MotoGP - Νέες δοκιμές για σύστημα επικοινωνίας μεταξύ ομάδων και αναβατών από τη Dorna

Με στόχο την αυξημένη ασφάλεια των αναβατών και με πιθανή εισαγωγή του στους αγώνες το 2024
Σύστημα επικοινωνίας αναβατών-ομάδων
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/5/2023

Δύο εκδόσεις ασύρματης επικοινωνίας μεταξύ ομάδων και αναβατών δοκιμάστηκαν από τη Dorna στο μονοήμερο τεστ της Jerez, με στόχο να δούμε το σύστημα να είναι έτοιμο για τη σεζόν του 2024.

Μια ανάλογη καινοτομία δοκιμάστηκε στο Misano το 2020 και αφορούσε σύστημα επικοινωνίας των ομάδων με τους αναβάτες μέσω μηνυμάτων στην οθόνη της μοτοσυκλέτας τους! Με την πάροδο του χρόνου το εν λόγω σύστημα εξελίχθηκε και μάλιστα στις δοκιμές της Jerez είδαμε να παρουσιάζονται δύο νέα διαφορετικά συστήματα επικοινωνίας. Αυτά τα δύο συστήματα επικοινωνίας δοκιμάστηκαν από τους Fabio Quartararo (Yamaha), Aleix Espargaro (Aprilia), και Jonas Folger (GASGAS).

Όσον αφορά στο τεχνολογικό κομμάτι του νέου συστήματος επικοινωνίας, το ένα σύστημα περνάει γύρω από τις ωτοασπίδες που χρησιμοποιούν οι αναβάτες και το άλλο κατευθείαν στο αυτί τους. Προ-ηχογραφημένα μηνύματα τα οποία θα αποστέλλονται μέσω ενός συστήματος μονής κατεύθυνσης στους αναβάτες στόχο έχουν να βελτιώσουν την επικοινωνία μεταξύ των ομάδων και των αναβατών, και κατά συνέπεια την ασφάλεια των δεύτερων.

Ο Carlos Ezpeleta ανέφερε λεπτομερώς πώς θα λειτουργήσουν αυτά τα νέα συστήματα επικοινωνίας. "Συνεργαζόμαστε πολύ στενά με τους αναβάτες και τις ομάδες όσον αφορά στο σύστημα επικοινωνίας εδώ και χρόνια. Το 2020, οι αναβάτες παραπονιόντουσαν για την ορατότητα των σημαιών όσον αφορά στη βροχή και για αυτό τον λόγο διενεργήσαμε το πρώτο τεστ για το σύστημα επικοινωνίας στο Misano το 2020. Ωστόσο οι αναβάτες δεν ήταν πολύ ευχαριστημένοι, καθώς ένιωθαν άβολα με αυτό, και το επίπεδο του θορύβου τους ενοχλούσε. Έτσι αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε την οδό των πάνελ LED και να τα επιβάλουμε ως υποχρεωτικό για όλες τις πίστες από πέρυσι, με θετικά αποτελέσματα. Οι αναβάτες είναι πολύ ευχαριστημένοι και νομίζω ότι έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο και εξέλιξη όσον αφορά τις κίτρινες σημαίες και τις σημαίες γενικότερα, και στην παροχή πληροφοριών στους αναβάτες κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Παρόλα αυτά, ήταν σημαντικό για εμάς να συνεχίσουμε να εξελίσσουμε το εν λόγω σύστημα. Είναι μια πρόκληση για εμάς, επειδή σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα, τα κράνη για τις μοτοσυκλέτες είναι στενά, ειδικά στο πρόσωπο, και οι μοτοσυκλέτες είναι πολύ πιο θορυβώδεις. Επίσης οι αναβάτες πρέπει να είναι ελεύθεροι να κινούνται στη μοτοσυκλέτα, οπότε είναι πολύ πιο δύσκολο. Τέλος, πρέπει να υπάρχει επικοινωνία με τον ίδιο τον αναβάτη και όχι με τη μοτοσυκλέτα του, από τη διεύθυνση του αγώνα. Έτσι, υπάρχουν πράγματα πάνω στα οποία πρέπει να δουλέψουμε, αλλά σε γενικές γραμμές είμαστε πολύ ευχαριστημένοι.

Στη Jerez δοκιμάσαμε δύο συστήματα. Όπως όλοι γνωρίζουν, οι αναβάτες φορούν ωτοασπίδες για τον θόρυβο, οπότε το σύστημα βρίσκεται κοντά τους. Κάποιοι αναβάτες το έχουν ήδη δοκιμάσει και αισθάνονται άνετα, οπότε κατά τη διάρκεια της δοκιμής στείλαμε προ-ηχογραφημένα μηνύματα σε αυτούς. Η ιδέα είναι το σύστημα στο μέλλον να έχει σήμανση GPS, έτσι ώστε αν πλησιάζει κάποιος αναβάτης σε ένα σημείο με κίτρινη σημαία, βροχή ή ολισθηρή επιφάνεια, να προειδοποιείται πριν το συγκεκριμένο σημείο. Το εν λόγω σύστημα θα πρέπει να είναι αρκετά προηγμένο όσον αφορά στις πληροφορίες και το πότε θα κοινοποιούνται στους αναβάτες. Το δεύτερο σύστημα είναι απευθείας μέσω των αυτιών, αλλά πιστεύουμε ότι το πρώτο σύστημα είναι καλύτερο. Προς το παρόν, τα προ-ηχογραφημένα μηνύματα που στέλνονται από τη διεύθυνση αγώνα προς τους αναβάτες σχετίζονται με την ασφάλεια, ωστόσο είμαι σίγουρος πως θα υπάρξει εξέλιξη σε αυτό τα επόμενα χρόνια. Προς το παρόν είναι ένα μονόδρομο σύστημα και όλοι οι αναβάτες συμφωνούν ότι είναι θετικό κατ' αρχήν. Σε μεταγενέστερο στάδιο, αν οι ομάδες συμφωνήσουν και νιώσουν πιο άνετα με το σύστημα, όσον αφορά στην αμφίδρομη επικοινωνία μέσω ασυρμάτου από τους αναβάτες προς την διεύθυνση αγώνα ή από τις ομάδες προς τους αναβάτες, τότε το σύστημα θα εξελιχθεί περαιτέρω. Σίγουρα, όμως, θα υπάρξουν πολλές καινοτομίες τις επόμενες σεζόν.

Είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον για εμάς να μελετήσουμε τη δυναμική των πτώσεων και να έχουμε GPS στους αναβάτες, για να δούμε πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την ασφάλεια. Οπότε αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ξεκινούμε με την ασφάλεια όσον αφορά το έργο της ηχητικής επικοινωνίας. Η πλήρης εισαγωγή του εξαρτάται από διάφορους παράγοντες και δεν θα γίνει πριν από την έναρξη του 2024 στο Κατάρ, ωστόσο το πιο σημαντικό είναι να συμφωνήσουν οι αναβάτες πως το σύστημα είναι ασφαλές. Υπάρχει μεγάλη πολυπλοκότητα από πλευράς λογισμικού, οπότε αν θέλουν να λαμβάνουν μηνύματα μόνο σε προκαθορισμένα σημεία, αυτό θα είναι πιο δύσκολο για εμάς καθώς θα πρέπει να προετοιμάσουμε αυτά τα μηνύματα για τους επιμέρους τομείς".

Μένει να δούμε τώρα αν το νέο σύστημα επικοινωνίας θα «αγκαλιαστεί» από τις ομάδες και τους αναβάτες, και να δούμε πώς και προς ποιες κατευθύνσεις θα εξελιχθεί.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.