MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP - Για ακόμη δύο χρόνια στη Honda o Mir

Τσάμπα (ή μήπως όχι) η γκρίνια του Ισπανού όλο αυτό το διάστημα
MotoGP – Για ακόμη δύο χρόνια στη Honda o Mir
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

19/6/2024

To τελευταίο διάστημα ο Joan Mir είτε γκρίνιαζε για την κατάσταση που επικρατεί στην Honda ελέω της μη ανταγωνιστικότητας της RC213V είτε έλεγε πως θα αποσυρθεί στο τέλος της χρονιάς καθώς αυτή είναι η δυσκολότερη στιγμή της καριέρας του. Τελικά όχι μόνο δεν θα δούμε τον Mir να κρεμάει την φόρμα του αλλά ο Ισπανός φαίνεται πως θα παραμείνει εργοστασιακός αναβάτης της Honda για τα επόμενα δύο χρόνια! Τσάμπα η γκρίνια ή μήπως αυτή πέτυχε τον σκοπό της, ήτοι ένα καλύτερο συμβόλαιο;

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2020 ο οποίος με τη Honda δεν έχει καταφέρει ακόμη να πανηγυρίσει κάποια νίκη ή βάθρο, θα συνεχίσει και την επόμενη χρονιά να βρίσκεται δίπλα στον Luca Marini, ο οποίος έχει συμβόλαιο μέχρι το τέλος του 2025. Οι λόγοι της απόφασης του Mir να παραμείνει στην ιαπωνική εταιρεία είναι προφανείς: πρώτον τα χρήματα που θα πάρει θα είναι παραπάνω από αρκετά, ενώ θα έχει και την σταθερότητα που ψάχνει ένας αναβάτης στην καριέρα του. Επιπρόσθετα οι “θέσεις εργασίας” στο MotoGP ολοένα και λιγοστεύουν αν αναλογιστούμε πως έρχεται η νέα φουρνιά αναβατών από την Moto2 όπως ο Pedro Acosta για παράδειγμα. Τέλος... πού θα πάει, δεν θα καταφέρουν να βελτιώσουν την RC213V οι Ιάπωνες; Ακόμα και αυτή η βραδύτητά των αντιδράσεών τους σίγουρα θα έχει κάποια όρια!

MotoGP – Για ακόμη δύο χρόνια στη Honda o Mir

Ο Mir με την επέκταση του συμβολαίου του θέλει ταυτόχρονα να δείξει στα αφεντικά της Honda πως μπορεί να βοηθήσει στο να γίνει εκ νέου ανταγωνιστική η RC213V και γιατί όχι να πορευτεί μαζί τους και το 2027, χρονιά στην οποία αλλάζουν οι κανονισμοί του MotoGP.

MotoGP – Για ακόμη δύο χρόνια στη Honda o Mir
Ετικέτες