MotoGP: Ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα του 2019

Τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των διεκδικητών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/11/2018

Μετά την ολοκλήρωση των πρώτων δοκιμών που έκαναν οι αναβάτες στη Valencia με τις καινούριες τους μοτοσυκλέτες και οι περισσότεροι από αυτούς με τις καινούριες τους ομάδες, έχουμε μπει σε μια μακρά περίοδο όπου έχουν φουντώσει οι συζητήσεις και τα προγνωστικά για το ποιος έχει τις περισσότερες πιθανότητες να πάρει το επόμενο πρωτάθλημα. Ο καθένας μας έχει βάλει το δικό του στοίχημα και έχει διαλέξει τον αναβάτη που θα ήθελε να δει στο τέλος της χρονιάς να παίρνει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή, όμως πέρα από τις προσωπικές προτιμήσεις, υπάρχουν και ορισμένα αντικειμενικά κριτήρια, που αυξάνουν ή μειώνουν τις πιθανότητες για τον κάθε έναν από αυτούς. Έχοντας στο μυαλό μας όλα όσα έχουν συμβεί έως σήμερα, προσπαθήσαμε να φτιάξουμε ένα “προφίλ πιθανοτήτων” για τον κάθε ένα από αυτούς, με βασικούς άξονες τις δυνατότητες του ίδιου ως αναβάτη αλλά και τις δυνατότητες της μοτοσυκλέτας και της ομάδας του.

 

Honda Repsol HRC Team
 
Marc Marquez
 
Πλεονεκτήματα
Ο Marquez είναι ένας από τους ελάχιστους αναβάτες της επόμενης χρονιάς που θα έχει ίδια μάρκα μοτοσυκλέτα και ίδια ομάδα. Αυτό από μόνο του είναι τεράστιο πλεονέκτημα έναντι όσων θα ξεκινήσουν την επόμενη χρονιά με εντελώς διαφορετική μοτοσυκλέτα και άγνωστους μηχανικούς γύρο τους. Η μοτοσυκλέτα του απέδειξε πέρσι ότι έχει την δυνατότητα να κερδίζει σε όλες τις πίστες του πρωταθλήματος, υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες κι αν επικρατούν. Ως αναβάτης έχει αποδείξει πως μπορεί να ανεβαίνει στο βάθρο ακόμα και όταν όλα πάνε λάθος. Το 2017 κέρδισε το πρωτάθλημα με μια μοτοσυκλέτα που οι υπόλοιποι αναβάτες της Honda δυσκολεύονταν να τερματίσουν στη δεκάδα.

 

Μειονεκτήματα
Μοναδικό σοβαρό μειονέκτημά του Marquez είναι οι πάρα πολλές πτώσεις. Έως τον προτελευταίο αγώνα του 2018, δεν είχαν επιπτώσεις στην έκβαση του πρωταθλήματος, αφού όλες οι πτώσεις του σημειώνονταν στα δοκιμαστικά της Παρασκευής και του Σαββάτου και κάποιες φορές στο πρωινό ζέσταμα της Κυριακής πριν τον αγώνα, αλλά ποτέ μέσα σε αυτόν. Όμως στον αγώνα της Valencia φάνηκε το πρόβλημα που είχαν δημιουργήσει οι πτώσεις στο σώμα του, όπου για πρώτη φορά φέτος έπεσε κατά τη διάρκεια του αγώνα και εγκατέλειψε από τραυματισμό. Αυτό τον οδηγεί στο τραπέζι του χειρουργείου για να φτιάξει τον ώμο του μετά τα δοκιμαστικά στην Jerez και κανείς δεν γνωρίζει πόσο ρόλο θα παίξει η φυσική του κατάσταση την επόμενη χρονιά. Φυσικά δεν μιλάμε εδώ για σωματική κόπωση μέσα στον αγώνα, αλλά πόσο εύκολο θα είναι μια μελλοντική πτώση να του προκαλεί τραυματισμούς που να έχουν ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη ή την μειωμένη απόδοση.

Jorge Lorenzo
 
Πλεονεκτήματα
Όσο δύσκολο είναι να πιστέψεις πως θα πάρει το πρωτάθλημα του 2019, άλλο τόσο δύσκολο είναι να μην υπολογίζεις τον Jorge Lorenzo ανάμεσα στους διεκδικητές του τίτλου.
Θεωρητικά η μοτοσυκλέτα της Honda είναι πιο εύκολη από την Ducati και από τη στιγμή που πήρε εντυπωσιακές νίκες με την ιταλική μοτοσυκλέτα, πιθανότατα θα κάνει το ίδιο και με την Honda από την πρώτη χρονιά. Είναι πολυπρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία και έχει την εμπειρία που απαιτείται για να διαχειριστεί την πολυπλοκότητα ενός πρωταθλήματος. Το πέρασμά του από την Ducati, σίγουρα τον ωρίμασε οδηγηκά και για πρώτη φορά φέτος τον είδαμε να δίνει μάχες σώμα με σώμα στο Red Bull Ring με τον Marquez. Ως αναβάτης μας έχει δείξει πως όταν νοιώθει καλά πάνω στη μοτοσυκλέτα του μπορεί να εκτοξεύσει τον ρυθμό του αγώνα σε απλησίαστες ταχύτητες για τους υπόλοιπους.

 

Μειονεκτήματα
Ο τραυματισμός του στο χέρι είναι μεν μικρός, αλλά δεν παύει να είναι ένας τραυματισμός που ακόμα δεν έχει αποθεραπεύει και κανείς δεν γνωρίζει αν θα επηρεάσει ή όχι την φυσική του κατάσταση στους κρίσιμους πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος.
Προσθέστε σε αυτό την ανάγκη προσαρμογής του σε μια εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα μοτοσυκλέτα και την ανάγκη συνεννόησης με μια ομάδα μηχανικών που δεν γνωρίζει.

Ducati
 
Andrea Dovizioso
 
Πλεονεκτήματα
Στην περίπτωση του DesmoDovi θα μπορούσαμε να κάνουμε αντιγραφή τα όσα γράψαμε για τον Marquez, όμως οι λεπτομέρειες κάνουν την μεγάλη διαφορά στα MotoGP. Ο Dovizioso δεν υποφέρει από κανένα είδους τραυματισμό, έχει μια μοτοσυκλέτα με πολύ δυνατά σημεία και ελάχιστα μειονεκτήματα που του επιτρέπει να κερδίζει αγώνες και βαθμούς σε όλες τις πίστες. Η αποχώρηση του Lorenzo από την Ducati ίσως αποδειχτεί πλεονέκτημα για τον Dovi (στην αρχή της χρονιάς τουλάχιστον…) καθώς ο Lorenzo του πήρε πολλές νίκες μέσα από τα χέρια του. Έχει απόλυτη αρμονία με την ομάδα του και ο Petrucci είναι βέβαιο πως θα τον βοηθήσει αν χρειαστεί να κόψει βαθμούς από τους αντιπάλους του.

 

Μειονεκτήματα
Σπάνια πέφτει, αλλά όποτε πέφτει είναι μέσα στον αγώνα και εγκαταλείπει

Danilo Petrucci
 
Πλεονεκτήματα
Έχει την ταχύτητα και την εμπειρία να οδηγήσει την εργοστασιακή Ducati έως το βάθρο και αν βρέχει είναι πάντα μέσα στα φαβορί για την νίκη. Ως εργοστασιακός αναβάτης πλέον, δεν θα χρειάζεται να δοκιμάζει συνεχώς διαφορετικά εξαρτήματα και η μοτοσυκλέτα του θα είναι πάντα στημένη για τα δικά του προσωπικά γούστα

 

Μειονεκτήματα

Θα πρέπει να έχει δημιουργήσει μεγάλη βαθμολογική διαφορά από τον Dovi, για να τον αφήσει η Ducati να τερματίζει εμπρός από τον Νο1 εργοστασιακό αναβάτη της…

 

Yamaha
 
Valentino Rossi
Πλεονεκτήματα
Είναι ο καλύτερος βαθμοθήρας του πρωταθλήματος και ικανός να κατακτήσει τον τίτλο, ακόμα και αν δεν κερδίσει ούτε έναν αγώνα την επόμενη χρονιά. Έχει πιθανότατα το πιο ισχυρό κίνητρο απ’ όλους, διότι θέλει να πάρει 10 παγκόσμια πρωταθλήματα πριν αποσυρθεί. Ξέρει τους πάντες και τα πάντα μέσα και έξω από την πίστα και με μια δήλωσή του στον τύπο μπορεί να οδηγήσει κάθε αντίπαλό του σε νευρικό κλονισμό. Η Yamaha φάνηκε στους τελευταίους αγώνες και τις δοκιμές, πως έχει φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που μπορεί πλέον να κερδίζει αγώνες

 

Μειονεκτήματα
Η μοτοσυκλέτα της Yamaha έχει βελτιωθεί, όμως το ίδιο έχουν κάνει και οι ανταγωνιστές της. Οι επιθυμίες του Rossi για τις αλλαγές που θα πρέπει να κάνουν οι μηχανικοί της Yamaha στην M1 του 2019, ίσως να είναι διαφορετικές από αυτές που επιθυμεί ο Vinales και αυτό να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα μέσα στην ομάδα.

Maverik Vinales

Πλεονεκτήματα

Ο Ισπανός άλλαξε τα πάντα, ακόμα και τον αριθμό συμμετοχής του από #25 σε #12.
Μετά τη νίκη του στην Αυστραλία δείχνει πραγματικά ανανεωμένος και κάνει αισθητή την παρουσία του καθ’ όλο το τριήμερο των αγώνων. Κερδίζει αγώνες και κάνει pole position το τελευταίο διάστημα, οπότε έχει τα βασικά στοιχεία που απαιτούνται για την κατάκτηση ενός πρωταθλήματος
 
Μειονεκτήματα
Από την στιγμή που ανέβηκε στα MotoGP δεν έχει κερδίσει 3-4 αγώνες στη σειρά, κάτι που αποτελεί το κοινό χαρακτηριστικό όλων των αναβατών που έχουν γίνει πρωταθλητές

Suzuki
Alex Rins
Πλεονεκτήματα
Η πρόοδος του Rins είναι εντυπωσιακή και έχει αποδείξει πως μπορεί να ανεβαίνει στο βάθρο χωρίς να πέφτει, ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες όπως στον τελευταίο βροχερό αγώνα της Valencia. Η Suzuki έχει φτιάξει μια πολύ καλή μοτοσυκλέτα, με ισορροπημένο χαρακτήρα, που αποδίδει σε υψηλό επίπεδο στις περισσότερες πίστες του πρωταθλήματος.
 
Μειονεκτήματα
Συνήθως τα πρωταθλήματα τα παίρνουν όσοι έχουν τις περισσότερες νίκες και μέχρι σήμερα ο Rins και η Suzuki του δεν έχουν πατήσει το πόδι τους στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου

 

Joan Mir
Πλεονεκτήματα
Ο Joan Mir δεν έχει τα στοιχεία που χρειάζονται για να θεωρηθεί διεκδικητής του τίτλου, όμως την περίπτωσή του θα πρέπει να την βάλουμε στη λίστα που αφορά τον Rookie Of the Year. Έχει την πιο φιλική και εύκολη μοτοσυκλέτα απ’ όλους τους υπόλοιπους νεαρούς αναβάτες που μας ήρθαν από την Moto2 και ο μόνος που θα βρίσκεται σε εργοστασιακή ομάδα και όχι δορυφορική.

KTM

Για τους αναβάτες της αυστριακής εταιρείας δεν μπορείς να κάνεις διακρίσεις, ειδικά αν σκεφτείς πως φαβορί ανάμεσά τους θεωρείται ο Johan Zarco που βρίσκεται στην δορυφορική ομάδα της Tech3 με μηχανικούς που δεν είχαν πιάσει ποτέ στα χέρια τους μοτοσυκλέτα της KTM. Η όρεξη για δουλειά και η πρόθεση να επενδύσουν πολλά χρήματα στα MotoGP δεν αρκεί για να μας κάνει να πιστέψουμε πως θα αρχίσουμε να βλέπουμε συχνά στο βάθρο την πορτοκαλί μοτοσυκλέτα σε λίγους μήνες

 

Aprilia
Κάτι πάει λάθος με την Aprilia και αυτό σίγουρα δεν είναι η μοτοσυκλέτα της. Έχει αρκετά χρόνια αγωνιστικής εμπλοκής στα MotoGP και δεν δικαιολογείται βρίσκεται πίσω από τις δορυφορικές ομάδες των υπόλοιπων κατασκευαστών. Η άφιξη του Iannone πιθανόν να κρύψει ακόμα περισσότερο τα αληθινά προβλήματα που έχει αυτή η ομάδα 
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.