MotoGP Ουγγαρία SPRINT: Απόλυτη νίκη Marc Marquez με ολική επικράτηση

Από την pole position στην νίκη!
MotoGP Ουγγαρία SPRINT: Απόλυτη νίκη Marc Marquez με ολική επικράτηση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/6/2026

Μεγάλη νίκη του Marc Marquez χωρίς να χρειαστεί να δώσει την παραμικρή μάχη, χτίζοντας από νωρίς διαφορά ασφαλείας και τερματίζοντας αλάνθαστος 1,5 δευτερόλεπτο μπροστά από τον Acosta!

Στην τρίτη θέση ο Bezzecchi αλλά μόνο και μόνο επειδή η πίστα δεν αφήνει περιθώρια προσπέρασης και έτσι ο Aldequer όχι μόνο δεν κατάφερε να προσπεράσει, αλλά κινδύνεψε δύο φορές να πέσει στην προσπάθειά του να ξεδιπλώσει τον ανώτερο ρυθμό που είχε από την εργοστασιακή Aprilia.

Στην εκκίνηση ο Marc Marquez έφυγε εμπρός αλάνθαστα και έστριψε πρώτος, έχοντας τον Acosta σε μικρή απόσταση πίσω του ενώ ο Aldeguer ήταν ήδη κολλημένος στον πίσω τροχό του Bezzecchi στην 4η και 3η θέση αντίστοιχα.

Πίσω τους ο Fernandez και ένας Moreira που για μία φορά ακόμη ήταν με τεράστια διαφορά η ταχύτερη Honda, με Bagnaia, Di Giannantionio, Martin και Bastianini να οριοθετούν την πρώτη δεκάδα αμέσως μετά την εκκίνηση.

Πριν ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος έγινε ξεκάθαρο πως ο Bezzecchi δεν έχει τον ρυθμό των δύο πρώτων γιατί είχε πάνω από δύο μοτοσυκλέτες κενό που διαρκώς μεγάλωνε με τον Acosta να απέχει άλλη μία από τον Marc Marquez που δεν είχε αντίπαλο από την πρώτη στροφή μέχρι και το τέλος.

Ο Di Giannantonio κάνει αμέσως το λάθος με Bagnaia και ο Martin εκμεταλλεύεται την κατάσταση και περνά πίσω από τον Moreira χωρίς να περιμένει καθόλου.

Βλέπει πως αν επιτεθεί νωρίς θα μειώσει την διαφορά και βουτά στα φρένα πριν το εσάκι όπου όμως δεν έχει καμία απολύτως τύχη και φεύγει εμπρός χάνοντας θέσεις, οπότε δεν τιμωρείται για την παράκαμψη.

Για τους επόμενους δύο γύρους υπάρχει ένα δυνατό θέαμα από την μεριά του Aldeguer που δεν θα μπορούσε να οδηγεί πιο κολλητά στον Bezzecchi. Μία απίστευτη οδήγηση και από τους δύο γιατί δεν είναι εύκολο και για τον Bezzecchi να έχει κολλημένο πίσω του έναν ταχύτερο οδηγό που οριακά ακουμπά τον τροχό του, όπως είπε αργότερα.

Στον επόμενο γύρο και έχοντας ανεβάσει θερμοκρασία του εμπρός ελαστικού ο Aldeguer πατά πολύ βαθιά μέσα στο κέρμπ για το εσάκι και ουσιαστικά πέφτει σέρνοντας τον εμπρός τροχό αλλά σηκώνει την μοτοσυκλέτα και χάνει μόνο μία θέση, έναντι του Fernandez.

Ο νεαρός αναβάτης έχει επιδείξει απίστευτα αντανακλαστικά και συνεχίζει αμέσως την μάχη. Αρκετά αργότερα άλλη μία τέτοια επίθεση προς τον Fernandez θα καταλήξει με τον ίδιο τρόπο και εκεί ο Aldeguer θα το πάρει τελικά απόφαση και θα μείνει στην 5η θέση. Στην προσπάθειά του αυτή χάρισε το μοναδικό θέαμα από πλευράς μάχης μεταξύ αναβατών που είχε αξία στον σημερινό Sprint.

Από εκεί και πέρα η οδήγηση όλων στην πίστα αυτή που δίνει ορισμένα εντυπωσιακά σερί στροφών ήταν χάρμα οφθαλμών με πρώτο όλων τον Marc Marquez που αλάνθαστος μπροστά πήρε μία μεγάλη νίκη σηματοδοτώντας την επάνοδό του!

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

21:22.047

12

2

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+1.548

9

3

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+2.722

7

4

25R. Fernandez

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

+3.973

6

5

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+4.366

5

6

89J. Martin

Aprilia Racing

+5.708

4

7

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+6.285

3

8

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+7.587

2

9

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+8.237

1

10

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+8.469

 

11

79A. Ogura

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

+11.609

 

12

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+12.070

 

13

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+14.173

 

14

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+15.799

 

15

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+15.961

 

16

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+16.376

 

17

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+17.070

 

18

27I. Lecuona

BK8 Gresini Racing MotoGP

+17.381

 

19

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+19.490

 

20

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+20.662

 

21

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+24.063

 

22

35C. Crutchlow

Castrol Honda LCR

+30.947

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.