MotoGP: Πήδηξε για να σωθεί στα 226Km! Όλα όσα έχουν πει ο Vinales και η Yamaha για τα φρένα στην Αυστρία

Ο Maverick δεν είχε την νέα δαγκάνα της Brembo…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/8/2020

Σύνθετο είναι το ζήτημα που αντιμετωπίζει η Yamaha στα φρένα, καθώς ο Maverick δεν χρησιμοποιούσε στον αγώνα την νέα δαγκάνα που έφερε η Brembo για όλους στα MotoGP, και είχαν τοποθετήσει και οι υπόλοιποι τρεις αναβάτες της Yamaha. Ωστόσο όλοι τους αντιμετώπιζαν πρόβλημα, οπότε δεν γίνεται να κατηγορηθεί κατευθείαν η Brembo… Είναι χαρακτηριστικό πως η ομάδα δεν έχει ακόμη σαφή εικόνα για το τι συνέβη στον Fabio, ενώ μπορεί να κάνει μονάχα μία εικασία για την αιτία της ζημιάς στα φρένα του Vinales.

Γεγονός παραμένει πως από τον πρώτο αγώνα στην Αυστρία υπήρχε ζήτημα με τα φρένα που πρώτος εξέφρασε ο Quartararo. Σήμερα ο Rossi εξήγησε πως είχαν μειωμένη απόδοση από τα φρένα από τον πρώτο κιόλας αγώνα και δούλεψαν με την Brembo για να το βελτιώσουν και τελικά τα κατάφεραν αλλά στο τέλος. Είναι χαρακτηριστικό το στιγμιότυπο σήμερα, όταν ο έκανε σήμα στον Quartararo πως το εμπρός φρένο είναι «έτσι κι έτσι» την ώρα που έβγαιναν στα pits μετά την κόκκινη σημαία.

Ο διευθυντής ομάδας κ.Meregalli, είπε πως η πιθανότερη εξήγηση για αυτό που συνέβη στον Vinales είναι η πολύ ώρα που οδήγησε πίσω από τον Dovizioso υπερθερμαίνοντας τα φρένα γιατί δεν υπήρχε αρκετός αέρας να τα ψύξει. Αυτή είναι πράγματι μία πιθανή εξήγηση κι ένα πρόβλημα στο slipstreaming που επηρεάζει και το εμπρός ελαστικό και έχει αναλυθεί ως συμπεριφορά από όλες τις ομάδες των MotoGP. Το ζήτημα είναι πως ο Vinales δεν έμεινε τόσο πολύ ώρα κολλημένος πίσω από τον Dovizioso, ενώ έδωσε χρόνο στα φρένα να κρυώσουν κάνοντας γύρους στο 1:26, χάνοντας θέσεις, πριν κατέβει και πάλι στο 1:24 με το πρόβλημα να εμφανίζεται ξανά μετά! Οπότε η μάχη με τον Dovizioso σε κοντινή απόσταση μπορεί μονάχα να έδρασε συμπληρωματικά, στο πρόβλημα που αντιμετώπισε μετά. Είναι άλλωστε, όπως είπαμε, το ίδιο σύστημα φρένων που χρησιμοποιούσαν κάθε φορά και όχι οι νέες δαγκάνες, οπότε έχει δοκιμαστεί η αντοχή του σε μάχες τροχό με τροχό, σε όλους τους αναβάτες και όχι μόνο στον Vinales.

Ο Maverick δεν ήθελε στον αγώνα την νέα δαγκάνα γιατί δεν του έδινε την επιθυμητή αίσθηση, ενώ η εξέταση στην μοτοσυκλέτα είναι λίγο δύσκολο να φανερώσει το πραγματικό πρόβλημα από την στιγμή που έχει υποστεί μεγάλες ζημιές, χτυπώντας με 180 χιλιόμετρα στον τοίχο και πιάνοντας φωτιά.

Μεγαλύτερη ανησυχία του Vinales από εδώ και πέρα, είναι να μάθει σε τι κατάσταση βρίσκεται ο κινητήρας! Όπως είπε χαρακτηριστικά αυτός ήταν ένας από τους ολοκαίνουριους που του είχαν απομείνει, και δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να έχει πτώση με έναν καινούριο κινητήρα!

