MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Honda-Luca Marini: Καλύτερη επιστροφή δεν γινόταν για τον Luca Marini

Πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα του με τη Honda στον αγώνα της Γερμανίας
Marini Return
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/7/2025

Στην επιστροφή του στο MotoGP, ο Luca Marini βρέθηκε ξανά μέσα στη βαθμολογούμενη ζώνη και σημείωσε το καλύτερο αποτέλεσμα του έως τώρα σε Grand Prix με τη Honda.

Αφού απουσίασε από τα τρία τελευταία Grand Prix λόγω τραυματισμών που υπέστη σε δοκιμές στη Suzuka, ο Marini επέστρεψε στο Grand Prix της Γερμανίας. Πριν από την επιστροφή του στην ομάδα Honda HRC Castrol, ο Marini έκανε δοκιμές στο Brno έχοντας χαμηλές προσδοκίες απο το Grand Prix Γερμανίας, θέλοντας απλώς να ξαναβρεί τον ρυθμό του.

Ωστόσο, ο Ιταλός βούτηξε κατευθείαν στα βαθιά. Το Σάββατο τερμάτισε στη 16η θέση στον αγώνα Sprint, ενώ την Κυριακή πέρασε τη γραμμή του τερματισμού στην έκτη θέση στο Grand Prix. Η έκτη θέση στο Sachsenring αποτελεί το καλύτερο του τερματισμό ως εργοστασιακός αναβάτης της Honda και συνέχισε έτσι το σερί εμφανίσεων του εντός βαθμολογίας στη σεζόν του 2025.

Ο Marini δοκιμάστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα καθώς βρέθηκε σε μάχη με τους Brad Binder, Jack Miller και Raul Fernandez, τους οποίους κατάφερε να νικήσει μέχρι την καρό σημαία, τη θέση του βέβαια την "οφείλει" και στο γεγονός ότι οι πτώσεις στον κυρίως αγώνα της Γερμανίας ήταν ασυνήθιστα πολλές.

Marini Return

"Είμαι πραγματικά χαρούμενος με την απόδοσή μου στον αγώνα, πολλοί αναβάτες έπεσαν όταν έπεσε η πρόσφυση του μπροστινού ελαστικού, οπότε ήμουν ιδιαίτερα προσεκτικός με αυτό στη Στροφή 1, όπου όλοι έπεφταν. Έκανα πολύ καλή εκκίνηση και κέρδισα πολλές θέσεις πριν βρω ρυθμό και προσπαθήσω να κρατήσω δυνάμεις. Από τον έβδομο γύρο ένιωσα λίγο πόνο, αλλά αυτό σήμαινε ότι είχα διατηρήσει αρκετά τα ελαστικά για το τέλος του αγώνα και μπορούσα να προσπεράσω καλά.”  είπε ο Marini.

“Κάναμε καλή δουλειά βελτιώνοντας τη μοτοσυκλέτα από την Παρασκευή, πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε στον γρήγορο γύρο και στους πρώτους γύρους του αγώνα. Τώρα μερικές μέρες για αποκατάσταση και επιστρέφουμε κατευθείαν στο Brno.”

Μετά τη συγκομιδή δέκα βαθμών στο Grand Prix της Κυριακής, ο Marini ανέβηκε στη 15η θέση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος MotoGP και πλέον βρίσκεται έναν βαθμό πίσω από τον αναβάτη της Trackhouse Racing, Ai Ogura.