MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Enea Bastianini: “Ο χειρότερος αγώνας της καριέρας μου” – Αδύνατο να συνεχίσει έτσι δηλώνει ο "La Bestia"

Μετά τον Pedro Acosta και ο Ιταλός στρέφεται ενάντια της KTM
Enea Bastianini ενάντια της ΚΤΜ 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο Enea Bastianini, διπλός νικητής με την Ducati στο Silverstone το 2024, χαρακτήρισε το Βρετανικό MotoGP του 2025 ως πιθανότατα τον χειρότερο αγώνα της καριέρας του.

Αντιμετωπίζοντας δυσκολίες στο να προσαρμοστεί στην RC16 από τις πρώτες κιόλας δοκιμές πριν την έναρξη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, ο Bastianini απηύθυνε έκκληση για βοήθεια, ίσως και μια προειδοποίηση προς την KTM λέγοντας ότι αδύνατο να συνεχίσει έτσι.

Μετά την 15η θέση στο Sprint του Silverstone, ο Ιταλός τερμάτισε 17ος στον κύριο αγώνα, έχοντας εκτίσει και ποινή long lap από το Le Mans. Ο Bastianini που σκέφτηκε ακόμη και να αποσυρθεί κατά τη διάρκεια του αγώνα – βρέθηκε 54 συνολικά δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή και εργοστασιακό αναβάτη της Aprilia, Marco Bezzecchi

Ο Bastianini ήταν τόσο πίσω από τον αμέσως επόμενο, Miguel Oliveira, που ούτε μια ποινή 16 δευτερολέπτων μετά τον αγώνα λόγω πίεσης ελαστικών δεν άλλαξε τη θέση του. Μόνο ο τραυματισμένος Somkiat Chantra (LCR) και ο αναπληρωματικός της Aprilia, Lorenzo Savadori, που επίσης δέχθηκαν ποινές, τερμάτισαν πίσω του.

Ο ταχύτερος γύρος του Bastianini ήταν 2,1 δευτερόλεπτα αργότερος από του Bezzecchi και 1,5 δευτερόλεπτο πιο αργός από τον ταχύτερο KTM αναβάτη, Pedro Acosta. Ο Ισπανός δήλωσε επίσης απογοητευμένος με την έκτη θέση που κατέκτησε και “έτριξε τα δόντια” στην ΚΤΜ για την έλλειψη υποστήριξής στους αναβάτες της, ωστόσο τερμάτισε σε πολύ καλύτερη θέση από τον Bastianini και για αυτό ο λόγος του έχει και πολύ μεγαλύτερο ειδικό βάρος.  Ο Bastianini δεν κατάφερε κάτι καλύτερο ούτε σε σχέση με τον ομόσταυλό του M. Vinales που πήρε την 11η θέση στον αγώνα, με διαφορά μεγαλύτερη των 40 δευτερολέπτων από τον Ιταλό.

“Ήταν μία πολύ δύσκολη μέρα γιατί προσπάθησα να κάνω κάτι με τη μοτοσυκλέτα, αλλά τίποτα, είναι αδύνατο για μένα να πιέσω. Ο αγώνας ήταν δύσκολος ακόμα και στις ευθείες γιατί ήταν πολύ δύσκολο να κρατήσω το γκάζι ανοιχτό - το μπροστινό μέρος ήταν πολύ ελαφρ…. Ήταν πολύ απογοητευτικό. Πιθανότατα ο χειρότερος αγώνας της καριέρας μου.”, είπε ο Ιταλός που σκέφτηκε πολλές φορές να αποσυρθρεί από τον αγώνα, όπως δήλωσε. Τερμάτισε ωστόσο όπως είπε για όλους, και για τον ίδιο και για την ομάδα. 

Κοιτώντας προς τον επόμενο αγώνα στην Aragon, ο Bastianini ζήτησε περισσότερη τεχνική υποστήριξη από την KTM: “Αυτή τη στιγμή είμαι ο χειρότερος αναβάτης στην πίστα. Πέρυσι εδώ κέρδισα δύο φορές και φέτος μου φαίνεται αδύνατο που είμαι τελευταίος. Πιστεύω πως η KTM πρέπει να κάνει κάτι για μένα και για το μέλλον μου, γιατί έτσι δεν γίνεται να συνεχίσουμε.”

“Στο τέλος η μοτοσυκλέτα δεν στρίβει και τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν. Αυτό είναι το πρόβλημα. Μπορούμε να φρενάρουμε δυνατά, αλλά σε αυτή την πίστα, σήμερα με τον δυνατό άνεμο, δεν ήταν το δυνατό μας σημείο. Το Le Mans ήταν καλό γιατί είχε πολλές κλειστές στροφές και ήμασταν πιο ανταγωνιστικοί, αλλά εδώ όχι.”
Ο Bastianini – του οποίου ο χρόνος στο νικηφόρο Sprint του Silverstone το 2024 ήταν 3,7 δευτερόλεπτα ταχύτερος από τον Alex Marquez το 2025 – έχει ως καλύτερο φετινό του τερματισμό με την KTM την έβδομη θέση στο Austin.