Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/6/2022

Η δεύτερη θέση του Bezzecchi και το πρώτο βάθρο του Vinales μετά από τόσο καιρό και στην ίδια ακριβώς πίστα(!) στο σκληρό περιβάλλον των MotoGP που ξεγράφει καριέρες ολόκληρες μέσα σε λίγους μήνες, είναι μικρές νίκες για τους αναβάτες, κι έχουν την ίδια χαρά με νίκη στον αγώνα. Αντίστοιχα και ο Bagnaia μετά το καταστροφικό Sachsenring, και την ξεκάθαρη παραδοχή πως ο Quartararo είναι καλύτερος σε μία στιγμή αυτογνωσίας και επαναπροσδιορισμού. Η νίκη στο Assen είναι για εκείνον το μόνο πράγμα που θα μπορούσε τώρα να αντιστρέψει τα αρνητικά συναισθήματα της προηγούμενης εβδομάδας.

Μιλάμε για τρεις τελείως διαφορετικές ιστορίες, για τρεις αναβάτες που ταυτόχρονα πανηγύριζαν στην γραμμή τερματισμού το ίδιο και οι τρεις. Είναι από εκείνους τους αγώνες που δεν ξεχνιέται παρόλο που δεν είχε μάχες στην πρώτη γραμμή, την συνθήκη που χρειάζεται για να είναι ένας αγώνας αξέχαστος στην πλειοψηφία. Ωστόσο ο αγώνας αυτός θα μείνει στην ιστορία για έναν αναβάτη που ήταν ο πιο γρήγορος όλων, που τον έβγαλαν από την δεύτερη θέση εκτός βαθμών και κατάφερε να ξανά μπει στην 4^η προσπερνώντας τους πάντες σαν σταματημένους.

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο αγώνας αυτός να είχε νικητή τον Aleix Espargaro αν ο Quartararo δεν έκανε ένα από τα λάθη που πολύ σπάνια διαπράττει. Από την άλλη το πείσμα αυτό να ψαλιδίσει την διαφορά πόντων για το πρωτάθλημα, μπορεί να μην υπήρχε αν ήξερε πως θα ήταν δεύτερος σε έναν αγώνα που ο Quartararo δεν θα είχε καθόλου βαθμούς. Σε αυτή την περίπτωση του ρίσκο είναι τελείως διαφορετικό, γιατί με μία κίνηση για να πάρεις πέντε βαθμούς μπορεί να τους χάσεις όλους. Αν τους έχεις χάσει ήδη όμως και τους βλέπεις μπροστά σου τώρα, έτοιμος να τους αρπάξεις έναν – έναν, το κίνητρο είναι τελείως διαφορετικό.

Γεγονός πρέπει να θεωρείται όμως, πως ο Aleix Espargaro θα πάλευε για την νίκη μετριάζοντας όμως την απόσταση από την υπερβολή του ρίσκου και την σιγουριά συλλογής βαθμών, αν ξανά φέρουμε στην μνήμη τις δικές του δηλώσεις μετά την Γερμανία.

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Bagnaia να παίρνει την εκκίνηση και τον Quartararo να κάνει το πρώτο του λάθος. Μέχρι το λάθος του Quartararo που πήγε από την εξωτερική να επιτεθεί πολύ γρήγορα, το Σαββατοκύριακο του αγώνα εξυπηρετούσε το μοτιβό εξέλιξης που γράφαμε εχθές.

Με τον Quartararo να μην κάνει πολύ καλή εκκίνηση, ο Martin και ο Aleix Espargaro είναι μπροστά του, και αμέσως μετά μόνο η Aprilia την οποία περνά για λίγο και παλεύοντας οι δυο τους αφήνουν τον Bagnaia να φτάσει την διαφορά που είχε ήδη χτίσει, σχεδόν στο ένα δευτερόλεπτο.

Ο Mir έχει προκαλέσει, άθελά του, δύο συγκρούσεις μέχρι στιγμής, μία σταματώντας μετά τον γύρο προθέρμανσης με τον Oliveria και η άλλη στην εκκίνηση με την μοτοσυκλέτα του Marini.

