MotoGP: QATAR

Αποτελέσματα πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/3/2018

Με σχεδόν 350km/h στο τέλος της μεγάλης ευθείας, η Ducati του Andrea Dovizioso σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών στην πίστα του Qatar, ακολουθούμενη από την Yamaha του Γιατρού με τελική 344km/h και τρίτη την Honda του Marquez με 346km/h τελικής. Μάλιστα η Honda του Marquez ήταν πιο γρήγορη στην ευθεία από την Ducati του Jorge Lorenzo που σταμάτησε στα 345km/h. Η τελική ταχύτητα σε αυτή την πίστα είναι ιδιαίτερης σημασίας λόγω της σχεδίασής της (γι΄αυτό τα Ducati δεν είχαν... φτερά στο φαίρινγκ) και το γεγονός ότι μια Yamaha αλλά και μια Suzuki (Andrea Iannone) βρίσκονται μέσα στην πρώτη τετράδα, είναι πολύ ευχάριστα νέα για όσους ευελπιστούν να δουν και φέτος ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα με περισσότερους από δύο-τρεις αναβάτες να μάχονται για τον τίτλο. Την μεγαλύτερη τελική πάντως πέτυχε η “δορυφορική” Ducati του Danillo Petrucci με ένα εξωπραγματικό 351km/h!

Ο νικητής του περσινού αγώνα Maveric Vinales δεν κατάφερε προς το παρόν να μπει στη δεκάδα, σημειώνοντας τον 11ο χρόνο, παρά το γεγονός ότι η τελική του ταχύτητα στην ευθεία ήταν ίδια με της μοτοσυκλέτας του Valentino Rossi.

Τα ΚΤΜ και τα Aprilia είχαν μέγιστη ταχύτητα από 345km/h τα πρώτα και 344km/h τα δεύτερα, δείχνοντας ότι ο κινητήρας τους έχει ανταγωνιστικές επιδόσεις. Αντίθετα τα δορυφορικά Honda της EG 0,0 Marc VDS είχαν αισθητά την μικρότερη τελική, που δεν ξεπέρασε τα 339km/h.

 

  1. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 55.366s [Lap 12/14] 349km/h (Top Speed)
  2. Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 55.427s +0.061s [16/18] 344km/h
  3. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 55.743s +0.377s [17/18] 346km/h
  4. Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.816s +0.450s [17/17] 343km/h
  5. Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 55.888s +0.522s [9/16] 345km/h
  6. Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 55.943s +0.577s [15/16] 343km/h
  7. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 55.989s +0.623s [9/16] 349km/h
  8. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.997s +0.631s [16/17] 342km/h
  9. Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 56.076s +0.710s [10/16] 351km/h
  10. Tito Rabat ESP Reale Avintia (GP17) 1m 56.111s +0.745s [17/17] 340km/h
  11. Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 56.130s +0.764s [19/19] 344km/h
  12. Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 56.265s +0.899s [17/17] 346km/h
  13. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 56.313s +0.947s [11/14] 344km/h
  14. Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 56.528s +1.162s [14/14] 344km/h
  15. Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 56.544s +1.178s [17/17] 341km/h
  16. Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 56.680s +1.314s [16/17] 344km/h
  17. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56.999s +1.633s [14/16] 345km/h
  18. Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 57.115s +1.749s [13/15] 340km/h
  19. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 57.183s +1.817s [13/18] 343km/h
  20. Thomas Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 57.211s +1.845s [14/14] 338km/h
  21. Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 57.273s +1.907s [13/15] 339km/h
  22. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 57.389s +2.023s [18/18] 343km/h
  23. Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP16)* 1m 59.151s +3.785s [14/16] 345km/h
  24. Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 1m 59.462s +4.096s [9/9] 340km/h

 

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.