MotoGP - Οι αρχιμηχανικοί όλων των αναβατών για το 2024

Με σημαντικότερη αλλαγή το "διαζύγιο" Marc Marquez - Santi Hernandez
motomag MotoGP – Οι αλλαγές στο δίδυμο αναβατών – αρχιμηχανικών των ομάδων για το 2024
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

11/12/2023

Ένας αρχιμηχανικός του MotoGP διαδραματίζει σημαντικό ρόλο όσον αφορά την πετυχημένη χρονιά ενός αναβάτη. Δεν είναι τυχαίο πως οι αρχιμηχανικοί των κορυφαίων αναβατών του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλετών συνήθως είναι αυτοί που σχεδιάζουν το πως θα κυλήσει ένα αγωνιστικό σαββατοκύριακο ενώ με μία τους ιδέα μπορεί να αλλάξει άρδην το πως αισθάνεται ένας αναβάτης επάνω στην μοτοσυκλέτα. Καθώς ετοιμαζόμαστε για τη νέα αγωνιστική χρονιά, ας δούμε τις αλλαγές οι οποίες έγιναν στα δίδυμα αναβατών - αρχιμηχανικών των ομάδων της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος.

Ξεκινώντας από την Πρωταθλήτρια Ducati Lenovo Team για το 2024, δεν έχουμε καμία αλλαγή σε αυτό το κομμάτι. Ο πρωταθλητής Pecco Bagnaia θα έχει δίπλα του τον Cristian Gabarrini, με τον Enea Bastianini να έχει ως αρχιμηχανικό τον Marco Rigamonti. Αλλαγές όμως έχουμε σε αυτόν τον τομέα στις υπόλοιπες ομάδες της Ducati. Στην Prima Pramac Racing, o Jorge Martin θα έχει δίπλα του τον Daniele Romagnoli, ωστόσο ο νεοφερμένος από την Yamaha Franco Morbidelli θα έχει δίπλα του ως αρχιμηχανικό τον Massimo Branchini. Αλλαγές έχουμε και στην ομάδα της Pertamina Enduro VR46 MotoGP Team. O Marco Bezzecchi θα έχει δίπλα του τον γνώριμο για αυτόν Matteo Flamigni, με τον νέο αναβάτη της ομάδας Fabio Di Giannantonio να έχει ως αρχιμηχανικό τον David Munoz. Αφήσαμε την σημαντικότερη αλλαγή όσον αφορά τις ομάδες της Ducati για το τέλος. Στην Gresini Racing MotoGP, η έλευση του Marc Marquez έφερε αλλαγές για τον ίδιο στο κομμάτι του αρχιμηχανικού. Ο Ισπανός πολυπρωταθλητής δεν θα έχει δίπλα του τον Santi Hernandez αλλά τον Frankie Carchedi ο οποίος την προηγούμενη χρονιά ήταν αρχιμηχανικός του Di Giannantonio. Στον αντίποδα ο αδερφός του Alex συνεχίζει με τον Donatello Giovanotti.

MotoGP – Οι αλλαγές στο δίδυμο αναβατών – αρχιμηχανικών των ομάδων για το 2024

Συνεχίζουμε με την Red Bull KTM Factory Racing στην οποία δεν συναντάμε αλλαγές σε αυτό το κομμάτι για το 2024. Ο Brad Binder θα έχει δίπλα του ως αρχιμηχανικό τον Andres Madrid, με τον Jack Miller να έχει πλάι του τον Christian Pupulin. Από την άλλη στην GASGAS Factory Racing Tech3, η έλευση του πρωταθλητή της Moto2 Pedro Acosta έφερε αλλαγές και στον τομέα των αρχιμηχανικών. Ο Paul Trevathan θα είναι ο αρχιμηχανικός του Acosta, με τον Augusto Fernandez να συνεχίζει τη συνεργασία του και φέτος με τον Alex Merhand. Προχωρώντας στην Aprilia Racing, όλα μοιάζουν ίδια. Ο Aleix Espargaro θα έχει δίπλα του τον Antonio Jimenez με τον Maveric Vinales να έχει ως αρχιμηχανικό και τη φετινή χρονιά τον Manu Cazeaux. Όσον αφορά την “νέα δορυφορική ομάδα της Aprilia” Trackhouse Racing MotoGP Team ο Miguel Oliveira θα έχει δίπλα του τον Giovanni Mattarollo, με τον Raul Fernandez να έχει ως αρχιμηχανικό τον Noe Herrera.

MotoGP – Οι αλλαγές στο δίδυμο αναβατών – αρχιμηχανικών των ομάδων για το 2024

Πολλές οι αλλαγές στο στρατόπεδο της Honda τόσο στη Repsol Honda Team, όσο και στην Castrol Honda LCR. Όσον αφορά τη Repsol Honda, o Joan Mir θα έχει ως αρχιμηχανικό τον Santi Hernandez, με τον νεοφερμένο Luca Marini να έχει δίπλα του τον Giagomo Guidotti. Στην Castrol Honda LCR, ο νέος αναβάτης της ομάδας Johann Zarco θα έχει ως αρχιμηχανικό τον David Garcia, με τον Takaaki Nakagami να συνεχίζει με τον Klaus Nohles. Τελευταία αλλαγή στο κομμάτι των αρχιμηχανικών έρχεται από την ομάδα της Monster Energy Yamaha MotoGP Team, όπου ο Fabio Quartararo συνεχίζει με τον Diego Gubellini, με τον Alex Rins να έχει ως αρχιμηχανικό τον Patrick Primmer.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.