MotoGP - Το πρόβλημα του arm pump για τον Quartararo εμφανίζεται ξανά "λόγω της συμπεριφοράς της M1"

Το συγκεκριμένο πρόβλημα έχει εμφανιστεί και σε άλλους αγώνες φέτος σε πιο ήπια μορφή
motomag MotoGP – Το πρόβλημα του arm pump για τον Quartararo εμφανίζεται ξανά λόγω της συμπεριφοράς της M1
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

1/5/2024

Ο Fabio Quartararo μετά το τέλος του αγώνα της Jerez έκανε γνωστό πως κατά τη διάρκεια του αγώνα αντιμετώπισε arm pump -σύνδρομο του διαμερίσματος αντιβραχίου-, αναφέροντας με δηλώσεις του πως "η οδηγική συμπεριφορά της Yamaha M1 δυσχεραίνει το πρόβλημα".

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Quartararo αντιμετωπίζει πρόβλημα arm pump, με το συγκεκριμένο θέμα να κάνει για πρώτη φορά την εμφάνιση του τον Ιούλιο του 2019, ενώ για να απαλλαχθεί από αυτό  ο αναβάτης της Yamaha υπεβλήθη το 2021 σε χειρουργική επέμβαση.

Για όσους δεν γνωρίζουν, το arm pump είναι το συχνότερο ιατρικό πρόβλημα για τους αναβάτες του MotoGP, πριν πιάσουμε τις πτώσεις. Το σύνδρομο του διαμερίσματος αντιβραχίου εμφανίζεται μετά από έντονη άσκηση ενώ όταν η άσκηση σταματήσει, αυτό εξαφανίζεται. Το πρόβλημα όταν κάποιος πάσχει από αυτό το σύνδρομο είναι πως εκτός από τον πόνο, δεν έχεις δύναμη στο χέρι σου… οπότε φανταστείτε πως ένας αναβάτης του MotoGP προσπαθεί για παράδειγμα να φρενάρει με δύναμη πριν μπει σε μία στροφή αλλά δεν έχει δύναμη στο χέρι για να πατήσει τα φρένα.

MotoGP – Το πρόβλημα του arm pump για τον Quartararo εμφανίζεται ξανά λόγω της συμπεριφοράς της M1

Κάποιες φορές οι αναβάτες ακολουθούν ήπια αντιμετώπιση -χάπια, ειδικές ασκήσεις για τους μύες- αλλά στο τέλος οι περισσότεροι καταλήγουν στο χειρουργείο καθώς είναι η μοναδική λύση στο πρόβλημα -σημειώστε όμως πως ακόμη και αν εγχειριστείς το arm-pump μπορεί να επανέλθει αργότερα στο προσκήνιο.

Κάτι τέτοιο συνέβη στον Fabio Quartararo στον αγώνα της Jerez -αλλά και σε κάποιους  προηγούμενους αγώνες όπως ο ίδιος αναφέρει- με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή του 2021 να εξηγεί πως το πρόβλημα αυτό αυξάνεται λόγω της δυσκολίας στην οδήγηση της Yamaha M1.

“Από την αρχή έκανα καλή εκκίνηση, αλλά στον αγώνα σπριντ ήταν και ο παράγοντας τύχη που έπαιξε τον ρόλο του. Καλή εκκίνηση έκανα και στον αγώνα της Κυριακής αλλά δεν κατάφερα να κερδίσω τόσες πολλές θέσεις.

Στον αγώνα της Κυριακής παλέψαμε από τον πρώτο γύρο με την πρόσφυση του πίσω ελαστικού και δυσκολευόμουν πολύ να στρίψω, οπότε αναγκαζόμουν να στρίβω στα φρένα με αποτέλεσμα να έχω το θέμα με το χέρι μου.

Έτσι έπρεπε από τα μέσα του αγώνα μέχρι το τέλος να επιβραδύνω. Όταν οδηγείς σφιγμένος δεν είναι καλό. Στους 10 τελευταίους γύρους απλά έκανα βόλτες γιατί αντιμετώπιζα θέμα με το arm pump.

Δεν ήταν έκπληξη για εμένα που συνέβη αυτό -το πρόβλημα του arm pump- καθώς η μοτοσυκλέτα φέτος το έχει προκαλέσει (σε πιο ήπια μορφή) και σε άλλους αγώνες. Αυτή τη φορά ήταν στο όριο. Σε κάποιους αγώνες το είχα, αλλά όχι τόσο πολύ και όχι τόσο νωρίς.

Η Jerez επίσης είναι μία πίστα που επιδεινώνει τα ελαττώματα της μοτοσυκλέτας μας. Όταν αισθάνεσαι καλά, όλα είναι τέλεια. Όταν οδηγείς και πιέζεις πολύ τη μοτοσικλέτα στη συγκεκριμένη πίστα τα πράγματα δεν πάνε καλά γιατί η αδυναμία μας βρίσκεται στις στροφές και στην πρόσφυση, κάτι που σε αυτή την πίστα τα χρειάζεσαι ώστε να πας καλά.

Στον επόμενο αγώνα του Le Mans θεωρώ πως θα είναι καλύτερα τα πράγματα καθώς έχει λιγότερο φρενάρισμα”.

MotoGP – Το πρόβλημα του arm pump για τον Quartararo εμφανίζεται ξανά λόγω της συμπεριφοράς της M1

O Fabio Quartararo είχε ένα Σαββατοκύριακο στη Jerez το οποίο όπως φάνηκε είχε τα πάνω και τα κάτω του ωστόσο και στις δοκιμές της Δευτέρας που πραγματοποιήθηκαν μετά τον αγώνα δεν είδαμε να καλυτερεύουν τα πράγματα όσον αφορά τους χρόνους της M1 παρά τα νέα εξαρτήματα που δοκίμασαν.

Μένει να δούμε αν ο αναβάτης της Yamaha θα προσθέσει στη λίστα με τα αρνητικά που συμβαίνουν φέτος όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι και αυτό του συνεχιζόμενου προβλήματος του arm pump.

MotoGP

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.