άλλη μία υπενθύμιση εκείνη την στιγμή στον Bagnaia να προχωρήσει προσεκτικά. Τρίτος ο Vinales, στον οποίο αρέσει πολύ αυτή η πίστα και από εδώ ξεκίνησε και την σχέση του με την Aprilia και τέταρτος ο Luca Marini.

Ο Bagnaia θα περάσει εμπρός στον τρίτο γύρο και αμέσως μετά με μία επιθετική αλλά καθαρή κίνηση, στον ίδιο γύρο, ακολουθεί και ο Vinales!

Σε εκείνο το σημείο πέφτουν ο Fabio Di Giannatonio και ο Morbidelli σε μεταξύ τους περιστατικό στην 4η στροφή. Είμαστε ακόμη στον τρίτο γύρο και μετράμε επτά πτώσεις!

Όλοι οι αναβάτες έχουν τον ίδιο συνδυασμό ελαστικών, σκληρή εμπρός γόμα και μεσαία πίσω, εκτός του Watanabe που φορά την μεσαία εμπρός και πίσω με την θερμοκρασία της πίστας να είναι στους 43ο και του αέρα στους 27ο ξεκινώντας εκείνη την στιγμή να ξεχωρίζει η τετράδα που θα οδηγήσει τον αγώνα για αρκετή ώρα.

Ο Bagnaia κράτα την πρώτη θέση, πίσω του ο Vinales είναι με διαφορά ανάσας και επίσης χωρίς να χάνουν απόσταση ο Bastianini με τον Marini.

Στον 6ο γύρο ο Aleix Espargaro κάνει ένα μικρό λάθος, ανοίγει γραμμή στην 14η στροφή και ο Quartararo αμέσως εκμεταλλεύεται αυτό το άνοιγμα και σπεύδει να περάσει. Βέβαια ο Aleix Espargaro θέλει να επιστρέψει στην γραμμή του και υπάρχει εκεί μία μικρή και δίχως συνέπεια επαφή από την οποία κερδίζει ο Quartararo. Κι άλλοι πόντοι κερδισμένοι εκείνη την στιγμή, προς μεγάλη απογοήτευση πρώτα του ίδιου του Aleix Espargaro που μέχρι να ξανά μπει στο παιχνίδι ο Bagnaia με ένα τρελό σερί συλλογής πόντων, ήταν ο μόνος τόσο κοντά στον Quartararo.

Θα περίμενε κανείς πως ο Martin θα ήταν πιο επιθετικός για οποιονδήποτε εμπρός του, αλλά σήμερα δεν κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση, και άλλωστε όλη αυτή η σεζόν έχει δείξει πως η τύχη, τουλάχιστον, δεν είναι με το μέρος του.

Ο Vinales είναι ταχύτερος στην μισή περίπου πίστα και αυτό τον κάνει να πλησιάζει πολύ τον Bagnaia αλλά να μην είναι ακριβώς στο σημείο που πρέπει για να τον περάσει χώρια που κάνει ορισμένα λάθη που δίνουν πρόσκαιρη ανάσα στον Bagnaia χωρίς ταυτόχρονα ο Bastianini να περνά.

Η τετράδα χτίζει μία διαφορά που περνά το ένα δευτερόλεπτο από τον Quartararo και μέχρι τα 2/3 του αγώνα θα σκαρφαλώσει πιο πάνω, έπειτα θα μειωθεί και τέλος θα μεγαλώσει πολύ παραπάνω.

Ωστόσο αυτή η τετράδα θα έχει πλέον τον αγώνα δικό της και σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζει κάποιος άλλος για να κυνηγήσει μία θέση στο βάθρο.

Λίγο αργότερα η τετράδα θα σπάσει στα δύο, ο Bastianini θα παλέψει με τον Marini, θα χάσει και θα ξανά κερδίσει, ενώ ο ένας μετά τον άλλο οι αναβάτες κερδίζουν προειδοποίηση ορίων πίστας με εξαίρεση τον Bagnaia.

Στον 20ο όμως γύρο ο Bastianini που έχει ήδη αφήσει τον Marini και έχει μειώσει την διαφορά της δυάδας εκείνης κάνοντας μία τριάδα βάθρου, κάνει την επίθεσή του στον Vinales. Δεν είναι το ίδιο επιθετική με εκείνη που του είχε κάνει η Aprilia σχεδόν είκοσι γύρους πριν αλλά είναι το ίδιο καθαρή και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για να του ξανά επιτεθεί.

Η Ducati στέλνει αμέσως μήνυμα στον Bagnaia πως πίσω του είναι ο Bastianini και αρχικά θα έλεγε κανείς πως αυτό έγινε για να ξέρει πως δεν κινδυνεύει από την Aprilia. Στην πράξη όμως η απειλή από τον Bastianini είναι πολύ μεγαλύτερη καθώς οι δύο μοτοσυκλέτες είναι ακόμη πιο κοντά.

Ξεκινά ένα σερί σε υψηλό ρυθμό μέχρι το τέλος του αγώνα. Μέχρι τότε ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις τους τέσσερις να οδηγούν σε ένα όριο που τους επέτρεπε να ελέγχουν τον εμπρός αλλά να κλείνουν τις πόρτες στον πίσω αναβάτη που οι πραγματικοί φίλαθλοι του αθλήματος θα πρέπει να εκτιμήσουν περισσότερο από τις αγκωνιές καθώς είναι οδήγηση για σεμινάριο πραγματικά.

