MotoGP Portimao: Η πρώτη επαφή των αναβατών

Μια μικρή γεύση, με επιστροφή Jorge Lorenzo
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/10/2020

Όταν ακούσαμε πως στο ημερολόγιο των MotGP φέτος, προστέθηκε η πίστα του Portimao, η πρώτη μας αντίδραση ήταν να γουρλώσουμε τα μάτια! Είχαμε αρκετές φορές την τύχη να οδηγήσουμε στην πίστα της Πορτογαλίας σε παρουσιάσεις νέων μοντέλων και μπορούμε να σας πούμε πως αυτά που έχετε δει σε φωτογραφίες ή στις οθόνες σας παρακολουθώντας τον αγώνα των WSBK, απέχει πολύ από την πραγματικότητα που βιώνει όποιος οδηγήσει εκεί μέσα μια νορμάλ μοτοσυκλέτα παραγωγής. Οι υψομετρικές διαφορές είναι πολύ μεγάλες και σε αρκετά σημεία κάνεις άλματα. Ακόμα και στην έξοδο από την τελευταία (πολύ γρήγορη) κατηφορική στροφή, η άσφαλτος ανηφορίζει απότομα κάνοντας οποιαδήποτε μοτοσυκλέτα με πάνω από 100 ίππους να σηκώνει σούζα! Φανταστείτε τι έχει να γίνει με τα θηρία των MotoGP που έχουν σχεδόν 300 ίππους… Η χάραξη της πίστας απαιτεί ταυτόχρονα πολύ καλή ευελιξία, πολύ καλή σταθερότητα και πολύ γκάζι. Με άλλα λόγια όλες οι μοτοσυκλέτες των MotoGP θα έχουν σημεία που θα τις βολέψουν και σημεία που θα τις δυσκολέψουν.

Την Τετάρτη ήταν η πρώτη φορά που οι αναβάτες των MotoGP θα ερχόντουσαν σε επαφή με την πίστα του Portimao, καθώς η Dorna έχει διοργανώνει ένα διήμερο “to know us better”, όπου την πρώτη ημέρα οδήγησαν οι εργοστασιακοί αναβάτες με τους δοκιμαστές και τη δεύτερη ημέρα θα είναι μόνο οι δοκιμαστές, καθώς ακολουθεί ο αγώνας του Le Mans το Σαββατοκύριακο και θα πρέπει να βρίσκονται στη Γαλλία την Παρασκευή το πρωί. Επίσης οι εργοστασιακοί αναβάτες (με εξαίρεση την Aprilia) οδήγησαν μοτοσυκλέτες παραγωγής και μόνο οι δοκιμαστές θα έχουν τη δυνατότητα να δοκιμάσουν τη νέα πίστα με της αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των MotoGP. Ανάμεσά τους μετά από πολύ καιρό είναι και ο Jorge Lorenzo για τη δεύτερη επαφή του με την Μ1. Δυστυχώς η Yamaha δεν πρόλαβε να του ετοιμάσει μια μοτοσυκλέτα του 2020 και ο Ισπανός είναι με την M1 του 2019. Όπως δήλωσε ο ίδιος, η Yamaha του είχε πει πως θα έχει στη διάθεσή του το μοντέλο του 2020, όμως όταν έφτασε στην Πορτογαλία η μοτοσυκλέτα δεν ήταν εκεί και στη θέση της ήταν η περσινή έκδοση. “Δεν είναι εύκολο μετά από εννέα μήνες να βρεις ρυθμό με μια μοτοσυκλέτα των MotoGP” είπε ο Lorenzo και πρόσθεσε “… μπορούμε να δοκιμάζουμε κάποιες ρυθμίσεις στα ηλεκτρονικά αλλά όχι τόσο πολύ στο setup του πλαισίου καθώς η μοτοσυκλέτα του 2020 έχει πολλές διαφορές”. Ο Jorge Lorenzo ήταν κατά 3,3 δευτερόλεπτα πιο αργός από τον Michele Pirro την Πέμπτη. Ο Ιταλός είχε τον ταχύτερο χρόνο συμπληρώνοντας τον γύρο σε 1:40.435.

Και οι εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έκαναν αρκετούς γύρους την Τετάρτη με δύο τροποποιημένες R1, με τον Rossi να λέει πως είναι απίστευτα διασκεδαστική πίστα, αλλά ταυτόχρονα τρομακτική σε κάποια σημεία και δύσκολη. Ο Vinales παραδέχτηκε πως το μεγάλο πρόβλημα είναι να κρατήσεις τον εμπρός τροχό στο έδαφος και πως οι μοτοσυκλέτες θα χρειαστούν εντελώς διαφορετικό στήσιμο, όμως στα θετικά βάζει τη ροή που έχει η πίστα και την φόρα που μπορείς να διατηρήσεις.

 

Οι αναβάτες της Ducati της Honda ήταν οι πιο χλιδάτοι απ’ όλους καθώς το HRC είχε φέρει την εξωτική RCV213-S των 200.000€ για τους αναβάτες της Repsol (η LCR είχε το νέο CBR1000RR-R) και η Ducati την Panigale V4 Superleggera των 100.000€!!!

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.