MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend
Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το
motomag
11/10/2022
Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.
Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.
Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.
Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.
Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.
Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.
Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.
Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.
Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.
Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.
Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.
Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.
MotoGP 2023, Catalunya - Θρίαμβος της Aprilia με 1ο τον Aleix και 2ο τον Maverick, στο νοσοκομείο ο Pecco!
Ιστορική στιγμή για το Noale, που δυστυχώς συνδυάζεται με το άσχημο ατύχημα του Πρωταθλητή του 2022 και ηγέτη της γενικής του 23
Από τον
Κώστα Γκαζή
3/9/2023
Η πρώτη εκκίνηση της Κυριακής οδήγησε σε ένα αδιανόητο χάος, όπου σε 2 συμβάντα στις πρώτες στροφές είδαμε 5 αναβάτες κάτω, και τον Pecco Bagnaia να εκτοξεύεται από ένα high-side για να πέσει και να του πατήσει το πόδι ο Binder που ακολουθούσε. Ο Pecco μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ενώ στο ιατρικό κέντρο παρέμεινε και ο Enea Bastianini, και έτσι στη δεύτερη εκκίνηση δεν υπήρχε κανένα εργοστασιακό Ducati. Εκεί, η Aprilia σημείωσε έναν μοναδικό θρίαμβο, με ένα ιστορικό για το εργοστάσιο 1-2, με τον Aleix Espargaro να παίρνει τη δεύτερη νίκη του για το σαββατοκύριακο, και με τον Maverick Vinales δεύτερο.
Η δεύτερη εκκίνηση γίνεται στις 15.25 ώρα Ελλάδας (25 λεπτά μετά την καταστροφική πρώτη), χωρίς τον Pecco και χωρίς τον Enea, καθώς αμφότεροι οι αναβάτες της Lenovo Ducati μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο!
Αυτή τη φορά ευτυχώς όλοι περνούν τις πρώτες στροφές χωρίς κάποιο συμβάν, με τον αγώνα να αποτελείται πλέον από 23 γύρους.
Πρώτος αρχικά είναι ο Vinales, δεύτερος ο Martin, και τρίτος ο Aleix, με τον Pol Espargaro να υποφέρει από μηχανικό πρόβλημα με την RC16 του και να εγκαταλείπει.
Στον 2ο γύρο του αγώνα, δεν έχουμε κάποια αλλαγή στις πρώτες τρεις θέσεις, ενώ καλύτερα τοποθετημένος αναβάτης ιαπωνικής μοτοσυκλέτας είναι ο Marc Marquez στην 9η θέση που παλεύει με τον Quartararo που βρίσκεται 10ος.
Στον 3ο γύρο μετά την επανεκκίνηση, οι πρώτοι 4 (Maverick Vinales, Jorge Martin, Aleix Espargaro και Miguel Oliveira) έχουν δημιουργήσει διαφορά από τους υπόλοιπους, με τον Aleix να κάνει την κίνηση του και να περνά τον Martin για να βρεθεί εκείνος 2ος
Έναν γύρο αργότερα, και ο Miguel Oliveira περνά κι εκείνος τον Martin, και τώρα έχουμε τρεις μοτοσυκλέτες της Aprilia στις τρεις πρώτες θέσεις! Λέτε να δούμε podium lockout για το Noale;
Και ξαφνικά χάνουμε τη μεγάλη ελπίδα της ΚΤΜ, καθώς ο Brad Binder εγκαταλείπει, απ' ότι φαίνεται από μηχανική βλάβη, αφήνοντας τον Jack Miller στην 6η θέση, ως καλύτερα τοποθετημένο αναβάτη του Pierer Group. Προς τιμή του ο Binder, μόλις αποσύρεται πηγαίνει στο ιατρικό κέντρο για να δει τον Bagnaia.
Στον 5ο γύρο ο Marc Marquez έχει βρεθεί 10ος, ενώ αντίθετα ο Quartararo τα πηγαίνει πολύ καλύτερα από τον αγώνα Sprint του Σαββάτου, καθώς είναι 8ος.
Κακός είναι για μια ακόμη φορά ο αγώνας του Bezzecchi, με τον αναβάτη της V46 να είναι μόλις 13ος μέχρι στιγμής.
Έβδομος γύρος, και οι 3 αναβάτες της Aprilia δείχνουν άνετοι, με τον Martin να έχει μείνει πιο πίσω, χωρίς να μπορεί να πιέσει, και με τον ομόσταυλό του, Johann Zarco να τον πλησιάζει.
Τον όγδοο γύρο ο Oliveira έχει μείνει κι αυτός πίσω, μην μπορώντας να κρατηθεί στον ρυθμό των εργοστασιακών αναβατών της Aprilia που πηγαίνουν ρόδα-ρόδα μεταξύ τους.
Ο Augusto Fernandez καταφέρνει να περάσει τον Marc Marquez στον 9ο γύρο, αφήνοντας τον 11ο, ενώ από πίσω καραδοκεί και ο έτερος Fernandez, ο Raul.
Όμορφη μάχη έχουμε για την 6η θέση μεταξύ Jack Miller και Alex Marquez, με τους δυο αναβάτες να φτάνουν στο "παραλίγο" να ακουμπήσουν ο ένας τον άλλο.
Δέκατος γύρος, και η μάχη ανάβει μεταξύ του Jorge Martin και του Miguel Oliveira, με τον αναβάτη της Ducati να περνά μπροστά, και με τον Πορτογάλο να προσπαθεί να απαντήσει, όμως όπως φαίνεται δεν έχει τον ρυθμό του Ισπανού σε αυτό το στάδιο του αγώνα.
Δεκατρείς γύροι μένουν για το τέλος, και ο Raul Fernandez εγκαταλείπει με μηχανικό πρόβλημα.