Ο Bagnaia ανοίγει το γκάζι μόλις μαθαίνει ποιος είναι πίσω και αρχικά χτίζει μία διαφορά σχεδόν 0,6 δευτερολέπτων που αμέσως θα κόψει ο Bastianini.

Εκείνη την στιγμή ο Quartararo είναι 1,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marini και η διαφορά των δύο πρώτων αρχίζει να μεγαλώνει.

Βλέπουμε τώρα μία διαφορετική οδήγηση από πριν, στο όριο πλέον των ελαστικών οι δύο Ducati απλά πηγαίνουν όσο πιο γρήγορα γίνεται και ο θεατής εύκολα μπορεί να καταλάβει εκείνη την στιγμή των βαθμό ρίσκου που παίρνουν!

Εξαφανίζονται από το οπτικό πεδίο της Aprilia γύρο με τον γύρο ενώ είναι ξεκάθαρο πως δεν υπάρχουν οδηγίες από την Ducati. Ο Bastianini θέλει πράγματι να περάσει τον Bagnaia και να του κόψει πέντε πόντους από το κυνήγι του Quartararo στον τίτλο και το θέλει σε σημείο που στον τελευταίο γύρο παραλίγο να χάσει τα φρένα και να τον ρίξει με καταστροφικά αποτελέσματα για το κυνήγι του τίτλου!

Ευτυχώς αυτή η επαφή δεν συμβαίνει, αλλά είναι χαρακτηριστικοί αυτοί οι τελευταίοι γύροι, κυρίως οι τρεις τελευταίοι όπου οι δύο Ducati κυνηγάνε η μία την άλλη, οι δύο μελλοντικοί συμπαίκτες στην ίδια ομάδα, παλεύουν για την νίκη. Ο Bastianini ξέρει πως αν περάσει θα πρέπει αυτό να γίνει με το λιγότερο δυνατό ρίσκο και απόλυτα καθαρά, αυτό όμως δεν τον γλιτώνει από στιγμές ρίσκου ενώ ξεκάθαρα καιροφυλακτεί για το παραμικρό λάθος του Bagnaia.

Εκείνο το γλίστρημα όμως με πιθανή πτώση και των δύο ανοίγει την ψαλίδα και τα πράγματα δείχνουν πως δεν θα έχουμε άλλο κυνηγητό όμως καταφέρνει και ξανά μαζεύει την μικρή διαφορά.

Στο μεταξύ έχουν φτάσει τον Watanabe, που η Suzuki έτσι για να τον τιμήσει του έδωσε την ευκαιρία να τρέξει αντικαθιστώντας τον Mir. Αμέσως φεύγει από την μέση, όσο οι δύο Ducati του ρίχνουν γύρο και ενώ είναι τελευταίος με διαφορά βλέπει τώρα την μάχη από το καλύτερο σημείο περνώντας την γραμμή τερματισμού τρίτος.

Στην καρό σημαία βγαίνει από το slipstreaming ο Bastianini και είναι πλέον Ducati vs Ducati καθώς περνούν σχεδόν ταυτόχρονα την γραμμή τερματισμού, μόλις με 0,034 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Αν δεν έπεφτε ο Miller και απλά τον είχαν προσπεράσει, διότι θα τον είχαν προσπεράσει, η απόσταση από τον Quartararo θα ήταν ακόμη πιο μικρή.

Ο Bagnaia γίνεται ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία της Ducati που κάνει τέσσερις νίκες στην σειρά και με αυτό το σερί απέχει πλέον 30 πόντους από τον Quartararo. Η Ducati όμως οδεύει προς μαθηματικό κλείδωμα στο πρωτάθλημα κατασκευαστών ακόμη και στον επόμενο αγώνα. Το κοινό παραβλέπει συχνά αυτό το πρωτάθλημα και επικεντρώνεται στους αναβάτες, όμως μπορεί κανείς να έχει με νούμερα τις αποστάσεις των κατασκευαστών στα MotoGP και αυτό γίνεται με το δικό τους πρωτάθλημα που όπως φαίνεται θα κριθεί πολύ νωρίτερα…

 

Αποτελέσματα αγώνα Sana Marino GP στο Misano:
1
63FrancescoBagnaia
Ducati
41'43.1990
2
23EneaBastianini
Ducati
+0.034
3
12MaverickViñales
Aprilia
+4.212
4
10LucaMarini
Ducati
+5.283
5
20FabioQuartararo
Yamaha
+5.771
6
41AleixEspargaro
Aprilia
+10.230
7
42AlexRins
Suzuki
+12.496
8
33BradBinder
KTM
+14.661
9
89JorgeMartin
Ducati
+17.732
10
73AlexMarquez
Honda
+21.986
11
88MiguelOliveira
KTM
+23.685
12
4AndreaDovizioso
Yamaha
+29.276
13
25RaulFernandez
KTM
+30.433
14
6StefanBradl
Honda
+31.768
15
30TakaakiNakagami
Honda
+32.547
16
40DarrynBinder
Yamaha
+41.857
17
72MarcoBezzecchi
Ducati
+50.559
18
43JackMiller
Ducati
+53.371
19
87RemyGardner
KTM
+56.613
20
49FabioDi Giannantonio
Ducati
+57.304
21
KazukiWatanabe
Suzuki
1 laps
 
44PolEspargaro
Honda
 
 
5JohannZarco
Ducati
 
 
51MichelePirro
Ducati
 
 
21FrancoMorbidelli
Yamaha
 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες