MotoGP: Πόλεμος μεταξύ Honda και Ducati για τους “μηχανισμούς ρύθμισης ύψους” των αναρτήσεων

Θέμα επικινδυνότητας θέτουν οι αναβάτες της Honda
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/6/2021

Όσοι παρακολουθούν προσεκτικά τις δηλώσεις των αναβατών και τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων πριν, μετά και κατά την διάρκεια του τριήμερου που διαρκεί ο κάθε αγώνας, θα έχουν προσέξει πως το τελευταίο διάστημα γίνονται πολλές αναφορές στα συστήματα που χαμηλώνουν τις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών και δίνουν πλεονέκτημα στις εκκινήσεις, αλλά πλέον και κατά την διάρκεια. H Ducati ήταν η πρώτη που τα χρησιμοποίησε και φαίνεται πως έχει καταφέρει να βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά από τους υπόλοιπους κατασκευαστές.

Τουλάχιστον αυτό δήλωσε ο Maverick Vinales σε ερώτηση που του έγινε από δημοσιογράφο και αφορούσε την εξέλιξη που έχει κάνει η Yamaha σε αυτόν τον τομέα, καθώς η Μ1 είχε έως πρόσφατα τέτοιο μηχανισμό μόνο στην εμπρός ανάρτηση.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι απαντήσεις των αναβατών της Suzuki, που συνήθως δεν κάνουν καλούς χρόνους στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά και οι αναβάτες τους ξεκινούν από τις πίσω θέσεις του grid.

Μέχρι τώρα, από τη μεριά της Honda δεν είχε τοποθετηθεί δημόσια κάποιος για το ζήτημα, με εξαίρεση τη δήλωση του Marc Marquez (σε μία από τις δεκάδες σχετικές ερωτήσεις που κάνουν για αυτό το θέμα οι δημοσιογράφοι τελευταία….) πως για εκείνον τα συστήματα αυτά “δεν του αρέσουν” και προτιμά “ο ρόλος του αναβάτη να είναι πιο σημαντικός”.

 Όμως κατά τη διάρκεια των ελεύθερων και χρονομετρημένων δοκιμαστικών του αγώνα της Γερμανίας, ο Pol Espargaro έθεσε ξεκάθαρα θέμα “επικινδυνότητας” αυτών των μηχανισμών, λέγοντας πως όλες οι πτώσεις που είχε (μία σε κάθε σκέλος) οφείλονται αποκλειστικά στο μηχανισμό “εκτίναξης” της πίσω ανάρτησης στο τέλος της ευθείας κατά τη διάρκεια του φρεναρίσματος, προκαλώντας αστάθεια στη μοτοσυκλέτα.

Μάλιστα, συμπλήρωσε πως και οι πτώσεις το Nakagami είχαν ως αιτία αυτόν τον μηχανισμό.

Η αντίδραση της Ducati σε αυτές τις δηλώσεις ήταν άμεση και δια στόματος Jack Miller κατηγόρησε ευθέως τη Honda, πως προσπαθεί να δημιουργήσει ντόρο και να θέσει θέμα επικινδυνότητας των μηχανισμών ρύθμισης του ύψους των αναρτήσεων εν κινήσει, διότι η ίδια έχει μείνει πολύ πίσω στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Ducati βλέπει με καχυποψία τις δηλώσεις των ανταγωνιστών της που αφορούν θέματα τεχνολογίας, τα οποία η ίδια έχει φέρει για πρώτη φορά στα MotoGP.

Για την Ιταλική εταιρεία, τόσο οι περιορισμοί που εφαρμόστηκαν για τα αεροδυναμικά βοηθήματα, όσο και η ένσταση για το περιβόητο “φτεράκι” στο κάτω μέρος του ψαλιδιού που έφτασε έως τις αίθουσες των αρμόδιων αθλητικών  δικαστηρίων και αφού αναγκάστηκε εκεί να δώσει όλες τις τεχνικές πληροφορίες με αποτέλεσμα να το “αντιγράψουν” όλοι οι αντίπαλοί της, είναι “βρόμικος πόλεμος” των ανταγωνιστών της για να περιορίσουν ή να καθυστερήσουν το τεχνολογικό προβάδισμα που έχει η ίδια.

Το σίγουρο είναι πως η Honda αντιμετωπίζει δυσκολίες φέτος και η αγωνιστική απόδοση του Marc Marquez δεν είναι ακόμα τόσο καλή για να τις κρύψει. Χρειάζεται να κάνει ένα άλμα εξέλιξης στη μοτοσυκλέτα της και αυτό απαιτεί χρόνο.

Την ίδια στιγμή η Ducati φαίνεται πως έχει φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που τουλάχιστον τρεις διαφορετικοί αναβάτες μπορούν να την οδηγήσουν έως το βάθρο.

Προφανώς αυτό το γεγονός δεν επαρκεί από μόνο του για να ισχυριστούν οι Ιταλοί πως η Honda χρησιμοποιεί ως “λαγούς” τους αναβάτες της και ως “παπαγαλάκια” τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους της Dorna για να θέσει θέμα απαγόρευσης των μηχανισμών ρύθμισης του ύψους των αναρτήσεων εν κινήσει.

Ακόμα κι αν όντως το κάνει, αυτή τη φορά η Ducati μάλλον θα έχει στο πλευρό της τη Yamaha, την KTM, την Aprilia και τη Suzuki που σε αυτόν τον τομέα φαίνεται πως βρίσκονται πιο μπροστά από την Honda.

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.