MotoGP Qatar 2019: Οι πρώτες δηλώσεις πριν την εκκίνηση

Ετοιμοπόλεμοι όλοι!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/3/2019

Σε λίγες ώρες ξεκινά και επίσημα η σεζόν των Grand Prix, με τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές για τον νυχτερινό αγώνα του Qatar. Χθες το βράδυ, διοργανώθηκε και η συνέντευξη τύπου των αναβατών, όπως γίνεται πάντα μία μέρα πριν τις δοκιμές, με τους πρωταγωνιστές να δίνουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες απαντήσεις, οι οποίες έχουν ως κοινό παρονομαστή την "λύσσα" για να στηθούν στην σχάρα εκκίνησης.
Το κυρίαρχο θέμα αρχικά, ήταν το ζήτημα της ώρας διεξαγωγής του αγώνα, που ανακινήθηκε μετά από αίτημα του Jorge Lorenzo. Η εκκίνηση του αγώνα της Κυριακής έχει προγραμματιστεί να δοθεί στις 20:00 τοπική ώρα (19:00 ώρα Ελλάδος), κάτι όμως που δυσκολεύει αρκετά τα πράγματα για τους αναβάτες και τις ομάδες. Όπως είπε ο Ισπανός "Στις οκτώ η ώρα η θερμοκρασία μειώνεται δραματικά και λόγω και της υγρασίας, είναι πολύ επικίνδυνα τα πράγματα.” Αυτή είναι μια άποψη που συμμερίζονται όλοι οι αναβάτες, γι' αυτό και δεν είναι απίθανο να αλλάξει τελικά η ώρα διεξαγωγής του αγώνα.


Πέρσι, για τους ίδιους λόγους, η ώρα είχε αλλάξει και πάλι (από τις 21:00 μεταφέρθηκε στις 19:00), μειώνοντας το ρίσκο να δημιουργηθούν συνθήκες μειωμένης πρόσφυσης στην πίστα, ενώ έτσι υπήρχε και το περιθώριο για τυχόν καθυστερήσεις λόγω βροχής. Αυτό σήμαινε ότι ο αγώνας της Moto3 έγινε υπό το φως του ήλιου και αυτός της Moto2 έγινε το σούρουπο. Φέτος όμως είναι σχεδιασμένη η εκκίνηση, όπως είπαμε και παραπάνω, για τις 20:00, με τον Lorenzo να τονίζει την επικινδυνότητα της κατάστασης, μετά και την πτώση που είχε στις τελευταίες επίσημες δοκιμές στην ίδια πίστα πριν από μερικές μέρες. "Σκόπευα να κάνω μια προσομοίωση δέκα γύρων, αλλά δυστυχώς η θερμοκρασία έπεσε απότομα και αυξήθηκε πολύ η υγρασία, με αποτέλεσμα να πέσω στην δεύτερη στροφή της πίστας ενώ οδηγούσε πολύ στρωτά. Ελπίζω ότι θα αλλάξει η ώρα του αγώνα της Κυριακής, καθώς είναι κάτι το οποίο θα το συζητήσω με την Επιτροπή Ασφαλείας αύριο (σ.σ. σήμερα Παρασκευή δηλαδή)." Ο Rossi δήλωσε με τη σειρά του ότι θα ήταν καλύτερα αν ο αγώνας ξεκινούσε στις 19:00 όπως πέρσι, ενώ και ο team mate του Lorenzo, ο Marc Marquez πρόσθεσε πως και το θέαμα θα ήταν καλύτερο.
Από την πλευρά της διοργάνωσης, ο Carmelo Ezpeleta (CEO της Dorna) αντιμετώπισε θετικά το αίτημα του Lorenzo, λέγοντας πως είναι πρόθυμοι να αλλάξουν την ώρα της εκκίνησης προκειμένου να αυξήσουν την ασφάλεια των αναβατών.
Σε ό,τι αφορά τώρα τις σκέψεις και τις αποφάσεις των αναβατών λίγο πριν τον αγώνα, ο Maverick Vinales, ο ταχύτερος μέχρι στιγμής αναβάτης όπως προκύπτει από τους χρόνους των πρόσφατων δοκιμών στο Qatar, είπε πως αυτός και η ομάδα της Yamaha δούλεψαν πολύ στο στήσιμο της μοτοσυκλέτας αλλάζοντας ριζικά ό,τι αφορά το set-up για τους πρώτους γύρους, κάτι που φαίνεται ότι αποδίδει. Όπως λέει ο ίδιος "Ειλικρινά, οδηγούσα με ένα πολύ μαλακό στήσιμο για τους πρώτους γύρους του αγώνα, εκεί όπου πρέπει να πιέσεις πολύ, να φρενάρεις δυνατά και να κάνεις προσπεράσεις με το ρεζερβουάρ να είναι ακόμη γεμάτο. Με τις αλλαγές που κάναμε λύσαμε το πρόβλημα. Όπως συμβαίνει πάντα, σε κάποιους τομείς κερδίζει και σε κάποιους χάνεις, οπότε πρέπει να δούμε τους συμβιβασμούς και να αποφασίσουμε πού μπορούμε να κερδίσουμε περισσότερα."


