MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP Ιαπωνία: Νίκη Bagnaia χωρίς μάχη – Ψαλιδίζει την διαφορά στο πρωτάθλημα

Νέα πτώση Acosta ελπίζοντας για την βροχή που δεν έπεσε
MotoGP Ιαπωνία: Νίκη Bagnaia χωρίς μάχη – Ψαλιδίζει την διαφορά στο πρωτάθλημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2024

Ο καιρός που έβγαλε την κόκκινη σημαία στην Moto2 και απείλησε τον αγώνα των MotoGP δεν επηρέασε τελικά το αποτέλεσμα σε μία στιγμή που θα ήταν πολύ δύσκολη για τους δύο πρώτους του πρωταθλήματος αλλά θα κατάφερνε να ανανεώσει το ενδιαφέρον των θεατών που μετά από το πρώτο κομμάτι του αγώνα δεν είχαν πλέον τίποτα να ελπίζουν με τον αγώνα να καταλήγει βαρετός για τον Marquez όπως χαρακτηριστικά δήλωσε. Είχε βέβαια μία στιγμή ανησυχίας όταν ξεκίνησε να γυρνά στον ρυθμό του Bagnaia την οποία διόρθωσε χωρίς να χάσει θέση, κρατώντας την τελευταία του βάθρου.

Μέχρι να φτάσουμε εκεί όμως ήταν ένας πολύ ωραίος αγώνας με δυνατή εκκίνηση και μάχες σχεδόν σε όλη την πρώτη δεκάδα.

Αποτινάσσοντας πλήρως πλέον την σειρά 5 κακών εκκινήσεων ο Bagnaia ξεκίνησε όπως και εχθές στον Sprint, αλάνθαστος παίρνοντας την πρώτη θέση από τον Acosta με τον Martin και τον Marquez επίσης να τα πηγαίνουν εξαιρετικά και σπρώχνοντας τον Morbidelli εκτός γραμμής, ακουμπώντας και με τον Vinales, ανέβηκαν στην 5η και 6η θέση.

Υπήρχαν δύο KTM στις πρώτες θέσεις καθώς πίσω από τον Acosta στην δεύτερη θέση είχε καταφέρει να κρατηθεί ο Binder και μέσα από την μάχη για την τέταρτη θέση κατάφερε να ανέβει με ταυτόχρονες προσπεράσεις ο Miller από την 7η θέση.

Έδειχνε πως δεν κολλάει με τους υπόλοιπους εκεί όμως και δεν θα έμενε για πολύ καθώς ο Martin περνά εμπρός στην 4η θέση που ήταν ο Bastianini που βρέθηκε στην 7η πίσω από τον Marquez.

Ο άλλος Marquez πίσω κάρφωσε την Gresini πάνω στον Mir που μπορεί αυτή τη φορά το μόνο του λάθος να είναι πως γυρνούσε τέρμα πίσω αλλά τα στατιστικά θα γράψουν άλλη μία πτώση και κανείς δεν θα θυμάται πως αυτή τη φορά δεν έφταιγε.

Βγήκε από την πίστα έχοντας την Gresini σφηνωμένη ανάμεσα στον πίσω τροχό και το υποπλαίσιο εγκαταλείποντας εκνευρισμένος.

Πολύ νωρίς αυτή τη φορά μόλις στον 4ο γύρο ο Acosta πέφτει και στην ίδια στροφή ο Binder ανοίγει γραμμή και ο Martin μπαίνει δεύτερος. Ο Acosta έκανε μία απέλπιδα προσπάθεια να ξανά μπει με την ευχή να βρέξει καθώς τότε υπήρχε περιθώριο να ξανά μπει στους βαθμούς και να βελτιώσει τα στατιστικά του. Καθυστέρησε λίγο να το κάνει αυτό έχοντας όλο το εμπρός κομμάτι του φαίρινγκ ασταθές και βρέθηκε να γυρνά ελάχιστα μπροστά από τον Bagnaia. Λίγους γύρους αργότερα κάθισε εκτός γραμμής για να μην τους χαλάσει τον αγώνα και μπήκε πίσω από τον Bastianini που εκείνη την στιγμή κυνηγούσε τον Binder που είχε χάσει θέση και από τον Marquez.