Στον δεύτερο γύρο και η διαφορά που είχε χτίσει ο Bagnaia έχει μειωθεί στο μισό από έναν Aleix Espargaro που είναι εξαιρετικά γρήγορος. Ο Quartararo δεν τους πιάνει.

Οι Ιταλοί, αν θυμάστε από εδώ, έχουν τις καλύτερες μοτοσυκλέτες αυτή την στιγμή και ο Quartararo πρέπει να παλέψει πολύ και να πάρει ρίσκο για να τις κυνηγήσει, αν δεν φύγει μπροστά. Στον 5^ο γύρο του αγώνα και στην 5^η στροφή, ο Quartararp παίρνει το ρίσκο αυτό και δεν του βγαίνει σε καλό. Πέφτει έχοντας ορμήσει στην εσωτερική του Aleix Espargaro τον οποίο ακουμπά και βγάζει στο χαλίκι με τον Aleix να γλιτώνει την πτώση, να μην του σβήνει η μοτοσυκλέτα και να ξανά μπαίνει αλλά στην 15^η θέση. Συνεχίζει και ο Quartararo τελευταίος και γυρνώντας πολύ αργά, τρία δευτερόλεπτα πιο αργά από όλους, όταν ο Aleix Espargaro ξεκινά το δικό του σερί με ρυθμό που έχει μόνο ο Bagnaia και κατά διαστήματα πολύ καλύτερο!

Πέφτει και ο Morbidelli στον 8^ο γύρο και ΑΚΡΙΒΩΣ στο ίδιο σημείο με τον Quartararo, οπότε βγαίνουν εκτός βαθμών οι εργοστασιακές Yamaha. Γίνεται καλύτερο όμως από πλευράς σημειολογίας η 5^η στροφή για την Yamaha σήμερα. Λίγο αργότερα πέφτει και ο Darryn Binder στην 8^η στροφή, την στιγμή ακριβώς που ο Quartararo μπαίνει στα pit. Μένει για μισό λεπτό συνομιλώντας με τους μηχανικούς του και ο Quartararo ξανά βγαίνει στην πίστα, πράγμα που δεν έχει κανένα σοβαρό νόημα. Να μην γραφτεί στα πρακτικά ως DNF αλλά και γιατί αν είσαι μέσα και βρέξει, όπως κάλλιστα μπορούσε να γίνει και ως παραλίγο να γίνει, όλα μπορούν να έρθουν πάνω-κάτω και για αυτό ο Quartararo ξανά μπαίνει στον αγώνα, πριν το μετανιώσει ολότελα.

Γιατί ξανά πέφτει στην ίδια στροφή! Μόνος του αυτή την φορά, ανοίγει το γκάζι στην έξοδο και τα ηλεκτρονικά δεν τον βοηθούν να κρατήσει την μοτοσυκλέτα, εκτοξεύεται από την σέλα σε ένα θεαματικό highside κι ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κιόλας.

Στο μεταξύ ο Aleix Espargaro περνά όποιον έχει μπροστά του σαν σταματημένους με κορυφαία στιγμή όταν φτάνει το Mir και τον Zarco. Η Suzuki και η Ducati παλεύουν αρκετούς γύρους και δεν καταφέρνουν να απομακρυνθούν μεταξύ τους με τον Mir να είναι πίσω και όταν τελικά τα καταφέρνει να περάσει, έρχεται ο Aleix Espargaro και τους περνά και τους δύο μέσα σε διαδοχικές στροφές λες και έτρεχαν σε άλλη κατηγορία!