Κι εκεί που οι 2 εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia βρισκόταν στη ρόδα ο ένας του άλλου, ο Vinales ξεκινά να χτίζει διαφορά, φτάνοντας τα 1,3 δευτερόλεπτα από τον Aleix. Όπως θα μαθαίναμε κατόπιν, ο Aleix είχε κάνει ένα λάθος, χάνοντας τη γραμμή του, εξού κι η ξαφνική διαφορά.
Τον 12ο γύρο από τους Ιάπωνες ο Quartararo έχει βρει το... mojo του, και είναι 7ος για την ώρα, ενώ από την άλλη ο Marc Marquez χάνει συνεχώς θέσεις, και βρίσκεται 12ος αυτή τη στιγμή.
Δέκα γύρους πριν το τέλος, και ο Aleix μειώνει ελαφρώς τη διαφορά, συνεχίζει όμως να βρίσκεται 1,073 δευτερόλεπτα πίσω από τον ομόσταυλό του που οδηγεί την κούρσα. Οι δυο τους βρίσκονται στον δικό τους αγώνα, φτιάχνοντας συνεχώς διαφορά από τους υπόλοιπους.
Αυτή τη στιγμή μαθαίνουμε πως ο Pecco μεταφέρεται από το ιατρικό κέντρο σε νοσοκομείο της Βαρκελώνης, χωρίς να γνωρίζουμε για την ώρα πληροφορίες για την κατάσταση του.
Βρισκόμαστε στον 16ο γύρο, και ο Aleix βρίσκεται 0,756 δευτερόλεπτα πίσω από τον Maverick και δείχνει ικανός να τον πιάσει -αν δεν κάνει πάλι κάποιο λάθος υπό πίεση. Η διαφορά του Aleix από τον Martin είναι μεγάλη, στα 3,5 δευτερόλεπτα, ενώ τον 4ο για την ώρα Oliveira απειλεί ο Zarco.
Με 5 γύρους να απομένουν, ο Aleix φτάνει τον Vinales και όλοι αναρωτιόμαστε αν έχει τα αποθέματα για να περάσει εκείνος μπροστά και να κάνει το 2 στα 2 αυτό το σαββατοκύριακο. Παράλληλα, πίσω οι υπόλοιποι αναβάτες μένουν ολοένα και πιο πίσω υποφέροντας από προβλήματα με το κράτημα των φθαρμένων και υπερθερμασμένων ελαστικών τους -χαρακτηριστικά ο τρίτος Jorge Martin βρίσκεται 4,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Aleix. Όχι πως δεν υποφέρουν το ίδιο και οι αναβάτες του Noale, όπως βλέπουμε στα πλάνα του σκηνοθέτη τα ελαστικά τους είναι ΔΙΑΛΥΜΜΕΝΑ στα πλαϊνά, όμως η μοτοσυκλέτα της Aprilia παραμένει ακόμα ελεγχόμενη επιτρέποντας τους να πιέσουν παραπάνω.
Τον 20ο γύρο από τους 23, στην ευθεία του τερματισμού ο Aleix κάνει την κίνηση του, βρίσκεται δίπλα στον Maverick από τνν εσωτερική και με ένα υποδειγματικό block pass περνά εκείνος μπροστά, για να ξεκινήσει άμεσα να δημιουργεί διαφορά!
Έναν γύρο αργότερα, και ο Aleix προηγείται με 1,3 δευτερόλεπτα από τον Maverick, ενώ ελπίζουμε να μην κάνει το ίδιο λάθος με πέρυσι, και να μετρά καλά τους γύρους ώστε να μην κόψει ρυθμό πριν τον τερματισμό.
Εντωμεταξύ ο Oliveira έχει χάσει και την 4η θέση από τον Zarco, κι έτσι η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Aleix Espargaro, Maverick Vinales, Jorge Martin, Johann Zarco, Miguel Oliveira. Έκτος είναι ο Alex Marquez και 7ος ο Quartararo.
Και φτάνουμε στον τερματισμό, με τον Aleix Espargaro να καταφέρνει να πάρει τη 2η νίκη του αυτό το σαββατοκύριακο, και με την Aprilia να γιορτάζει το 1-2 στον αγώνα της Κυριακής, με τον Vinales να τερματίζει πίσω από τον Aleix! Στη συνέντευξή του αμέσως μετά τον αγώνα, ο Aleix αφιέρωσε τη νίκη του στον Pecco, δείχνοντας για μια ακόμη φορά το ήθος του.
Ένας πραγματικός θρίαμβος για το Noale.
Όμορφη λεπτομέρεια η στάση των δυο αναβατών της Aprilia μετά τον τερματισμό και η... ανταλλαγή μοτοσυκλετών μεταξύ τους, με τον Aleix να καβαλά το νούμερο 12 και τον Maverick το 41! Στη συνέχεια αλλάζουν ξανά για να πάνε στο παρκ φερμέ -και να μην έχουμε και κάποια... περίεργη ένσταση, καθώς αυτό δεν έχει ξαναγίνει.
Σημειώστε πως μέχρι και το τέλος του αγώνα ΔΕΝ είχαμε νέα από την κατάσταση της υγείας του Pecco Bagnaia. Το μόνο που ανακοίνωσε μέχρι στιγμής η Ducati είναι πως ο Pecco είναι "relatively ok", σχετικά καλά δηλαδή, που σημαίνει πως αποφύγαμε τα χειρότερα χωρίς να κατονομάζονται αυτά -μάλλον όμως δεν έχει σπάσει το πόδι.
Παρά τώρα την ατυχία του Pecco, ο Ιταλός παραμένει πρώτος στη βαθμολογία του Πρωταθλήματος, που για τις πρώτες θέσεις έχει ως εξής:
