MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP- Pedro Acosta: Το ρίσκο με το πίσω ελαστικό και η “ταλαιπωρία”

Περίμενε περισσότερα πηγαίνοντας αντίθετα με όλους - Έμεινε ικανοποιημένος από τον τερματισμό του
MotoGP Acosta Soft Rear
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/9/2025

Ο Pedro Acosta ήταν ο μοναδικός αναβάτης που επέλεξε το μαλακό πίσω ελαστικό στο Καταλανικό MotoGP, αντιμετωπίζοντας σημαντική φθορά στο δεύτερο μισό του αγώνα.

Ο 21χρονος αναβάτης της KTM εξήγησε ότι αναγκάστηκε να ρισκάρει με το μαλακό πίσω ελαστικό, καθώς δεν είχε καλή αίσθηση με το μεσαίο. Κατά τη διάρκεια της Παρασκευής, στη διαδικασία των δοκιμών, ο Acosta είχε δοκιμάσει το μαλακό ελαστικό και σημείωσε καλό ρυθμό, όμως το μεσαίο ήταν η αναμενόμενη επιλογή για τον αγώνα λόγω της σκληρής φύσης της πίστας της Βαρκελώνης στα ελαστικά.

Πράγματι, όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες επέλεξαν το μεσαίο, με τον Pedro Acosta να είναι ο μοναδικός που πήρε διαφορετική απόφαση. Αρχικά, η στρατηγική του απέδωσε, καθώς βρέθηκε τρίτος σε μία σφιχτή μάχη τεσσάρων κορυφαίων, με επικεφαλής τον νικητή του αγώνα Alex Marquez και τον Marc Marquez, ενώ ο Enea Bastianini της Tech3 ήταν τέταρτος.

Ο Bastianini πέρασε τον Acosta για την τρίτη θέση στον 11ο γύρο των 24, ενώ ο Acosta υποχώρησε αισθητά από την ομάδα των βάθρων στο δεύτερο μισό του αγώνα, καταλήγοντας όμως στην τέταρτη θέση.

Ο Acosta δήλωσε: "Ήταν δύσκολο. Δεν αισθανόμουν καλά την Παρασκευή με το μεσαίο ελαστικό και ούτε σήμερα το πρωί. Γι’ αυτό αποφάσισα να πάω με το μαλακό. Είναι αλήθεια ότι μετά τον 10ο γύρο ήμουν ήδη εξαντλημένος και απλώς υπέφερα. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να είμαστε χαρούμενοι. Δύο τέταρτες θέσεις αυτό το Σαββατοκύριακο. Προσπαθούμε να παραμένουμε πάντα στις πέντε πρώτες θέσεις και να είμαστε σταθεροί. Τώρα, ας δούμε τι μας ετοιμάζει το Misano".

Ο Acosta είχε χρησιμοποιήσει παρόμοια στρατηγική πριν από λίγες εβδομάδες στο Balaton Park, όπου κατάφερε να ανέβει από την έβδομη στη δεύτερη θέση.

Η διπλή τέταρτη θέση ολοκλήρωσε ένα δυνατό Σαββατοκύριακο για τον Acosta και την KTM συνολικά, με τον Bastianini να τερματίζει τρίτος. Η KTM βρίσκεται πλέον μόλις δύο βαθμούς πίσω από την Aprilia στη μάχη για τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα κατασκευαστών.

Ο Acosta είναι επίσης πέμπτος στη βαθμολογία των αναβατών, μόλις 14 βαθμούς πίσω από τον τέταρτο Marco Bezzecchi, ο οποίος είχε διπλό DNF στη Βαρκελώνη και έχασε έτσι πολύτιμους βαθμούς για τη συνέχεια του πρωταθλήματος.