MotoGP - Νέες δοκιμές για σύστημα επικοινωνίας μεταξύ ομάδων και αναβατών από τη Dorna

Με στόχο την αυξημένη ασφάλεια των αναβατών και με πιθανή εισαγωγή του στους αγώνες το 2024
Σύστημα επικοινωνίας αναβατών-ομάδων
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/5/2023

Δύο εκδόσεις ασύρματης επικοινωνίας μεταξύ ομάδων και αναβατών δοκιμάστηκαν από τη Dorna στο μονοήμερο τεστ της Jerez, με στόχο να δούμε το σύστημα να είναι έτοιμο για τη σεζόν του 2024.

Μια ανάλογη καινοτομία δοκιμάστηκε στο Misano το 2020 και αφορούσε σύστημα επικοινωνίας των ομάδων με τους αναβάτες μέσω μηνυμάτων στην οθόνη της μοτοσυκλέτας τους! Με την πάροδο του χρόνου το εν λόγω σύστημα εξελίχθηκε και μάλιστα στις δοκιμές της Jerez είδαμε να παρουσιάζονται δύο νέα διαφορετικά συστήματα επικοινωνίας. Αυτά τα δύο συστήματα επικοινωνίας δοκιμάστηκαν από τους Fabio Quartararo (Yamaha), Aleix Espargaro (Aprilia), και Jonas Folger (GASGAS).

Όσον αφορά στο τεχνολογικό κομμάτι του νέου συστήματος επικοινωνίας, το ένα σύστημα περνάει γύρω από τις ωτοασπίδες που χρησιμοποιούν οι αναβάτες και το άλλο κατευθείαν στο αυτί τους. Προ-ηχογραφημένα μηνύματα τα οποία θα αποστέλλονται μέσω ενός συστήματος μονής κατεύθυνσης στους αναβάτες στόχο έχουν να βελτιώσουν την επικοινωνία μεταξύ των ομάδων και των αναβατών, και κατά συνέπεια την ασφάλεια των δεύτερων.

Ο Carlos Ezpeleta ανέφερε λεπτομερώς πώς θα λειτουργήσουν αυτά τα νέα συστήματα επικοινωνίας. "Συνεργαζόμαστε πολύ στενά με τους αναβάτες και τις ομάδες όσον αφορά στο σύστημα επικοινωνίας εδώ και χρόνια. Το 2020, οι αναβάτες παραπονιόντουσαν για την ορατότητα των σημαιών όσον αφορά στη βροχή και για αυτό τον λόγο διενεργήσαμε το πρώτο τεστ για το σύστημα επικοινωνίας στο Misano το 2020. Ωστόσο οι αναβάτες δεν ήταν πολύ ευχαριστημένοι, καθώς ένιωθαν άβολα με αυτό, και το επίπεδο του θορύβου τους ενοχλούσε. Έτσι αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε την οδό των πάνελ LED και να τα επιβάλουμε ως υποχρεωτικό για όλες τις πίστες από πέρυσι, με θετικά αποτελέσματα. Οι αναβάτες είναι πολύ ευχαριστημένοι και νομίζω ότι έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο και εξέλιξη όσον αφορά τις κίτρινες σημαίες και τις σημαίες γενικότερα, και στην παροχή πληροφοριών στους αναβάτες κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Παρόλα αυτά, ήταν σημαντικό για εμάς να συνεχίσουμε να εξελίσσουμε το εν λόγω σύστημα. Είναι μια πρόκληση για εμάς, επειδή σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα, τα κράνη για τις μοτοσυκλέτες είναι στενά, ειδικά στο πρόσωπο, και οι μοτοσυκλέτες είναι πολύ πιο θορυβώδεις. Επίσης οι αναβάτες πρέπει να είναι ελεύθεροι να κινούνται στη μοτοσυκλέτα, οπότε είναι πολύ πιο δύσκολο. Τέλος, πρέπει να υπάρχει επικοινωνία με τον ίδιο τον αναβάτη και όχι με τη μοτοσυκλέτα του, από τη διεύθυνση του αγώνα. Έτσι, υπάρχουν πράγματα πάνω στα οποία πρέπει να δουλέψουμε, αλλά σε γενικές γραμμές είμαστε πολύ ευχαριστημένοι.

Στη Jerez δοκιμάσαμε δύο συστήματα. Όπως όλοι γνωρίζουν, οι αναβάτες φορούν ωτοασπίδες για τον θόρυβο, οπότε το σύστημα βρίσκεται κοντά τους. Κάποιοι αναβάτες το έχουν ήδη δοκιμάσει και αισθάνονται άνετα, οπότε κατά τη διάρκεια της δοκιμής στείλαμε προ-ηχογραφημένα μηνύματα σε αυτούς. Η ιδέα είναι το σύστημα στο μέλλον να έχει σήμανση GPS, έτσι ώστε αν πλησιάζει κάποιος αναβάτης σε ένα σημείο με κίτρινη σημαία, βροχή ή ολισθηρή επιφάνεια, να προειδοποιείται πριν το συγκεκριμένο σημείο. Το εν λόγω σύστημα θα πρέπει να είναι αρκετά προηγμένο όσον αφορά στις πληροφορίες και το πότε θα κοινοποιούνται στους αναβάτες. Το δεύτερο σύστημα είναι απευθείας μέσω των αυτιών, αλλά πιστεύουμε ότι το πρώτο σύστημα είναι καλύτερο. Προς το παρόν, τα προ-ηχογραφημένα μηνύματα που στέλνονται από τη διεύθυνση αγώνα προς τους αναβάτες σχετίζονται με την ασφάλεια, ωστόσο είμαι σίγουρος πως θα υπάρξει εξέλιξη σε αυτό τα επόμενα χρόνια. Προς το παρόν είναι ένα μονόδρομο σύστημα και όλοι οι αναβάτες συμφωνούν ότι είναι θετικό κατ' αρχήν. Σε μεταγενέστερο στάδιο, αν οι ομάδες συμφωνήσουν και νιώσουν πιο άνετα με το σύστημα, όσον αφορά στην αμφίδρομη επικοινωνία μέσω ασυρμάτου από τους αναβάτες προς την διεύθυνση αγώνα ή από τις ομάδες προς τους αναβάτες, τότε το σύστημα θα εξελιχθεί περαιτέρω. Σίγουρα, όμως, θα υπάρξουν πολλές καινοτομίες τις επόμενες σεζόν.

Είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον για εμάς να μελετήσουμε τη δυναμική των πτώσεων και να έχουμε GPS στους αναβάτες, για να δούμε πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την ασφάλεια. Οπότε αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ξεκινούμε με την ασφάλεια όσον αφορά το έργο της ηχητικής επικοινωνίας. Η πλήρης εισαγωγή του εξαρτάται από διάφορους παράγοντες και δεν θα γίνει πριν από την έναρξη του 2024 στο Κατάρ, ωστόσο το πιο σημαντικό είναι να συμφωνήσουν οι αναβάτες πως το σύστημα είναι ασφαλές. Υπάρχει μεγάλη πολυπλοκότητα από πλευράς λογισμικού, οπότε αν θέλουν να λαμβάνουν μηνύματα μόνο σε προκαθορισμένα σημεία, αυτό θα είναι πιο δύσκολο για εμάς καθώς θα πρέπει να προετοιμάσουμε αυτά τα μηνύματα για τους επιμέρους τομείς".

Μένει να δούμε τώρα αν το νέο σύστημα επικοινωνίας θα «αγκαλιαστεί» από τις ομάδες και τους αναβάτες, και να δούμε πώς και προς ποιες κατευθύνσεις θα εξελιχθεί.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.