Ο Bastianini ζορίστηκε να περάσει τον Binder αφήνοντας τον Marquez να κάνει ένα ήσυχο αγώνα που καθόλου δεν του άρεσε και όπως είπε βαρέθηκε. Ιδιαίτερα όταν είδε πως δεν γινόταν να πιάσει τους μπροστά.

Εκείνη την στιγμή ο Bagnaia είχε καταφέρει να φτάσει έως και το 1,4 δευτερόλεπτα που πολύ γρήγορα ο Martin μείωσε μόλις στο μισό. Ο Bagnaia έκανε έναν αγώνα στρατηγικής, ήταν φανταστικό να τον παρακολουθείς να διευθετεί το κενό από τον Martin με γνώμονα τα ελαστικά κρατώντας εκ νέου την απόστασή τους στο ένα δευτερόλεπτο. Τα γλιστρήματα που ένιωσε ο Martin ήταν ο δεύτερος λόγος που αποφάσισε ότι η δεύτερη θέση ήταν φανταστική με δεδομένο πως ξεκίνησε από την 11η. Σε μία σπάνια στιγμή αυτοσυγκράτησης που δεν είναι αρκετή για να πει κανείς πως έχει διορθώσει για πάντα το βασικό του μειονέκτημα, ο Martin έμεινε σε σταθερό ρυθμό και βολεύτηκε στην 2η θέση.

Ο Bastianini δεν κατάφερε να απειλήσει ποτέ τον Marquez ενώ ο Acosta όταν είδε πως μετά την απειλή βροχής που ανάγκασε τους κριτές να βγάλουν τις άσπρες σημαίες αλλά δεν έφτασε ποτέ να επηρεάζει τον ρυθμό οδήγησης, εγκατέλειψε στις πρώτες ηλιαχτίδες. Μετά άνοιξε και τρύπα στα σύννεφα και τα πράγματα βελτιώθηκαν.

Ο Nakagami δεν είχε πρόβλημα από τον Zarco αυτή τη φορά θέλοντας να τερματίσει μέσα στην έδρα του και να κάνει τον γύρο της πίστας με την Ιαπωνική σημαία ενώ μετά το τέλος του αγώνα έτρεξε στην κερκίδα και άφησε ενθύμιο γάντια και μπότες.

Σε άλλη μία δύσκολη εξέλιξη για την Yamaha, ο Quartararo έμεινε από καύσιμα στην γραμμή τερματισμού και έχασε μία θέση από τον Zarco κρατώντας πίσω τον Nakagami ενώ ο Miller κατέληξε στο τέλος του αγώνα σε μία πιο ταιριαστή θέση από πλευράς απόδοσης, κλείνοντας την δεκάδα.

Ο Bagnaia κατάφερε, όχι πολύ εύκολα, να πάρει τους μέγιστους βαθμούς που θα μπορούσε από την Ιαπωνία με τον Martin να είναι δεύτερος. Όπως είχαμε γράψει και στην ανάλυση του προηγούμενου αγώνα, βαδίσαμε αυτό το πρώτο βήμα των πέντε αγώνων με μικρή βαθμολογική διαφορά. Έτσι είχε γίνει και πέρσι μέχρι την Valencia.

Ο Bagnaia κατάφερε να πάρει την 8η νίκη του σε ένα σερί που στην ιστορία των MotoGP το έχουν καταφέρει λίγοι, όπως ο Rossi, Marquez, Stoner, Lorenzo… έκανε την 13η σερί νίκη της Ducati και συμπλήρωσε 900 νίκες για τους Ιταλούς στην ιστορία του αθλήματος.

 

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

42:09.790

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+1.189

3

16

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+3.822

4

13

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+4.358

5

11

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+17.940

6

10

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+18.502

7

9

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+19.371

8

8

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+20.199

9

7

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+30.442

10

6

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+31.184

11

5

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+31.567

12

4

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.299

13

3

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+33.003

14

2

10L. Marini

Repsol Honda Team

+35.974

15

1

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+39.321

16

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+40.839

17

 

87R. Gardner

Yamaha Factory Racing Team

+59.547

Πτώσεις-Εγκαταλείψεις

   

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

12 laps

   

12M. Viñales

Aprilia Racing

11 laps

   

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

6 laps

   

32L. Savadori

Trackhouse Racing

1 laps

Εκτός πρώτου γύρου

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

 
   

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP