MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP: Yamaha και Augusto Fernandez ανανεώνουν για 2 χρόνια εξαιτίας V4

Ο Ισπανός θα παραμείνει επίσημος δοκιμαστής της Yamaha στο MotoGP για τις σεζόν 2026 και 2027
Augusto
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/9/2025

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής Moto2 του 2022 θα παραμείνει ως αναβάτης δοκιμών στην ιαπωνική κατασκευάστρια εταιρεία για τις σεζόν MotoGP 2026 και 2027.

Η Yamaha φαίνεται πως είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένη με τον Ισπανό αναβάτη εξέλιξης, ειδικά μετά και το τελευταίο τεστ της V4 μοτοσυκλέτας που ήταν ιδιαίτερα θετικό και αυτό αποτυπώνεται και από την άμεση ανανέωση συνεργασίας των δύο πλευρών. Μάλιστα ο Fernandez θα συμμετέχει στον αγώνα του Misano το προσεχές Σαββατοκύριακο με τη νέα Yamaha V4.

Ο Ισπανός αναβάτης δήλωσε: “Είμαι πολύ χαρούμενος που θα συνεχίσω με τη Yamaha για δύο ακόμη χρόνια. Μέχρι στιγμής, η φετινή χρονιά είναι ένα υπέροχο ταξίδι. Από την αρχή νιώθω πολύ καλά: με τους ανθρώπους, με την ομάδα δοκιμών, με όλους όσους εμπλέκονται στη Yamaha.

Με όλα τα σχέδια που έχουμε στο μυαλό μας, είναι μια σημαντική στιγμή για να είμαι μέλος της ομάδας δοκιμών της Yamaha Factory Racing και νιώθω περήφανος και χαρούμενος που είμαι εδώ και συνεχίζω τη δουλειά μου. Θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό για να φέρω ξανά την εταιρεία στην κορυφή”.

Ο Paolo Pavesio, Διευθύνων Σύμβουλος της Yamaha Motor Racing, πρόσθεσε: “Είμαστε στην ευχάριστη θέση να επιβεβαιώσουμε ότι ο Augusto θα συνεχίσει τη συνεργασία του με την ομάδα δοκιμών της Yamaha Factory Racing. Από την ένταξή του στην ομάδα μας νωρίτερα φέτος, έχει αφήσει αξιοσημείωτο αποτύπωμα, προσφέροντας ανταγωνιστική οξυδέρκεια και τεχνική γνώση στο πρόγραμμα ανάπτυξης μας. Η συνέργεια του με τον Andrea Dovizioso έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα πολύτιμη, τόσο κατά τη διάρκεια των δοκιμών όσο και στις συμμετοχές με wildcard.

Καθώς μέχρι πρότινος ήταν αναβάτης MotoGP, ο Augusto παραμένει σε άριστη φυσική και ανταγωνιστική κατάσταση, γεγονός που τον καθιστά ιδανικό για τις δοκιμές αντοχής του νέου μας πρωτοτύπου με κινητήρα V4. Τα σχόλιά του είναι καθοριστικά για την αξιολόγηση των δεικτών απόδοσης και τη βελτίωση της κατανόησης της ανταγωνιστικής θέσης της Yamaha.

Εκτός από τον ρόλο του ως δοκιμαστής, ο Augusto θα υπηρετήσει επίσης ως αναπληρωματικός αναβάτης και για τις δύο ομάδες της Yamaha, αν χρειαστεί κατά τη διάρκεια της σεζόν MotoGP, καθιστώντας τον ουσιαστικά τον πέμπτο εργοστασιακό αναβάτη μας.

Είμαστε βέβαιοι ότι η συνεχής συμμετοχή του Augusto θα είναι καθοριστική για την επιτυχία του «Σχεδίου V» και την ανάπτυξη της νέας μοτοσυκλέτας 850cc για το 2027: δύο παράλληλα έργα που αποτελούν μερικές από τις σημαντικότερες τεχνικές προκλήσεις στην ιστορία των αγώνων της Yamaha”.