MotoGP Mugello: Άπιαστος Petrucci

Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/6/2019

Οι μοτοσυκλέτες της Yamaha είχαν δείξει πως μπορούν να κάνουν μόνες τους πολύ γρήγορους γύρους. Όμως η πίστα του Mugello έχει μια τεράστια ευθεία όπου ο Andrea Dovisiozo έσπασε το ρεκόρ μέγιστης τελικής με μοτοσυκλέτα των MotoGP, ξεπερνώντας τα 357km/h!!!!! Την ίδια στιγμή, η τελική ταχύτητα των Yamaha ήταν μόλις 339km/h. Τι σημαίνει αυτό; Πως οι μοτοσυκλέτες τις Yamaha έχαναν δύο ολόκληρα δέκατα από την τελευταία στροφή της πίστας έως την πρώτη στροφή.Θα έπρεπε δηλαδή να κερδίζουν πάνω από δύο δέκατα στο υπόλοιπο κομμάτι της πίστας με τις στροφές, ώστε στη γραμμή του τερματισμού να μην προλαβαίνουν τα Ducati και τα Hondaνα τις προσπερνούν στην ευθεία και στο τέλος της ευθείας να τους κάνουν και ένα δέκατο διαφορά επιπλέον! Το είδαμε να συμβαίνει στον πρώτο αγώνα του Qatar, όπου ο Vinales ήταν διαστημικός στα χρονομετρημένα και ο Rins ήταν απίστευτα γρήγορος στις στροφές, όμως τη γραμμή του τερματισμού την περνούσε πάντα πρώτος ο Dovisiozo σε κάθε γύρο!

Το γεγονός πως τώρα ο Dovisiozo ξεκινούσε από πολύ πίσω, δεν άλλαζε ιδιαίτερα την κατάσταση για τις Yamaha, καθώς στους δύο πρώτους γύρους όπου ο ρυθμός και οι χρόνοι είναι ακόμα ψηλά, θα κατάπινε – χωρίς ρίσκο - τους πάντες μπροστά του στην ευθεία και μπαίνοντας μπροστά τους θα τους ανάγκαζε να ρισκάρουν και να καταστρέψουν τα ελαστικά τους στις στροφές της πίστας για να τον περάσουν ξανά. Όχι μόνο να τον περάσουν αλλά και να κάνουν μεγάλη διαφορά ώστε να μην τους ξαναπεράσει στην ευθεία… Αυτό ήταν το πλάνου του Ιταλού, που είχε άλλες τρεις Ducati να κάνουν το ίδιο στους υπόλοιπους αντιπάλους του. Η μόνη στρατηγική για τον Marc Marquez και τον Quantararo ήταν να οδηγήσουν στο όριο στους πρώτους τρεις γύρους, ώστε να δημιουργήσουν την απαιτούμενη διαφορά, ώστε να μην δώσουν τη δυνατότητα στις Ducati να βρίσκονται σε απόσταση βολής στην ευθεία. Μόνο που δίπλα τους θα είχαν από την αρχή την Ducati του Petrucci, ο οποίος δεν βρέθηκε τυχαία εκεί. Ο Pertucci (έτρεξε με ίωση και αντιβιοτικά) είχε καταπληκτικό ρυθμό με τα μεσαία και σκληρά ελαστικά στα δοκιμαστικά (όπως και ο Dovi…) και επιπλέον ήταν ο μόνος από τους αναβάτες της Ducati που εκμεταλλεύτηκε το μαλακό πίσω ελαστικό και κατέβηκε κάτω από το 1:46. Μάλιστα το έκανε μόνος του, ενώ το ρεκόρ πίστας που πέτυχε οMarquez ήταν με slip-streaming πίσω από την Ducati του Dovi, κι όπως ο ίδιος τον χαρακτήρισε ήταν “Fake”, δηλαδή δεν αποτελεί μέτρο σύγκρισης για την ταχύτητά του σε σχέση με τους υπόλοιπους αναβάτες.