Ο Vinales μίλησε στο δίκτυο DAZN, το «αθλητικό Netflix» δηλαδή που εξαπλώνεται γρήγορα και που δεν έχει έρθει ακόμη στην Ελλάδα, αλλά πρόσφατα ανέλαβε τα δικαιώματα MotoGP και στην Ιταλία. Μίλησε επίσης σε Ισπανικά μέσα αλλά και στους δημοσιογράφους της Dorna. Ας δούμε από όλες αυτές τις δηλώσεις, ποια είναι τα σημαντικότερα που έχει πει για την στιγμή που χρειάστηκε να πηδήξει από την μοτοσυκλέτα:

«Δόξα το Θεό, δεν ήταν κανείς μπροστά μου όταν έγινε αυτό, γιατί αλλιώς θα μπορούσε να έχει πολύ άσχημη εξέλιξη». – «Η ομάδα είναι το ίδιο έκπληκτη με εμένα τον ίδιο, γιατί κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί ποτέ, τώρα απλά προσευχόμαστε να είναι εντάξει ο κινητήρας γιατί ήταν νέος. Ήταν ολοκαίνουριος!» - «Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο δεν πρέπει να μείνεις στην μοτοσυκλέτα, πρέπει να διώξεις τον εαυτό σου μακριά»

Για την στιγμή του ατυχήματος και για όλα όσα έγιναν ως εκείνο το σημείο, είπε:

«Είχα πολύ καλό ρυθμό στους πρώτους γύρους και πίεζα τον Dovizioso αλλά δεν έχουμε την τελική ταχύτητα που χρειάζεται για να τον προσπεράσω. Ήθελα να τον περάσω και να χτίσω διαφορά ώστε να επικεντρωθώ στους υπόλοιπους αναβάτες. Τον προσπέρασα μία φορά και είπα ΟΚ, αυτό είναι, τώρα μπορώ να συνεχίσω αλλά μετά με προσπέρασε στην ευθεία και μάλιστα με ευκολία! Έψαχνα άλλη μία ευκαιρία, όταν άρχισα να χάνω πίεση στην μανέτα του φρένου και βγήκα εκτός πίστας μία φορά. Τότε έκανα τρεις γύρους πολύ σιγά, έχασα θέσεις από τις KTM, τον Quartararo, τον Rossi και τον Petrucci. Ξαφνικά όμως το φρένο ήταν τέλειο, οπότε αμέσως κι εγώ κατέβηκα στο 1:22 και συνέχισα στο 1:24 αρχίζοντας να καλύπτω το χαμένο έδαφος από τους υπόλοιπους. Τότε στα φρένα της πρώτης στροφής το εμπρός φρένο ανατινάχθηκε! Δεν ήταν πως έχασα πίεση, δεν υπήρχε φρένο καθόλου! Ήταν αδύνατο να κάνω το παραμικρό. Δεν το έχω ξανά ζήσει αυτό στην καριέρα μου. Μέχρι εκείνη την στιγμή προσπάθησα να κάνω τα πάντα, ρύθμισα και την πίεση στην μανέτα αλλά έφτασα σε σημείο που ούτε κι αυτό είχε αποτέλεσμα».

«Σωματικά είμαι καλά, έχω χτυπήσει στον ώμο που είναι ο ίδιος που χτύπησα στο Brno και τώρα ξανά. Πρέπει να μην χάσουμε την συγκέντρωσή μας τώρα, γιατί έρχεται το Misano που είναι μία πίστα που μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί, στόχος μου είναι να πάω για την νίκη στο Misano».

Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως, πως η Yamaha είναι ιδιαίτερα δυνατή στα φρένα. Είναι το σημείο που ξεχωρίζει και μετά τις τελευταίες εξελίξεις με τους κινητήρες όπου έχουν προχωρήσει σε αλλαγές χαρτογράφησης περιορίζοντας την τελική ταχύτητα στα περσινά επίπεδα, το φρενάρισμα πιο αργά και πιο δυνατά συγκριτικά με τους υπόλοιπους, έχει έρθει και πάλι στο προσκήνιο ως τρόπος αντιμετώπισης του ανταγωνισμού σε γρήγορες πίστες όπως η Αυστρία. Είναι πολύ πιθανό να έφτασαν στο όριο τα φρένα, ακριβώς γιατί είναι εκείνοι που τους κάνουν την πιο σκληρή χρήση…

 

MotoGP Styria: Δραματική νίκη KTM σε αγώνα με κόκκινη σημαία! Δεύτερος αγώνας στην Αυστρία - δεύτερη κόκκινη σημαία

Ετικέτες

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες