MotoGP: Ο manager του Marquez δεν αρνείται πως υπάρχουν επιπλοκές – Τι συμβαίνει με το χέρι

Το HRC βρίσκεται σε δίλλημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/11/2020

Ο manager του Marc Marquez Emilio Alzamora, μιλώντας στην Gazzetta Dello Sport δεν αρνήθηκε πως υπάρχουν περαιτέρω επιπλοκές στο δύο φορές χειρουργημένο χέρι. Σχετικά με τις φήμες για τρίτο χειρουργείο είπε πως ο καθένας μπορεί να λέει το δικό του, αλλά όταν θα έχει κάτι νεότερο να πει ο Marquez θα το επικοινωνήσει αμέσως.

Ο Emilio Alzamora πρόσθεσε επίσης πως αν υπάρχουν προβλήματα είναι γιατί τα πράγματα δεν έγιναν σωστά στην αρχή. Πράγμα που μας φέρνει σε απευθείας ταύτιση με αυτό εδώ το άρθρο:

Διαβάστε επίσης: Ο πρώτος γιατρός των MotoGP διαφωνεί με όσα έγιναν στον Marquez

Ασχέτως αν έχει γίνει τρίτο χειρουργείο ή αν υπάρχει περίπτωση να γίνει τις επόμενες ημέρες όπως θα δούμε παρακάτω, το βέβαιο είναι πως ο Marquez συνεχίζει να έχει επιπλοκές αυτή την στιγμή. Για αυτό και δεν θα είναι -τουλάχιστον- στο Portimao όπως υπολόγιζε.

Αθλίατροι ειδικευμένοι σε κατάγματα στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, εξηγούν πως το πιθανότερο που μπορεί να συμβαίνει στο χέρι του Marquez είναι ψευδάρθρωση κατάγματος, η κατάσταση δηλαδή που το κόκκαλο δεν κολλάει, δεν αναπτύσσεται με τον ίδιο ρυθμό που θα έπρεπε να συμβαίνει. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο και δεν είναι και ασυνήθιστο, στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως η πιο μεγάλη πιθανότητα είναι να συμβαίνει από τις πολλαπλές βίδες που τοποθετήθηκαν σε δύο συνεχόμενα χειρουργεία και το γεγονός πως η πρώτη πλάκα μετακινήθηκε πληγώνοντάς το ακόμη περισσότερο όταν ο Marquez επέστρεψε πέντε μέρες μετά στην αγωνιστική δράση. Η επίσημη τοποθέτηση της ομάδας βέβαια, είναι πως αυτό συνέβη σε μία άσχετη στιγμή κλείνοντας το παράθυρο.

Το βραχιόνιο οστό δέχεται αρκετές δυνάμεις κατά την οδήγηση μοτοσυκλέτας και μάλιστα δυνάμεις συστροφής που απαιτούν το κόκκαλο να έχει συνοχή για να μην ανοίξει κατά μήκος. Δύο συνεχόμενα χειρουργεία που το πρώτο είχε και μετατόπιση της πλάκας, μπορούν να έχουν αφήσει το κόκαλο αρκετά πληγωμένο και πλέον να μην έρχεται η αποκατάσταση χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτή θα μπορούσε να είναι εσωτερική οστεοσύνθεση με λαγόνιο μόσχευμα, ώστε να μπορέσει το βραχιόνιο οστό να αναπτυχθεί ξανά και να κλείσει το κάταγμα.

Σε μία τέτοια περίπτωση απαιτούνται τρεις ακόμη μήνες με περιορισμό κινήσεων, δηλαδή 12 εβδομάδες από τις 19 που έχουμε μέχρι να ξεκινήσει η σεζόν, χωρίς να μετράμε τα απαραίτητα τεστ πέντε εβδομάδες νωρίτερα.

Θα υπάρχει λοιπόν το δίλλημα αν πρέπει να μπουν σε αυτή την διαδικασία άμεσα χωρίς να περιμένουν να δουν αν το κάταγμα πηγαίνει καλύτερα, εκτός κι αν έχουν ήδη προχωρήσει σε μία τέτοια αποκατάσταση που είναι και ο λόγος που ο Marquez δεν πήγε στους τελευταίους αγώνες όπως ήλπιζε.

Τα γεγονότα είναι τα εξής:

19 Ιουλίου – Κάταγμα στο δεξί βραχιόνιο οστό μετά από πτώση στην Jerez

21 Ιουλίου – Χειρουργείο στην Βαρκελώνη

23 Ιουλίου – Περνά τα τεστ για να επιστρέψει στον αγώνα

25 Ιουλίου – Μπαίνει στην FP3 φτάνει με το ζόρι στην Q1 και εγκαταλείπει από πόνο

3 Αυγούστου – Δεύτερο χειρουργείο, η ομάδα ανακοινώνει την επόμενη ημέρα πως θα χάσει το Brno

5 Αυγούστου – Ο Marquez ποστάρει το να πέφτεις επιτρέπεται, το να σηκώνεσαι απαιτείται

6 Αυγούστου – Ο Puig μας λέει πως η πλάκα τιτανίου μετακινήθηκε όταν πήγαινε να ανοίξει ένα παράθυρο στο σπίτι

15 Αυγούστου – Ο Puig παραδέχεται πως δεν υπάρχει σαφής ημερομηνία επιστροφής

22 Αυγούστου – Ο Puig λέει πως θα χρειαστούν 2 με 3 μήνες

23 Αυγούστου – Παραδοχή του Marquez πως ήταν λάθος των γιατρών να του δώσουν το πράσινο φως να μπει στην Jerez και πώς δεν έκανε το δικό του…

1 Σεπτεμβρίου – Ποστάρει φωτογραφία με νάρθηκα, ξεκινούν οι φήμες για τρίτο χειρουργείο

15 Σεπτεμβρίου – Ξεκινά ήπια άθληση και φόρτιση

23 Σεπτεμβρίου – Εκφράζει ελπίδες για το Portimao

5 Οκτωβρίου – Άθληση με περισσότερη φόρτιση

10 Νοεμβρίου – Επίσημη ενημέρωση πως δεν θα αγωνιστεί αυτή την σεζόν

11 Νοεμβρίου – Δεύτερος κύκλος φημών για τρίτο χειρουργείο…

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.