Ο team mate του Vinales, ο Valentino Rossi, τόνισε από τη μεριά του το πόσο κοντά είναι φέτος οι αναβάτες και οι μοτοσυκλέτες των MotoGP, κάνοντας μάλιστα και κάποιες προβλέψεις για τον αγώνα. Ο Ιταλός που ετοιμάζεται να ξεκινήσει την 24η σεζόν του, είπε ότι παρά την εμπειρία του δεν μπορεί να ξεχωρίσει ποιος δείχνει δυνατότερος από τους άλλους. "Είναι σαν την πρώτη μέρα στο σχολείο", δήλωσε. "Πάντοτε έχει ενδιαφέρον να βλέπεις τους άλλους στα paddock με τα νέα χρώματα στις μοτοσυκλέτες τους. Φέτος, οι αναβάτες των MotoGP είναι απίθανοι και όλες οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες είναι πολύ δυνατές. Στις δοκιμές, λίγο πολύ όλοι ήταν γρήγοροι, αλλά στον αγώνα τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Περιμένω όλους τους εργοστασιακούς αναβάτες να πρωταγωνιστήσουν. Ελπίζω να είμαι κι εγώ δυνατός και να βρίσκομαι στην κορυφή. Η Yamaha δούλεψε σκληρά κατά την διάρκεια του χειμώνα και ελπίζω ότι θα είμαστε δυνατότεροι από πέρσι. Για το βάθρο υπολογίζω ότι θα παλέψουν εφτά με οκτώ αναβάτες." Κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου, ο Rossi είχε και μια αστεία στιγμή με τον Fabio Quartararo, με τον οποίο καθόντουσαν δίπλα-δίπλα. Ο Quartararo ανήκει στους rookies της φετινής χρονιάς, ο οποίος θα είναι μόλις 19 ετών και 324 ημερών όταν θα στηθεί στην σχάρα εκκίνησης του αγώνα και ο Rossi (που πριν από λίγες μέρες έκλεισε τα 40 του χρόνια) παραδέχτηκε ότι είχαν συζητήσει από πριν μεταξύ τους το θέμα της διαφοράς ηλικίας. "Έχουμε κουβεντιάσει γι' αυτό", είπε ο Γιατρός. ου είπα ότι θα μπορούσε να είναι γιος μου! Είναι πολύ νέος, ενώ είναι δύο χρόνια μικρότερος από τον αδερφό μου (τον Luca Marini) και βρίσκεται ήδη στα MotoGP."

Οι δηλώσεις όμως των αναβατών που είχαν κάτι σημαντικό να πουν δεν περιορίστηκαν στην συνέντευξη τύπου. Ο Danilo Petrucci, για παράδειγμα, είπε ότι περιμένει κι αυτός μεγάλο ανταγωνισμό από τους αντιπάλους του, οι οποίοι θέλουν να εντυπωσιάσουν από την αρχή της χρονιάς και νιώθει πως είναι σαν να "έχουμε ολόκληρο το πρωτάθλημα της χρονιάς μέσα σε έναν αγώνα." Ο Petrucci θα κάνει την παρθενική του εμφάνιση στο Qatar ως εργοστασιακός αναβάτης της Ducati προερχόμενος από την δορυφορική ομάδα της Pramac. "Πιστεύω ότι ο παράγοντας-κλειδί θα είναι οι κατατακτήριες δοκιμές, γιατί πιστεύω ότι είναι πολλοί οι αναβάτες που θα παλέψουν για το βάθρο και κατά συνέπεια το να ξεκινήσει κανείς από την πρώτη σειρά είναι πολύ σημαντικό", δήλωσε ο Petrucci. "Θεωρώ ότι είμαστε έτοιμοι, δεν είχαμε σημαντικά προβλήματα τον χειμώνα και η μοτοσυκλέτα είναι μια χαρά. Η προκλήσεις είναι μεγαλύτερες φέτος, αλλά πιστεύω ότι με τον Dovizioso είχαμε μια καλή χειμερινή προετοιμασία, εντός και εκτός πίστας, οπότε έχω πιο πολύ αυτοπεποίθηση σε σχέση με πέρσι."


Ο Crutchlow από την μεριά του ελπίζει ότι στον πρώτο αγώνα της χρονιάς θα επιστρέψει η δυνατή αίσθηση από το μπροστινό της Honda, όπως ήταν στο παρελθόν. Ο Βρετανός αναρρώνει ακόμη από τον περσινό τραυματισμό του στον αστράγαλο (στον αγώνα του Phillip Island), αλλά μέχρι τώρα το μεγαλύτερό του πρόβλημα ήταν η αίσθηση του μπροστινού της μοτοσυκλέτας του. Όπως είχε δηλώσει, το πιρούνι του RCV "ήταν το όπλο μας", καθώς του έδινε ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του. Στις πρόσφατες δοκιμές ο Crutchlow δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 17η θέση, αλλά όπως τόνισε κι ο ίδιος, δεν είχε στην διάθεσή του το πλήρες πακέτο με το οποίο θα ξεκινήσει την αγωνιστική σεζόν. "Δοκιμάζαμε διάφορα πράγματα για την Honda, ενώ ακόμη και στις πρόσφατες δοκιμές εδώ στο Qatar δεν είχα την αγωνιστική μοτοσυκλέτα μου ολοκληρωμένη. Ανυπομονώ να βρεθώ πάνω της την ώρα του αγώνα."


Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ, το τοπίο είναι ακόμη πιο ασαφές, καθώς όπως είπε ο Pol Espargaro, το εργοστάσιο δοκιμάζει πιο πολλά πράγματα σε σχέση με τον ανταγωνισμό και η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας είναι μια πιο δύσκολη διαδικασία. Ο Ισπανός αναβάτης έχει το πλεονέκτημα της εμπειρίας με το RC16, συγκριτικά με τον νέο team mate του Johann Zarco, κερδίζοντας όλο και περισσότερο έδαφος στους τομείς της αίσθησης και στις στροφές, κάτι που φάνηκε κι από την κατάταξή του μέσα στην πρώτη δεκάδα των χρόνων στις δοκιμές του Qatar πριν από δύο εβδομάδες. Μια πρόοδος που ελπίζει να μεταφραστεί και σε αποτέλεσμα τις επόμενες δύο μέρες. "Δεν έχει σημασία το πόσο καλός είναι ένας αναβάτης σε αυτό το επίπεδο των MotoGP", είπε ο Espargaro. ν δεν έχει μια γρήγορη μοτοσυκλέτα, τότε ο αναβάτης δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα. Είναι ένα πακέτο. Προφανώς προσπαθώ και βελτιώνομαι κάθε χρονιά, όπως το ίδιο συμβαίνει και με την μοτοσυκλέτα. Δεν έχουμε ως στόχο στο μυαλό μας να βγούμε έκτοι, έβδομοι ή όγδοοι. Ο στόχος μας είναι να έχουμε ανταγωνιστικούς χρόνους. Αν είμαστε σε απόσταση μικρότερη των δεκαπέντε δευτερολέπτων στο τέλος του αγώνα, θα είναι σημαντικό για εμάς γιατί θα σημαίνει ότι χάνουμε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο στο γύρο."


Το σίγουρο πάντως είναι πως όλες οι απόψεις συγκλίνουν στο ότι φέτος θα έχουμε ένα από τα πιο ανταγωνιστικά πρωταθλήματα των τελευταίων ετών, ενώ σε κάτι περισσότερο από 48 ώρες η δράση αναλαμβάνει τα ηνία για να μιλάμε πλέον με δεδομένα αντί για εκτιμήσεις.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.