Περνά και τον Oliveria, ο Nakagami κερδίζει ποινή μακρύτερου γύρου γιατί πάτησε εκτός γραμμής πολλές φορές και μόλις την εκτελεί ο Aleix Espargaro έχει πάρει άλλη μία θέση. Στο μεταξύ ο Bezzecchi που από τον πανικό της εκκίνησης είχε μείνει πίσω από τον Quartararo και προς τιμή του πάλεψε και με Miller σε εκείνο το αρχικό σημείο και τα κατάφερε, γυρίζει δεύτερος με τον Vinales να έχει ανέβει τρίτος. Ο Miler αν δεν είχε εκτελέσει ακόμη μία ποινή μακρύτερου γύρου που κέρδισε – για ακόμη μία φορά- από τις δοκιμές, αυτή την φορά κόβοντας τον Vinales από τον οποίο ζήτησε συγνώμη, θα ήταν τώρα σίγουρα δεύτερος. Προς το παρόν δεν τον κρατούσε ακόμη ο Vinales πίσω του, αλλά είχε εμπρός Martin και Binder και θα τα έβαζε και με τους δύο.

Και επειδή δεν είχαν γίνει πολλά, βγαίνουν και οι σημαίες που δίνουν το δικαίωμα σε όποιον θέλει να αλλάξει μοτοσυκλέτα για τα βρόχινα ελαστικά. Είναι το σενάριο στο οποίο ποντάριζε ο Quartararo αλλά δεν του βγήκε, όχι μόνο γιατί έπεσε και 2^η φορά, αλλά γιατί η βροχή τελικά δεν έπεσε. Η ψιχάλα συνεχίζει να πέφτει αλλά δεν γίνεται εντονότερη και ο Bagnaia συνεχίζει ακάθεκτος εμπρός όπως και οι υπόλοιποι πίσω του.

Οι τελευταίοι γύροι είναι υπέροχοι. Ο Aleix Espargaro κάνει το καλύτερο σερί γύρων της ζωής του κόβοντας 2,7 δευτερόλεπτα από τον Martin στην 6^η θέση και με ρυθμό να κυνηγήσει και το βάθρο, έναν γύρο να είχε ακόμη και εκεί θα ήταν!

Ο Miller στον 21^ο γύρο είναι τέταρτος και πλησιάζει τον Vinales με τον οποίο τα βάζει δύο φορές, την δεύτερη καταφέρνει να είναι εμπρός για μερικά δέκατα αλλά χάνει τα φρένα, ανοίγει γραμμή και η ευκαιρία χάνεται έχοντας ξανά τον Binder στα πόδια του. Τότε είναι που έρχεται ο Aleix Espargaro που έχει περάσει τον Martin και έχει κόψει την απόσταση με τους εμπρός!

Έρχεται για να μας δώσει το καλύτερο προσπέρασμα της σεζόν! Πόσα και πόσα δεν έχουμε δει σε αυτό το εσάκι; Να το κόβουν και να το κάνουν ευθεία, να περνάνε από έξω, από μέσα, τα έχουμε δει όλα και τώρα ένα ακόμη. Μερικά μέτρα πριν την καρό σημαία ο Aleix Espargaro βάζει στόχο την ιδανική γραμμή και αφρενάριστος έρχεται να την διεκδικήσει από τον Binder που πήγε να την πάρει από τον Miller!

Ο Aleix Espargaro είτε θα τους περάσει και τους δύο, είτε θα τερματίσουν ενώ σέρνονται και οι τρεις με τις μοτοσυκλέτες να έχουν γίνει ένα πράγμα. Ο Aleix περνά, ο Binder ανοίγει και στέλνει τον Miller εκτός κερμπ, τερματίζοντας τελικά με την Aprilia στην 3^η και 4^η θέση. Βασικά με μία νίκη από την 4^η θέση γιατί αυτό που έκανε ο Aleix Espargaro είναι αυτό ακριβώς, μία μεγάλη νίκη…

Με την εγκατάλειψη του Fernadez εξαιτίας πόνου στο χέρι, έχουμε τρεις Yamaha από πτώσεις εκτός αγώνα και μία KTM. Ο επόμενος αγώνας, μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα του Ιουλίου, θα έρθει σίγουρα με Yamaha και Aprilia έτοιμες να παλέψουν με την Yamaha όμως, να έχει ακόμη το πάνω χέρι…