Όλα αυτά, έκαναν ακόμα πιο σημαντική την επιλογή των ελαστικών για όλους τους αναβάτες, διότι οι πολλές στροφές και η μεγάλη ευθεία θέλουν κράτημα από τον πρώτο γύρο, αλλά και αντοχή μέχρι τον τελευταίο. Οι αναβάτες της Yamaha και της Honda θέλουν πολύ καλό κράτημα από τους πρώτους γύρους για να κάνουν διαφορά ασφαλείας (μαλακή γόμμα), αλλά και διάρκεια για να κρατήσουν τον ρυθμό του αγώνα σε όσο πιο γρήγορο γυρολόγιο μπορούν (σκληρή γόμμα). Οι αναβάτες της Ducati - λόγω τελικής, μπορούν θεωρητικά να έχουν πιο μαλακό ελαστικό από τους υπόλοιπους, αφού δεν χρειάζεται να πιέζουν τόσο πολύ στις στροφές για να γυρίζουν μεταξύ 1:47-1:47.5, ένας χρόνος που φάνηκε από τα δοκιμαστικά πως θα καθόριζε το ρυθμό του αγώνα. Βέβαια η λογική δεν έχει ιδιαίτερη σημασία όταν στις δύο πρώτες θέσεις του grid έχεις τον Marquez (σκληρά εμπρός-πίσω) και τον Quartararo (μεσαία γόμμα εμπρός-πίσω)! Κι αυτοί οι δύο θα αποφάσιζαν τον ρυθμό του αγώνα όταν θα έσβηναν τα φώτα. Στη Jerez και στο Le Man ο Marquez το κατάφερε, όμως εκεί δεν υπήρχε η τεράστια ευθεία των 357km/h τελικής. Επιπλέον, ο αγώνας θα γινόταν με πολύ πιο υψηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος σε σχέση με τα δοκιμαστικά, έχοντας επιπτώσεις στη συμπεριφορά των ελαστικών στους τελευταίους γύρους. Τα φώτα έσβησαν και στην Κ1, ο Doviστρίβει τρίτος και στον επόμενο γύρο βρίσκεται πίσω από τον Marquez, φέρνοντας μαζί του άλλες δύο Ducati (Petrucci, Miller) που καταπίνουν τους πάντες στην ευθεία. Την ίδια ώρα όμως ο Alex Rins οδηγεί σαν να είναι χρονομετρημένα και έχει ανέβει έως την τρίτη θέση μέσα σε μόλις τρεις γύρους και με το slip-streaming καταφέρνει να μείνει με τα Ducati στην ευθεία!

Κάπου εδώ ο Petrucci αποφασίζει να ξεβολέψει το Marquez. Όχι μόνο τον προσπερνάει, αλλά τον αναγκάζει να κάνει λάθος, ρίχνοντάς τον στην 5^η θέση!

Ό,τι ονειρεύονταν στην Ducati, έγινε πραγματικότητα. Όμως η επιθετικότητα του Millerπάνω στον Petrucci παραλίγο να τα χαλάσει όλα. Βέβαια η ταχύτητα του AlexRins στις στροφέςήταν πραγματικός καταλύτης! Σε αυτό το σημείο ο αγώνας θύμιζε… Qatar, όπως περιμέναμε. Έντεκα γύρους πριν το τέλος τα πράγματα ηρέμησαν κάπως, με τον Petrucci και να δίνει ρυθμό εμπρός, τον Dovi οδηγάει με υπομονή πίσω του και τον Marquezνα σκέφτεται πως θα χαλάσει το πάρτι των Ιταλών. Έτσι πίεσε λίγο παραπάνω για να κάτσει πίσω από τον Petrucci και να μείνει σε απόσταση βολής στους τελευταίους γύρους.

Κάπως έτσι φτάσαμε στον έβδομο γύρο πριν το τέλος όπου μαζί με τον Alex Rins, οι τέσσερεις πρώτη είχαν φύγει μακριά από τους υπόλοιπους. Εν τω μεταξύ, ο Miller έπεσε κάνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα… και η ταχύτερη Yamaha ήταν του Vinales στην έκτη θέση. Στον πέμπτο γύρο ο Dovi κάνει block-pass στον Marquez και έχουμε πάλι 1-2 για τις κόκκινες μοτοσυκλέτες, ενώ ένα γύρο μετά κάνει επίθεση και στον Petrucci δείχνοντας τις προθέσεις του. Ξεκάθαρα η Ducatiθα ήθελε ο ρόλος τουPetrucci να γίνει υποστηρικτικός του Dovi, όμως ο Ιταλός φρόντισε να τους προκαλέσει καρδιακή προσβολή, προσπερνώντας ξανά τον Dovi!Τελευταίος γύρος και ο Marquez κάνει την κίνησή του και με ένα τέλειο slip-streaming προσπερνώντας και τις δύο Ducati. Όμως η οριακή κίνησή του προκάλεσε πανικό (έγινε σάντουϊτς ο Dovi), με τον Petrucci να στρίβει τελικά πρώτος την Κ1και να μένει εκεί έως την καρό σημαία. Αυτή είναι η πρώτη νίκη του Ιταλού στα MotoGP και του άξιζε! Όμως για την Ducati ήταν μια πικρή νίκη, καθώς ο Marquez απομαρκύνθηκε ακόμα περισσότερο στην βαθμολογία από τον Dovi.

Moto 2

Ο αναγεννημένος Alex Marquez κατάφερε να κερδίσει άλλον έναν αγώνα με απόλυτα πιστικό τρόπο. Πέρασε μπροστά από νωρίς και με ένα εντυπωσιακά σταθερό γυρολόγιο, έχτισε μεγάλη διαφορά από τον LucaMarini στη δεύτερη θέση και τον Luthi που τερμάτισε τρίτος. Έτσι, οι συζητήσεις για την μεταπήδησή του στα MotoGP και συγκεκριμένα στην Pramac, που είναι προθάλαμος για τις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες της Ducati, πήρα ξανά φωτιά στα δημοσιογραφικά γραφεία. Την ίδια ώρα, η ΚΤΜ ζει έναν εφιάλτη, μην μπορόντας να μαζέψει ούτε καν έναν βαθμό.

Moto 3

Ένα αριστοτεχνικό slip-streaming ήταν αυτό που καθόρισε τον νικητή, που ήταν ο Ιταλός Tony Arbolino

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.