MotoGP: Ο manager του Marquez δεν αρνείται πως υπάρχουν επιπλοκές – Τι συμβαίνει με το χέρι

Το HRC βρίσκεται σε δίλλημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/11/2020

Ο manager του Marc Marquez Emilio Alzamora, μιλώντας στην Gazzetta Dello Sport δεν αρνήθηκε πως υπάρχουν περαιτέρω επιπλοκές στο δύο φορές χειρουργημένο χέρι. Σχετικά με τις φήμες για τρίτο χειρουργείο είπε πως ο καθένας μπορεί να λέει το δικό του, αλλά όταν θα έχει κάτι νεότερο να πει ο Marquez θα το επικοινωνήσει αμέσως.

Ο Emilio Alzamora πρόσθεσε επίσης πως αν υπάρχουν προβλήματα είναι γιατί τα πράγματα δεν έγιναν σωστά στην αρχή. Πράγμα που μας φέρνει σε απευθείας ταύτιση με αυτό εδώ το άρθρο:

Διαβάστε επίσης: Ο πρώτος γιατρός των MotoGP διαφωνεί με όσα έγιναν στον Marquez

Ασχέτως αν έχει γίνει τρίτο χειρουργείο ή αν υπάρχει περίπτωση να γίνει τις επόμενες ημέρες όπως θα δούμε παρακάτω, το βέβαιο είναι πως ο Marquez συνεχίζει να έχει επιπλοκές αυτή την στιγμή. Για αυτό και δεν θα είναι -τουλάχιστον- στο Portimao όπως υπολόγιζε.

Αθλίατροι ειδικευμένοι σε κατάγματα στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, εξηγούν πως το πιθανότερο που μπορεί να συμβαίνει στο χέρι του Marquez είναι ψευδάρθρωση κατάγματος, η κατάσταση δηλαδή που το κόκκαλο δεν κολλάει, δεν αναπτύσσεται με τον ίδιο ρυθμό που θα έπρεπε να συμβαίνει. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο και δεν είναι και ασυνήθιστο, στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως η πιο μεγάλη πιθανότητα είναι να συμβαίνει από τις πολλαπλές βίδες που τοποθετήθηκαν σε δύο συνεχόμενα χειρουργεία και το γεγονός πως η πρώτη πλάκα μετακινήθηκε πληγώνοντάς το ακόμη περισσότερο όταν ο Marquez επέστρεψε πέντε μέρες μετά στην αγωνιστική δράση. Η επίσημη τοποθέτηση της ομάδας βέβαια, είναι πως αυτό συνέβη σε μία άσχετη στιγμή κλείνοντας το παράθυρο.

Το βραχιόνιο οστό δέχεται αρκετές δυνάμεις κατά την οδήγηση μοτοσυκλέτας και μάλιστα δυνάμεις συστροφής που απαιτούν το κόκκαλο να έχει συνοχή για να μην ανοίξει κατά μήκος. Δύο συνεχόμενα χειρουργεία που το πρώτο είχε και μετατόπιση της πλάκας, μπορούν να έχουν αφήσει το κόκαλο αρκετά πληγωμένο και πλέον να μην έρχεται η αποκατάσταση χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτή θα μπορούσε να είναι εσωτερική οστεοσύνθεση με λαγόνιο μόσχευμα, ώστε να μπορέσει το βραχιόνιο οστό να αναπτυχθεί ξανά και να κλείσει το κάταγμα.

Σε μία τέτοια περίπτωση απαιτούνται τρεις ακόμη μήνες με περιορισμό κινήσεων, δηλαδή 12 εβδομάδες από τις 19 που έχουμε μέχρι να ξεκινήσει η σεζόν, χωρίς να μετράμε τα απαραίτητα τεστ πέντε εβδομάδες νωρίτερα.

Θα υπάρχει λοιπόν το δίλλημα αν πρέπει να μπουν σε αυτή την διαδικασία άμεσα χωρίς να περιμένουν να δουν αν το κάταγμα πηγαίνει καλύτερα, εκτός κι αν έχουν ήδη προχωρήσει σε μία τέτοια αποκατάσταση που είναι και ο λόγος που ο Marquez δεν πήγε στους τελευταίους αγώνες όπως ήλπιζε.

Τα γεγονότα είναι τα εξής:

19 Ιουλίου – Κάταγμα στο δεξί βραχιόνιο οστό μετά από πτώση στην Jerez

21 Ιουλίου – Χειρουργείο στην Βαρκελώνη

23 Ιουλίου – Περνά τα τεστ για να επιστρέψει στον αγώνα

25 Ιουλίου – Μπαίνει στην FP3 φτάνει με το ζόρι στην Q1 και εγκαταλείπει από πόνο

3 Αυγούστου – Δεύτερο χειρουργείο, η ομάδα ανακοινώνει την επόμενη ημέρα πως θα χάσει το Brno

5 Αυγούστου – Ο Marquez ποστάρει το να πέφτεις επιτρέπεται, το να σηκώνεσαι απαιτείται

6 Αυγούστου – Ο Puig μας λέει πως η πλάκα τιτανίου μετακινήθηκε όταν πήγαινε να ανοίξει ένα παράθυρο στο σπίτι

15 Αυγούστου – Ο Puig παραδέχεται πως δεν υπάρχει σαφής ημερομηνία επιστροφής

22 Αυγούστου – Ο Puig λέει πως θα χρειαστούν 2 με 3 μήνες

23 Αυγούστου – Παραδοχή του Marquez πως ήταν λάθος των γιατρών να του δώσουν το πράσινο φως να μπει στην Jerez και πώς δεν έκανε το δικό του…

1 Σεπτεμβρίου – Ποστάρει φωτογραφία με νάρθηκα, ξεκινούν οι φήμες για τρίτο χειρουργείο

15 Σεπτεμβρίου – Ξεκινά ήπια άθληση και φόρτιση

23 Σεπτεμβρίου – Εκφράζει ελπίδες για το Portimao

5 Οκτωβρίου – Άθληση με περισσότερη φόρτιση

10 Νοεμβρίου – Επίσημη ενημέρωση πως δεν θα αγωνιστεί αυτή την σεζόν

11 Νοεμβρίου – Δεύτερος κύκλος φημών για τρίτο χειρουργείο…

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".